| Artikel |
Het kan haast niemand ontgaan zijn dat ‘We will rock you’ zijn Nederlandse première heeft beleefd. De musical gebaseerd op de talloze hits van de Britse band Queen speelt sinds 21 augustus in het Utrechtse Beatrixtheater. De overgebleven heren van Queen (Brian May en Roger Taylor) werden zelfs speciaal ingevlogen om tijdens de première een riedeltje te spelen. Kortom, Queen rules in Utrecht!
Copyright Roy Beusker Is de verhaallijn in de meeste musicals al niet al te diepzinnig, bij ‘We will rock you’ is dit mogelijk nog meer het geval. Het draait in deze voorstelling dan ook met name om de muziek. Maar vooruit dan, voor de goede orde een korte samenvatting. We schrijven 300 jaar in de toekomst. Killer Queen regeert met harde hand over een rijk waar muziekinstrumenten verboden zijn en alleen computergegenereerde muziek is toegestaan. De jonge en rebelse Galileo Figaro wordt door zijn lerares gerapporteerd omdat hij flarden van muziekteksten uit vroegere tijden in zijn hoofd hoort en tot overmaat van ramp elastiekjes over zijn broodtrommel heeft zitten spannen tijdens de handvaardigheidles. Na zijn gevangenschap gaat hij samen met vriendin Scaramouche op zoek naar de gitaar van de laatst bestaande rockband op aarde. Alleen als zij deze gitaar vinden, kan de wereld gered worden.
Ga Ga politie
In de voorstelling worden hits als ‘I want to break free’, ‘Who wants to live forever’ en ‘A crazy little thing called love’ gezongen. Voor de Queen fans zitten er naast de liedjes en namen van personages nog genoeg andere verwijzingen in naar hun favoriete band. Zo heet de goede oude tijd waarin het nog toegestaan was zelf muziek te maken The Rhapsody, worden opstandelingen verbannen naar de seven seas of Rye, moet de Ga Ga politie de orde bewaren en is de naam van de laatste rockband op aarde niet moeilijk te raden.
Jukebox musical
Copyright Roy Beusker Met de musical ‘Mamma Mia!’ (1999) kwam er een hele storm zogenaamde jukebox musicals (musicals waarin de bestaande muziek van een artiest voor een nieuw verhaal wordt gebruikt) op gang. Van een groot deel wordt na de première nooit meer iets vernomen, maar ‘We will rock you’ is al sinds 2002 een wereldwijde hit. Dit zegt natuurlijk iets over de muziek van Queen, maar dat kan niet de enige verklaring van het succes zijn. Op Broadway sloot de musical ‘Lennon’, gebaseerd op de muziek van John Lennon (toch ook bepaald geen eendagsvlieg) bijvoorbeeld al binnen een paar weken zijn deuren. Dat Paul McCartney in deze show was opgesplitst in meerdere schizofrene personages zal daarbij geen onbelangrijke rol hebben gespeeld. ‘We will rock you’ zit daarentegen een stuk beter in elkaar. Veel humor, personages waar je van kan houden en die je kan haten, een mooi decor, goede choreografieën, zeer futuristische kostuums en niet te vergeten een ijzersterke cast, bestaande uit onder anderen John Vooijs, Pia Douwes, Marjolein Teepen en Floortje Smit.
Het betere rockwerk
John Vooijs mag met Galileo zijn eerste eigen hoofdrol op zijn naam zetten. Nadat hij vaste vervanger was in ‘Tarzan’ en tweede werd in de tv-zoektocht ‘Op zoek naar Joseph’ speelde hij een bijrol in ‘Mamma Mia!’. Nu heeft hij eindelijk zijn welverdiende hoofdprijs te pakken. Stiekem zal Vooijs misschien wel blij zijn dat hij de strijd om de gekleurde toverdromenjas van Joseph verloor, want met zijn stem en uitstraling is hij meer geschikt voor het betere rockwerk. Hij maakt van Galileo een grappige, stoere en bij vlagen vertederende rebel. Tegen het einde van de voorstelling verandert de musical in een rockconcert en zet hij de hele zaal op zijn kop met 'We will rock you', ‘We are the champions’ en ‘Bohemian Rapsody’. Pia Douwes is als Killer Queen een vrouw you love to hate. Hadden haar personages in musicals als ‘Elisabeth’, ‘Drie musketiers’ en ‘Chicago’ al vileine randjes, Killer Queen is gewoon in- en inslecht. Douwes is koningin van het belten (wat zoveel betekent als heel hard en hoog zingen) en hoewel niet iedereen daar liefhebber van is, zijn er weinigen die haar indrukwekkende stem kunnen evenaren. Wel komt haar stem in een klassiekere musical beter tot zijn recht. Het is leuk om na vele dramatische rollen ook eens haar komische kant te kunnen zien. Marjolein Teepen als Scaramouche is een echte verrassing. Ze heeft de droge humor die bij de rol hoort en haar mimiek is fantastisch. Net als Douwes lijkt zij het belten tot hogere kunst te hebben verheven, want ook bij haar komt het geluid vanuit haar tenen.
Sha-la-lie-sha-la-la
Copyright Roy Beusker In tegenstelling tot het eerder genoemde 'Mamma Mia!' en bijvoorbeeld de musical 'All Shook Up / Love me tender' (met muziek van Elvis) zijn bij 'We will rock you' niet alle nummers vertaald. Dit zou voor de Nederlandse luisteraar wel een toevoegde waarde hebben gehad, omdat de liedjes dan meer onderdeel worden van het verhaal. Daarnaast kan het niet anders of Killer Queen ontploft buiten het blikveld van het publiek avond aan avond van kwaadheid omdat zo ongeveer iedereen in haar rijk (inclusief zijzelf trouwens) in het Engels zingt, terwijl er toch meerdere keren in het verhaal benadrukt wordt dat deze taal verboden is in de nieuwe tijd. Maar goed, deze onlogica in de voorstelling beschouwen we voor het gemak maar als een binnenlandse aangelegenheid. Humor is een belangrijk onderdeel van het verhaal. Hilarisch is de scène waarin Galileo verhoord wordt over de muziekteksten die in zijn schoolschrift zijn gevonden ("Wanneer komt Bonnie nou eindelijk eens buitenspelen? Wie is Billy Jean en wat betekent sha-la-lie-sha-la-la?"). In de voorstelling is ook ruimte voor serieuzere zaken. ‘Who wants to live forever’ wordt prachtig gezongen door Vooijs en Teepen en ‘Only the good die young’ klinkt, slechts een paar dagen na de dood van Antonie Kamerling, extra wrang.
Vol overgave
‘We will rock you’ is geen musical in de klassieke zin van het woord. Stilzitten is geen optie. “Het is meer dan een musical. Het is een rock show!” zei Brian May al eens. Tegen het eind klapt het publiek als één man mee op de klanken van ‘We will rock you’, met uitzondering van de enthousiaste toeschouwer op rij twee die minutenlang precies op de verkeerde momenten vol overgave zijn armen in de lucht steekt. Het tekent de sfeer in het theater. Queen fans, musicalliefhebbers, sporadische theaterbezoekers, vrijwel iedereen doet mee en verlaat met een brede glimlach de zaal. Freddie Mercury zou het zo gewild hebben.
Theaterjournaal nam ook een kijkje achter de schermen van deze productie en sprak met drie hoofdrolspelers. Klik hier om ons verslag te lezen.
|
|
Redacteuren gezocht
Ga je graag vaak naar het theater en beschik je over een vlotte pen? Word dan redacteur bij Theaterjournaal! Op vrijwillige basis schrijf je per maand twee of meer artikelen (recensies, festivalverslagen en interviews) die op de website www.theaterjournaal.nl worden gepubliceerd. Kennis van theater en enige schrijfervaring wordt op prijs gesteld. Geïnteresseerd? Mail een motivatiebrief met CV en een artikel dat je zelf hebt geschreven naar: vacature@theaterjournaal.nl
|
|