Dansen in de schaduw van de hoofdrol

 

We spreken hem op een zonnige middag op een terras tegenover het Nieuwe Luxor Theater in Rotterdam, waar hij op dat moment met de Joop van den Ende productie ‘Joseph and the Amazing Technicolor Dreamcoat’ is neergestreken. Eerder speelde hij al in grote producties als ‘Mamma Mia!’, ‘The Wiz’ en ‘Fame’. Vanaf volgend seizoen is hij in ‘Chicago’ te zien.

 

Als understudy ben je de vaste invaller van een hoofdrolspeler. Mocht die dus een keer ziek of vrij zijn, dan neemt de understudy de rol over. Een swing werkt als vliegende keep en kent alle rollen in het ensemble. Op het moment dat er iemand uitvalt, valt de swing in, desnoods tijdens de show zelf. Het vergt veel concentratie om alle rollen te leren. Toen ik in het laatste jaar van mijn opleiding bij ‘Mamma Mia!’ stage liep als swing wilde ik meteen aan de slag, maar in de praktijk zat ik de eerste tijd alleen maar achter een tafeltje alle bewegingen en pasjes van alle ensembleleden op te schrijven. Ja, dan denk je wel even: “Ik ben dus niet goed genoeg voor het echte werk”. Maar nu weet ik wel beter. Als swing moet je juist heel all round en flexibel zijn. Het is topsport. In de ene productie moet je veel dansen, in de andere juist meer zingen. Bovendien is geen show hetzelfde, omdat je vaak verschillende gaten moet opvullen. Je krijgt daarnaast de kans met veel verschillende acteurs uit een productie te werken. Vorige week deed ik bijvoorbeeld alle dansscènes in ‘Joseph’, maar vandaag speel ik één van de elf broers van Joseph. Die afwisseling houdt je lekker fris.

 

Het is niet echt glamorous hoor, als de tourbus ’s nachts 2,5 uur lang met pech langs de snelweg staat zodat je als cast in het pikkedonker door slootjes moet kruipen om bij de McDrive hamburgers te gaan halen!

 

Nou, er vliegen geen nootjes door de bus als je dat bedoelt, maar we maken het wel gezellig. Als je meerdere dagen met een productie in een bepaalde plaats staat zit je met elkaar in vakantiehuisjes en dan wordt er natuurlijk weleens een feest georganiseerd. Liefst niet in je eigen huis natuurlijk, zodat je niet de bende op hoeft te ruimen!

Bestaat er een kloof tussen de sterren van een show en het ensemble?

Áls die er al zou zijn, dan is dat eerder een persoonskwestie dan het feit dat die persoon de ster van de voorstelling is, maar ik heb het nog nooit meegemaakt. In ‘The Wiz’ zat ik bijvoorbeeld vaak voor de show bij Nurlaila Karim in de kleedkamer te kletsen. En ook in ‘Joseph’ geldt dat Renée van Wegberg en Freek Bartels heel relaxed naar de rest van de cast zijn. En ook al zou je een afstand voelen, bijvoorbeeld omdat iemand al jaren in het vak zit en jij net komt kijken, dan nog geldt dat iedereen elkaar respecteert. Tenslotte zet je met elkaar die show neer.

 

Natuurlijk is het spannend en soms wil je als vrienden allebei dezelfde rol. Maar ik hou niet van ellebogenwerk en gun een ander ook zijn rol. Bovendien heb ik door de jaren heen geleerd dat het uiteindelijk altijd goed komt. Afgelopen seizoen was ik voor meerdere grote producties in de race, maar iedere keer werd ik het nèt niet. Uiteindelijk kreeg ik een telefoontje met de vraag of ik auditie wilde doen voor ‘Rock Opera in Concert’ van de Koninklijke Luchtmacht. Daar ben ik toen voor aangenomen. Een kleinere productie, maar ik hoef niet persé alleen maar grote musicals te doen. Van iedere productie leer je weer iets nieuws.

 
Heb jij je droom waargemaakt?

Ja, ik heb dit altijd willen doen. Ik ben gelukkig met wat ik doe en ga iedere dag met plezier naar mijn werk. Ik lig er niet wakker van dat die hoofdrol nog niet voorbij is gekomen, hoewel het natuurlijk mooi zou zijn. Volgend seizoen sta ik in ‘Chicago’ en daarmee komt een jongensdroom uit. Dus heb ik mijn droom waargemaakt? Ik zit er nog middenin!