'Verplichte figuren' is een bijzondere musical. Geen mierzoet geneuzel, nee, de rauwe randjes zijn hier duidelijk zichtbaar. De komische noot voert de boventoon, maar er is ook gedacht aan drama. Deze musical verlijken met een andere is niet te doen. De voorstelling doet nog het meest denken aan films als 'Alles is liefde' en 'Happiness'.
Copyright Ben van Duin
In een roze konijnenpak waggelt Jelka van Houten ('Hair' en 'Turks Fruit') over het podium. Ondanks deze uitspatting kan wel worden gezegd dat ze de braafste rol te pakken heeft in deze musical. Haar medespelers mogen allemaal meerdere personen spelen en zij moet zich beperken tot 1 karakter. Ze is de constante factor zullen we maar zeggen. Van Houten compenseert het feit dat ze maar één rol speelt door goed en gevoelig te zingen.
Verschillende verhaallijnen
Voor de pauze worden verschillende personen geïntroduceerd onder wie een schildpaddenverzorgster, een tapijtverkoper en een bejaard echtpaar. Het wordt al snel duidelijk dat ze het allemaal niet makkelijk hebben in het leven. Na de pauze worden verhaallijnen met elkaar verbonden en blijkt het toch geen hapsnap-voorstelling te zijn zoals het aanvankelijk lijkt. Wel is de voorstelling wat langdradig. Misschien zijn er toch teveel personages bijgehaald, die overigens wel allemaal briljant zijn bedacht en uitgewerkt. Ook de liedjes (veelal rustig) halen soms onnodig de vaart uit de voorstelling.
Copyright Ben van Duin Alex Klaasen is niet alleen de bedenker van 'Verplichte figuren', hij verblijdt het publiek ook door zelf vier typetjes te spelen. Dat hij daar erg goed in is, bleek tijdens de musical 'Jan, Jans en de kinderen' waarvoor hij voor zijn vele bijrollen een John Kraaijkamp Musical Award 2006 kreeg. Ook nu komt Klaasen weer verrassend uit de hoek. Zijn tapijtverkopende homotype die via internet seksafspraakjes regelt, zorgt voor veel hilariteit in de zaal. Een actrice die het ook goed doet is Ellen Pieters. Haar dubbelrol van bejaard, mopperend vrouwtje met rollator is er een die je niet snel zult vergeten.
Meer komediemusicals
Regisseur Marcus Azzini en zijn cast zorgen al met al voor een prima avondje lachen in het theater. Dat de vrolijkheid op een gegeven moment meer plaats maakt voor een serieuzere, haast treurige toon van de voorstelling is mooi. De musical is nog niet helemaal in balans, maar van een komediemusical als deze mogen er best meer worden gemaakt.