Waarvoor is dat knopje? [Peter Zegveld]

Met de titel van de voorstelling ‘Waarvoor is dat knopje?’ is de helft van de credits al verdiend. De komische titel wekt nieuwsgierigheid en spreekt tot de kinderverbeelding. Het begin is dus al goed. We hebben er zin in.

Een andere sterke troef is dat de hoofdpersoon van de voorstelling is getekend. Hij is geen acteur van vlees en bloed, maar een animatiejongen die op witte schermen wordt geprojecteerd. Wat een vondst! Wij hebben het nooit eerder gezien. Overigens weten we de naam en leeftijd van de jongen niet, maar die zijn ook niet zo van belang: wat hem gebeurt kan ons allemaal overkomen.

Rode draad
De enige twee acteurs van vlees en bloed in dit stuk voor 5 jaar en ouder zijn Peter Zegveld en Miriam van de Wiel. Beiden hebben dubbelrollen. Zegveld is politieagent, vuilnisman en stoere zeebonk. Van de Wiel is politieagente, de moeder van de jongen, een vrome non en nog veel meer. Peter Zegveld tekende ook voor het script en de tekenfilmpjes. Want niet alleen de hoofdpersoon is getekend, ook een groot deel van het decor is dat. We zien op verplaatsbare witte schermen een drukke rotonde met een fontein in het midden. En we zien een straat met hoge grijze huizen. Op straat ligt een grote rode knop. En die rode knop vormt de rode draad.

Huh, hoe kan dat nou?
De getekende jongen vindt de knop. Door ingenieus gegoochel met het scherm waarop de jongen staat, verdwijnt de echte knop en krijgt hij hem getekend in handen. En dat is het begin van het gedonder. Twee politieagenten zitten hem van nu af aan op de hielen en gooien hem ook daadwerkelijk in het gevang. Waarom is niet helemaal duidelijk. Misschien heeft het iets te maken met zijn ruzie met een oud vrouwtje (de zoveelste sprankelende rol van Van de Wiel. Wat een grappige mimiek heeft zij). Op de flyer van ‘Waarvoor is dat knopje?’ staat ‘Wat zou jij doen als je in de gevangenis zat omdat je niet op een knopje had gedrukt?’, maar dat begrijpen we niet. Die tekst komt niet overeen met wat in de voorstelling gebeurt. Maar goed, het hoe en het waarom van dat gevangenschap laten we in het midden. Bij kindervoorstellingen moet je je sowieso niet te veel bezighouden met oorzaak en gevolg. Dat doet het jonge publiek zelf ook niet. Dat gaat meestal heel makkelijk mee in het voorgeschotelde. En zit niet met vragen als ‘Huh, hoe kan dat nou?’

Druk, druk, druk
‘Waarvoor is dat knopje?’ is een drukke voorstelling. In bijna anderhalf uur zien we die projectieschermen met van alles erop, we zien Zegveld en Van de Wiel als veel maffe personages opduiken, we horen swingende muziek door de speakers (is dat Glenn Miller? Fijn voor de ouders en grootouders!) en wordt er op het podium ook nog live gemusiceerd. Een fantastisch lied van de twee agenten over veiligheid, dat wel: “Ga op tijd naar de wc. Ga nooit te ver in spagaat. Neem altijd een pleister meer. Voor je het weet heb je die snee.” Maar al met al is het heel veel en zijn we echt moe als we weer buiten staan. Moe, maar voldaan. Dit was een hele bijzondere voorstelling.