| Artikel |
‘Volendam de musical’ is een echte feelgood musical. De musical heeft een heerlijk soapverhaal dat doorspekt is met meedeinnummers. Echt diep nadenken of volledige concentratie is niet nodig. Het verhaal is vrij simpel te volgen en zelfs hier en daar wat voorspelbaar, maar dat maakt het zeker niet minder leuk.
In deze musical loopt een aantal verhaallijnen synchroon aan elkaar die aan het einde van de voorstelling, tijdens de jaarlijkse kermis, hun climax bereikt. Zo keert Maaike Widdershoven als Mary, samen met haar dochter, terug naar het vissersdorpje nadat ze twintig jaar geleden plotseling naar Canada is vertrokken. De plaatselijke wethouder, een prachtige dubbelrol van Metta Gramberg, wordt betrapt als ze haar boekje te buiten gaat om Volendam extra in het nieuws te brengen. En de jongens van FC Volendam zingen liever in hun band Zilt dan dat ze op het voetbalveld staan. Oh ja, en er zijn nog een paar affaires die niet acceptabel zijn. De in klederdracht gestoken schippersvrouw Ooitje, ook een rol van Gramberg, praat de gebeurtenissen aan elkaar en voorziet het van commentaar.
Kommer en kwel
Alle kommer en kwel van de personages werkt flink op de lachspieren van het publiek en tijdens het zingen wordt er volop geklapt en meegedeind. Eigenlijk wel jammer dat er niet even naar de gezongen teksten geluisterd wordt, want die sluiten vaak heel mooi aan op de dialogen. “Maar je hoofd vol zorgen, houdt je lichaam in z’n macht. Er komt altijd een morgen, ook na de langste nacht,” gezongen door twee hartsvriendinnen die kort daarvoor hun ziel hebben bloot gelegd, is toch niet echt een moment om gezellig mee te deinen. Gek genoeg is het niet storend, want het is niet de opzet om er een serieuze musical van te maken. Daar komt bij dat de spelers de toeschouwers regelmatig aansporen om mee te doen en dat heeft op de cast een positieve uitwerking. Want niet alleen het publiek heeft het reuze naar hun zin, de spelers ook. En dat stralen ze uit.
Ouwe rotten versus jonge honden
De tienkoppige cast bestaat voornamelijk uit hele jonge spelers en een paar ‘ouwe rotten’ uit het vak. De meer ervaren acteurs als Widdershoven, Gramberg en Hilke Bierman dragen de voorstelling. Zij tillen de musical naar een hoog niveau en de ‘jonge honden’ volgen daarin. Een prima staaltje teamwork. Af en toe lijkt het erop dat de jongere acteurs een beetje overmoedig worden door alle successen die ze bij het publiek halen met hun liedjes en grappen. Daardoor laten ze zich een beetje gaan. Dit komt de voorstelling enerzijds niet ten goede want dan vergeten ze soms om met een Volendams accent te spreken. Of het Canadese accent van Mary’s dochter Rose (Kaily van Starrenburg) dreigt irritant te gaan worden omdat het een beetje “te” is. Haar accent klinkt te gemaakt en doordat Van Starrenburg soms niet goed lijkt te weten welke toon ze erbij moet gebruiken, klinkt haar stem schriller en hoger. Dat gaat bij lange stukken tekst van haar een beetje op de zenuwen werken. Dit is erg jammer, want daardoor kunnen de toeschouwers wel eens voorbij gaan aan het feit dat ze prachtig kan zingen.
Meet & Greet
 Copyright Alet Aalders
Tussen de rivieren
‘Volendam de musical’ is een zeer geslaagd initiatief van Ruud de Graaf en Hans Cornelissen Producties. Niet alleen liefhebbers van deze typerende muzieksoort, maar ook personen die er minder binding mee hebben zullen het zeker naar hun zin hebben. Dat het enthousiasme van de spelers aanstekelijk werkt op de toeschouwers, is in Veenendaal duidelijk geworden. Het publiek van net boven de Rijn tot aan de Maas staat over het algemeen bekend als een wat moeilijker en stugger publiek dat niet makkelijk over te halen is. Maar daar heeft deze prima cast totaal geen moeite mee gehad. Vanaf het eerste nummer is er meegeklapt en nog voor het eindapplaus stond iedereen recht. Dat belooft wat als de voorstelling afzakt tot beneden de Maas.
|
|
Redacteuren gezocht
Ga je graag vaak naar het theater en beschik je over een vlotte pen? Word dan redacteur bij Theaterjournaal! Op vrijwillige basis schrijf je per maand twee of meer artikelen (recensies, festivalverslagen en interviews) die op de website www.theaterjournaal.nl worden gepubliceerd. Kennis van theater en enige schrijfervaring wordt op prijs gesteld. Geïnteresseerd? Mail een motivatiebrief met CV en een artikel dat je zelf hebt geschreven naar: vacature@theaterjournaal.nl
|
|
