Verknipte zangeres [ProductieKERN/Stip theaterproducties]

Ze is haar stem kwijt. De zangeres die altijd zo wonderschoon zong, kan het niet meer. Dat is heel jammer voor haar, maar vooral ook voor de twee gemene muzikanten die haar exploiteren om zo stínkend rijk te worden.

De zangeres en haar stem zijn gevangen. Door een muzikant annex tovenaar die haar in een pop heeft veranderd, en door een klavecimbelspeelster. In een muziekdoos moet de zangeres (Elien van den Hoek) langs theaters om concerten te geven. Ze gaan naar Parijs, ze gaan naar Moskou, ze gaan de héle wereld over. Maar dan gaat het mis. Eerst schiet haar stem alle kanten uit en even later komt er niet meer uit de keel van de zangeres dan gepiep en gekraak. Het publiek, inmiddels allen bezorgde kijkertjes, was een prachtig concert beloofd. Maar het wordt een janboel. Een vrolijke janboel.

Spectaculair
Het gegeven is eenvoudig en prima te begrijpen voor kinderen. De vormgeving van Rieks Swarte en Jacqueline van Eeden is ook eenvoudig, en juist daarom zo spectaculair. Het decor is stripachtig eendimensionaal, letterlijk zo plat als een dubbeltje. Zo ook de kleding van de zangeres en van de poppendokter die haar beter moet maken. Zij draagt een groot grijs vlak voor zich, in de vorm van een zeventiende-eeuwse jurk met hoepelrok. In dat opzicht is ze geen verknipte zangeres, maar een prachtig mooi géknipte zangeres. Het podium is lekker groot en open. Links zit een mevrouw met hoog haar die heel mooi klavecimbel speelt (zij is een van de gemene muzikanten), rechts zit de multi-instrumentalist en tovenaar die de zangeres lijkt te besturen (hij is de andere snoodaard).

Alle kleuren van de regenboog
Minder goed te doorgronden voor vierjarigen (oudere kinderen lukt het misschien net) is de boodschap dat liefde sterker is dan alles, in elk geval sterker dan de snode bedoelingen van de twee muzikanten die veel geld willen verdienen aan de zangeres. De poppendokter wordt verliefd op de zangeres, en andersom. En die liefde verbreekt de betovering. De twee bewegen ineens niet meer zo houterig als poppen, maar soepel als echte mensen. En met de liefde komt ook kleur in het leven van de zangeres. Onder de grijze jurk blijkt ze er een te dragen in alle kleuren van de regenboog. Ook de dokter ontdoet zich van zijn grijze vilten pak, waardoor een fleurig ensemble zichtbaar wordt. De grijze appels in de grijze bomen worden rood en oranje. En ook het grauwe toneel krijgt een makeover en verandert in een vrolijk geheel, middels een kleurrijke doek. De vraag is dus of kinderen deze boodschap snappen. Maar ach, is dat eigenlijk belangrijk? Ze hebben een ontroerende voorstelling gezien, met een lief verhaal, mooie muziek en een heel bijzondere vormgeving. En dat is mooi meegenomen. De belangstelling voor het theater is aangeboord bij de ukkies. Nu gaan ze vast vaker met plezier mee.