| Artikel |
 Copyright Sanne Peper
‘Van de brug af gezien’ is de moderne toneelklassieker van Arthur Miller. Het verhaal wordt geïntroduceerd door een advocaat die zijn bespiegelingen van een afstandje (de Brooklyn bridge) uit de doeken doet en het drama van commentaar voorziet. Hij heeft duidelijk een hogere positie dan de seizoenswerkers en men klopt bij hem aan voor raad en advies. Miller heeft duidelijk meelij met nieuwkomers. Eddie Carbone is in zijn visie geen ongeletterde ploert, maar een onbeholpen man die niet in staat is zich maatschappelijke veranderingen eigen te maken. In het originele stuk van Miller wordt de zwakke positie van de pas gearriveerde Italiaanse migrant duidelijk verbeeld door krakkemikkig taalgebruik. Regisseur Erik Whien kiest ervoor om dit ook in deze voorstelling toe te passen. Door het wegvallen van veel klinkers is het soms gissen naar wat er eigenlijk wordt gezegd. Het is echter niet storend, maar juist passend bij de armetierige situatie van de nieuwkomers.
Prachtig spel
 Copyright Sanne Peper
Innerlijke strijd
De voorstelling speelt zich af in een kaal decor. Op twee momenten vallen er echter tientallen plastic tonnen met een kletterend geluid uit de hemel. De chaos van deze donderslagen staan voor de innerlijke strijd die Eddie voert. De tonnen worden de eerste keer nog opgestapeld en in nette rijen opgesteld aan de zijkant van het toneel. Eddie wordt hierin bijgestaan door zijn neven. Na de tweede keer blijkt Eddie echter niet in staat om deze wanorde te overwinnen en gaat hij te midden van de tonnen ten onder als hij wordt uitgedaagd door zijn oudste neef. De beeldtaal die uitgaat van de tonnen is prachtig en weerspiegeld het conflict dat woedt in Eddies borst.
 Copyright Sanne Peper
De thematiek van de voorstelling is opmerkelijk actueel. Ook in de huidige (Nederlandse) samenleving leven migranten in zware omstandigheden en speelt het leven zich soms afgezonderd af in eigen kring. Ook voor hen is het soms moeilijk om veranderingen en uitdagingen die de maatschappij biedt te accepteren, net als voor Eddie. ‘Van de brug af gezien’ biedt hierdoor een pijnlijke, maar rake spiegel. Na ‘Wachten op Godot’ en ‘Er moet licht zijn’ levert Toneelgroep Oostpool dit seizoen alweer een voorstelling af die schittert door intelligentie en enthousiasme.
|
|
Redacteuren gezocht
Ga je graag vaak naar het theater en beschik je over een vlotte pen? Word dan redacteur bij Theaterjournaal! Op vrijwillige basis schrijf je per maand twee of meer artikelen (recensies, festivalverslagen en interviews) die op de website www.theaterjournaal.nl worden gepubliceerd. Kennis van theater en enige schrijfervaring wordt op prijs gesteld. Geïnteresseerd? Mail een motivatiebrief met CV en een artikel dat je zelf hebt geschreven naar: vacature@theaterjournaal.nl
|
|
