| Artikel |
Copyright Jean Philipse Anna (Aafke Buringh) werkt zich rot. Bij de gemeente? Bij het rijk? Het is niet helemaal helder waar precies maar wel is duidelijk dat ze de wereld moet redden. Als haar vriend Alexander (Jasper Boeke) tijd wil voor een gesprek zoekt ze naarstig op haar iPhone naar een opening in haar agenda. Alexander daarentegen heeft niets te doen, zegt Anna, af en toe een auditietje of, zoals nu, een beetje spelen als de Eerste Speler in ‘Hamlet’, maar dat is alles.
‘ValAngst’ is een muzikale voorstelling geschreven door Peter de Graef en Gerardjan Rijnders met muziek van en door Helge Slikker. Het stuk bestaat uit een aantal scènes: dialogen tussen de diverse spelers en monologen gericht aan het publiek. Soms wordt er door de acteurs prachtig gezongen, vaak vormt de muziek een geluidsdecor. De scènes tussen Alexander en Anna werken het minst, ze worden op veel te hoge toon, ja zelfs schreeuwend uitgevoerd. De monologen daarentegen zijn boeiend zowel qua tekst als qua spel. Een mooi moment is als Anna zich tot het publiek richt en voor het eerst sympathiek wordt.
Zijn of niet zijn
Copyright Jean Philipse Als Anna met veel drukte naar haar werk is vertrokken na Alexander met allerlei huishoudopdrachten te hebben opgezadeld, begint die ons, terwijl hij een grote joint draait, over zichzelf te vertellen. Hoe hij alleen maar ging acteren om aan geld te komen voor zijn grote passie: taxidermie, het opzetten van dieren. En hoe succesvol hij was, juist omdat acteren hem niets kon schelen. Maar dat hij later toch problemen kreeg omdat hij niet kon herhalen wat hij had gedaan. Deze eerste monoloog is heel knap doorsneden met de tekst van "Zijn of niet te zijn" uit ‘Hamlet’. Alexander is de hele voorstelling door aan het theoretiseren. Vooral de teksten over acteren, vermoedelijk geschreven door Rijnders, zijn interessant en amusant: "je kan wel je buurman nadoen als je een schlemiel wil spelen, maar dan zit je toch met een grote innerlijke spanning: ben ik wel schlemiel genoeg? Die heeft die buurman niet, die is dat gewoon.".
Een geweldige scène is die tussen Frederik - de jonge veelbelovende acteur - en Alexander achter de coulissen bij een voorstelling van ‘Hamlet’. Frederik wordt gespeeld door Daniel Cornelissen, die ook in werkelijkheid een jonge veelbelovende acteur is; een naam om te onthouden. Hij heeft een helderheid, een rust en een gemak in zijn spel die heel prettig zijn om naar te kijken.
Mooie sfeer
‘ValAngst’ is een merkwaardige voorstelling. Soms lijkt alles als los zand aan elkaar te hangen, andere keren klopt het precies, zoals de monoloog waarbij Boeke begeleid wordt door Slikker en ze af en toe samen zingen. Boeke heeft een geweldige stem en de teksten liggen hem. Grappig is de terugkerende rol wc-papier die door Alexander onder andere wordt gebruikt om een joint te rollen en later door Frederik om een roos te maken voor in zijn moeders haar. Maar die grote witte zwaan bovenop de stellage, wat doet die daar nou? Tegen het einde van de voorstelling klopt alles, dan ben je een beetje gewend aan hoe het gaat, wie de personages zijn en geniet je van de mooie sfeer, het praten, de muziek. Maar dan is het, toch nog te snel, afgelopen. Alexander eindigt niet met weer een nieuwe theorie, maar met een statement. Eindelijk moed. Eindelijk echt kwetsbaar. Maar het is te laat.
|
|
Redacteuren gezocht
Ga je graag vaak naar het theater en beschik je over een vlotte pen? Word dan redacteur bij Theaterjournaal! Op vrijwillige basis schrijf je per maand twee of meer artikelen (recensies, festivalverslagen en interviews) die op de website www.theaterjournaal.nl worden gepubliceerd. Kennis van theater en enige schrijfervaring wordt op prijs gesteld. Geïnteresseerd? Mail een motivatiebrief met CV en een artikel dat je zelf hebt geschreven naar: vacature@theaterjournaal.nl
|
|