| Artikel |
 Copyright Jan Versweyveld
Het verhaal speelt zich af in een enorme ruimte. Er staat een aantal deuren in metalen sponningen verspreid op het toneel. Deze deuren scheiden de denkbeeldige ruimtes van elkaar. Spelers lopen in en uit en smijten hard met de deuren. Op het juiste moment komt de één binnen als de ander de ruimte verlaat, precies zoals het hoort in een ouderwetse klucht. Het transparante en lichte decor staat in contrast met de geraffineerde intriges en de ambivalente karakters van het verhaal. De voorstelling komt wel wat traag op gang. Er worden veel personages geïntroduceerd, maar er gebeurt niet veel. Het verhaal wordt uitgesmeerd over drieënhalf uur en had zeker ingekort kunnen worden, vooral ook omdat er niet met veel enthousiasme lijkt te worden gespeeld.
Karina Smulders
 Copyright Jan Versweyveld
Huidige tijd
Schrijver Goldoni laat zien dat mensen op krediet leven om hun behoeftes te kunnen bevredigen, ook als de situatie zich daar niet toe leent. Het lenen van een krediet om het tekort van een andere lening op te vangen, blijkt dus van alle tijden. Met een scherpe pen beschrijft hij op geraffineerde wijze hoe mensen zich als slaaf van hun eigen begeerte de afgrond instorten. De moraliserende vinger van Goldoni blijft fier overeind staan, daar doen het oppervlakkige vermaak en de luchtige grappen niets aan af. De belangwekkende thematiek kan de lichte voorstelling echter niet redden.
|
|
Redacteuren gezocht
Ga je graag vaak naar het theater en beschik je over een vlotte pen? Word dan redacteur bij Theaterjournaal! Op vrijwillige basis schrijf je per maand twee of meer artikelen (recensies, festivalverslagen en interviews) die op de website www.theaterjournaal.nl worden gepubliceerd. Kennis van theater en enige schrijfervaring wordt op prijs gesteld. Geïnteresseerd? Mail een motivatiebrief met CV en een artikel dat je zelf hebt geschreven naar: vacature@theaterjournaal.nl
|
|
