Op een groot, wit scherm staan de letters 'Wat doen wij er toe?' geprojecteerd. Het is de vraag waar de lezing van vanavond om draait. Het is onmiskenbaar een toneelstuk van Wim T. Schippers wiens levensfilosofie 'het leven slaat nergens op' is. Daarom geeft hij een heerlijke slinger aan deze lezing over ethiek, die voordat je de zaal binnen gaat serieus lijkt. Al moeten de kenners van Schippers wel beter weten. Denk maar aan de voorstelling 'Going to the Dogs' waarin herdershonden de hoofdrollen speelden. Ook in 'Wuivend Graan' gebeuren genoeg onverwachte dingen tijdens deze voordracht.
Copyright Ben van Duin Het begint al met de introductie door meneer De Bruyn (Kees Hulst) die een hele eenmansshow geeft tot ergernis van de echte spreker van de avond: Henrik van Woerdekom (Titus Muizelaar). Als hij plaats neemt achter de lessenaar en een verhaal afsteekt over Galileo Galilei en Pisa, wordt al snel duidelijk dat dit geen gewone lezing is. De powerpointpresentatie leidt een eigen leven. En als je toch stiekem aan het wegdromen bent tijdens het luisteren naar de woordenbrij van Muizelaar (die volgend jaar ook weer te zien is in 'Surrender') dan wordt je opgeschrikt door een bizarre wending.
Ordinaire familieruzie
Her en der ontstaat ruzie waarvan je soms heel dichtbij getuige bent. Naast de lezing draait de voorstelling 'Wuivend Graan' namelijk ook om een ordinaire familieruzie waarbij Van Woerdekom is betrokken. Hij laat zich van verschillende kanten zien en meneer De Bruyn probeert op lachwekkende wijze de boel te sussen. Als de rust is teruggekeerd en de powerpointpresentatie weer een eigen leven gaat leiden, vraag je je wel af hoe lang deze absurde situatie blijft doorgaan.
Copyright Ben van Duin Maar liefst twee uur duurt deze voorstelling. En hoewel het verhaal echt heel grappig is en er goed wordt geacteerd, is het wel iets te lang opgerekt. Uiteindelijk eindigt 'Wuivend Graan' in een enorme chaos. Je krijgt het idee dat er geen einde meer gaat komen aan de inmiddels genante lezing. Soms slaat het nergens meer op. Is Schippers in z'n fantasie en absurdisme doorgeslagen? Ja, een beetje. Is dat erg? Nee, maar wel vermoeiend.
Kostelijk vermaak
Tegen het eind van de voorstelling biedt meneer De Bruyn zijn excuses aan "voor deze totaal mislukte avond". Het publiek lacht; iedereen vermaakt zich kostelijk. Titus Muizelaar, Kees Hulst, Nelly Frijda, Raymonde de Kuyper, Olga Zuiderhoek en Randy Fokke zijn allen prima geknipt voor de rollen die ze spelen. Vooral Muizelaar en Hulst weten hun personage op sublieme wijze neer te zetten. Het is genieten om naar hen te kijken en te luisteren. Regisseur Titus Tiel Groenestege mag in z'n handjes knijpen.
'Wuivend Graan' is genomineerd voor de Toneel Publieksprijs 2007-2008.