| Artikel |
Ro Theater reist in de maanden mei en juni rond met het minifestival Weken van de Waanzin. Het festival bestaat uit voorstellingen die dingen belichten die zich net buiten het ‘normale’ bevinden. Of is datgene wat we als gewoon beschouwen, misschien toch minder normaal dan we denken? Het Ro Theater brengt voorstellingen die ons anders naar onszelf doen kijken en hoe we ons denken te moeten gedragen. De Weken van de Waanzin is te zien in Amsterdam, Den Haag, Haarlem en Rotterdam.
‘Roos’
Regie: Sarah Moeremans
 Copyright Bas Czerwinski
In ‘Roos’ zien we de verheerlijking van het rock&roll bestaan, maar ook de leegheid en sleur die deze levensstijl met zich meebrengt. Het aantrekkelijke, vrije bestaan blijkt ook sleur in zich te huizen. Ed, de vrije geest van het geheel, kan zich met moeite opladen om zich avond na avond te geven op het podium aan een anoniem publiek. Het rondreizende bestaan van de muzikant heeft ook zijn keerzijde. Het leven van Ed verschilt in die zin niet zo veel van Jonas, de nieuwe man van Gina. Hij heeft haar de mogelijkheid gegeven een nieuw bestaan op te bouwen, die zij met beide handen heeft gegrepen. Maar het dwingende korset van het burgerlijke bestaan is haar te nauw om de borst. De werelden van sex, drugs en rock&roll en het burgerlijke bestaan staan lijnrecht tegenover elkaar, maar beide levensstijlen blijken niet zaligmakend.
 Copyright Bas Czerwinski
(Gezien op 18 mei 2011)
‘Licht’
Regie: Jetse Batelaan
 Copyright Bas Czerwinski
In de voorstelling ‘Licht’ staat het leven centraal van Hannelore, de vrouw van de Duitse ex-bondskanselier Helmut Kohl, die leed aan een zeldzame lichtallergie. Vanwege deze afwijking leefde ze de laatste jaren een teruggetrokken bestaan in een afgesloten omgeving waar de jaloezieën haar tegen het daglicht moesten beschermen. Hannelore wordt gespeeld door Jacqueline Blom. We zien haar grotendeels van de voorstelling op haar rug, terwijl ze praat richting haar schaduw. Zij weet op haarfijne wijze de tragiek van deze vrouw te verbeelden. Haar verdriet is ingetogen, maar constant aanwezig. De nasale klank van Bloms stem draagt bij aan de tragedie van het personage. Sylvia Poorta speelt de schaduw van Hannelore. Zij laat op prachtige wijze de tragiek zien van iemand die lijdt in stilte. Haar schreeuw is niet hoorbaar, maar de wijd opengesperde mond verbeeldt het lijden.
De vrouwen staan haast de gehele voorstelling bewegingsloos op hun plaats. Hannelore moet zich ook zo gekluisterd hebben gevoeld, zonder bewegingsruimte in haar donkere huis wat aanvoelde als een kooi. De tekst van de Duitse schrijfster Dea Loher is poëtisch en rijk aan beeldspraak. Regisseur Jetse Batelaan kiest voor een strakke regie wat de tekst bijzonder goed tot zijn recht doet komen.De treurige levensomstandigheden van Hannelore worden in vlijmscherpe bewoordingen uiteengezet, maar ook voorzien van een gitzwart komisch randje. De bijtende tekst schuurt en raakt diep. Deze voorstelling ontroert en blijft lang hangen.
(Gezien op 19 mei 2011)
|
|
Redacteuren gezocht
Ga je graag vaak naar het theater en beschik je over een vlotte pen? Word dan redacteur bij Theaterjournaal! Op vrijwillige basis schrijf je per maand twee of meer artikelen (recensies, festivalverslagen en interviews) die op de website www.theaterjournaal.nl worden gepubliceerd. Kennis van theater en enige schrijfervaring wordt op prijs gesteld. Geïnteresseerd? Mail een motivatiebrief met CV en een artikel dat je zelf hebt geschreven naar: vacature@theaterjournaal.nl
|
|
