| Artikel |
Voor op het podium staan vijf mintgroene kuipstoeltjes. Links achterin zijn vijf zwarte klapstoelen gezet. Voor de rest is het decor leeg. Een voor een nemen de acteurs op de voorgrond plaats. Elk van hen is gekleed in zijn eigen kloffie en heeft een tekstboek in de hand. Wanneer Ton Vorstenbosch de vijf verschillende karakters heeft geïntroduceerd, gaat de voorstelling van start.
‘Ik hield van Hitler’ is geen theatervoorstelling zoals wij die doorgaans zien. Het betreft hier een reading: een opvoering van een toneelstuk in zijn meest basale vorm. Daarbij lezen de acteurs de tekst voor in plaats van dat zij deze opvoeren, met het tekstboek in de hand en soms zelfs geheel zonder emotie.
 Copyright Jan van Breda
Vanzelfsprekend doet deze vorm van theater een groot beroep op de fantasie van de toeschouwer. Naast het spel ontbreken immers ook het decor en de kostuums. De sterke tekst van Ton Vorstenbosch en Kiek Houthuijsen zorgt er echter voor dat je al snel door het verhaal wordt gegrepen en ‘vergeet’ dat je naar een vrijwel leeg podium zit te kijken.
‘Ik hield van Hitler’ vertelt het verhaal van Winifred Wagner, weduwe van Siegfried en schoondochter van Richard Wagner, de beroemde componist. Vanaf het begin van de jaren ’20 kwam Hitler regelmatig als huisvriend bij deze familie over de vloer. Dit tot groot genoegen van Winifred; tot aan haar dood in 1980 bleef zij hem als de innemende Oostenrijker zien met wie zij zo goed kon praten. In haar wereld was geen plaats voor de monsterlijke leider die hij eigenlijk was.
Mooie momenten met Wolfi
Winifreds vasthoudend geloof in de goedheid van de Führer vormt de leidraad in de vertelling van Ton Vorstenbosch en Kiek Houthuijsen. Door middel van flashbacks refereert de omstreden Wagnertelg aan de mooie momenten die zij met haar ‘Wolfi’ heeft beleefd. De herinneringen van haar kinderen Wieland en Friedelind zijn hier als tegenwicht tegenover gezet. In hun verhalen komt de ware gedaante van Hitler naar voren. Het is knap hoe Vorstenbosch en Houthuijsen het script geloofwaardig hebben weten te maken zonder met de eigenlijke geschiedenis aan de haal te gaan. Als toeschouwer kun je helemaal voorstellen hoe Winifred zich liet inpalmen door de in haar ogen zo charmante Hitler, terwijl je dankzij de anekdotes van haar kinderen niet vergeet wat voor gruwelijke man hij eigenlijk was.
Draaikonterige Wieland
 Copyright Jan van Breda
Boeiend zonder opsmuk
‘Ik hield van Hitler’ is het tweede deel van de ‘Trilogie van de Waan’. In deze drie stukken staat het verdwaasde geloof van drie vrouwen in het nazisme centraal. Vorig jaar ging met veel succes ‘Ik ben Nietzsche!’ (over Elisabeth Nietzsche) in première. Voor 2011 staat ‘Alles voor de Führer’ (over Magda Goebbels) gepland. Mocht dit laatste deel van even grote kwaliteit zijn als de eerste twee, dan is het te hopen dat er snel een toneelgroep is die deze trilogie als volwaardige productie op het podium brengt. Want een tekst van anderhalf uur die zelfs zonder opsmuk weet te boeien: dat smeekt gewoon om meer.
|
|
Redacteuren gezocht
Ga je graag vaak naar het theater en beschik je over een vlotte pen? Word dan redacteur bij Theaterjournaal! Op vrijwillige basis schrijf je per maand twee of meer artikelen (recensies, festivalverslagen en interviews) die op de website www.theaterjournaal.nl worden gepubliceerd. Kennis van theater en enige schrijfervaring wordt op prijs gesteld. Geïnteresseerd? Mail een motivatiebrief met CV en een artikel dat je zelf hebt geschreven naar: vacature@theaterjournaal.nl
|
|
