| Artikel |
 Copyright Roy Beusker
In ‘Time-Out!’ spoort Niehe het publiek aan om, gedurende de voorstelling, even afstand te nemen van alle dagelijkse rompslomp en het jachtige leven dat iedereen lijkt te hebben. Even een pas op de plaats om te zien wat de huidige stand van zaken is. “Als je geboren wordt, ben je afhankelijk van de kaarten die je krijgt uitgedeeld. Maar je bepaalt wel zelf hoe je ze uitspeelt.” Met deze, regelmatig terugkerende, opmerking geeft de presentator aan dat iedereen verantwoordelijk is voor z’n eigen leven en geluk. Samen met het publiek gaat hij op zoek naar antwoorden op vragen als: “Wat heb ik tot nu toe bereikt?” en “Hoe kan ik geluk in de kleine dingen, dat het leven biedt, vinden?”
 Copyright Roy Beusker
Nu klinkt het net alsof de voorstelling erg beladen is, maar dit is het absoluut niet het geval. Op een cabareteske manier mijmert hij over de “goede oude tijd” van zo’n dertig á veertig jaar geleden en de terugkerende hamvraag “waarom”. “Waarom is Berlusconi nog steeds president na alle schandalen?” is één van de vragen die hij het publiek voorlegt. “Het is een grote dag voor de Italiaanse president,” weet Niehe te vertellen. “Zijn derde vrouw doet haar eerste communie”. Dit soort grappen volgt elkaar in hoog tempo op tot grote hilariteit van de aanwezigen. De anekdotes worden afgewisseld door sarcastische en ironische liedjes. Maar een enkel nummer, zoals die over zijn overleden vader, bezorgt het publiek even een kippenvelmoment. Niehe begeleidt zichzelf op piano en krijgt daarbij hulp van een dame die verschillende instrumenten bespeelt. Deze muzikant verzorgt ook de underscore tijdens zijn sketches.
Het is best wel een beetje vreemd om Niehe als een soort cabaretier op het podium te zien. Degenen die de ‘TV-Show’ kennen, weten dat hij een serieuze man is die, samen met zijn redactieteam, de interviews heel goed voorbereid waardoor vele ‘grote der aarden’ graag te gast zijn in zijn programma. En nu zie je de presentator ineens als een entertainer op het toneel staan. Met zijn vlijmscherpe humor neemt hij verschillende beroemdheden op de hak. Sommige opmerkingen zouden niet misstaan in programma’s als ‘Dit was het nieuws’ of ‘De Wereld draait door’. Het is erg leuk om deze kant van de presentator te leren kennen.
Toepasselijk levensmotto
Het tweede deel van de voorstelling is compleet anders dan het eerste. Na de pauze krijg je het idee dat je bij een opname van de ‘TV show’ bent beland. In dit deel gaat de presentator op zoek naar de kleine dingen die een groot geluk kunnen betekenen. Hiervoor neemt hij het leven van zijn grote idool Yves Montand als voorbeeld. Montands levensmotto “Sommige mensen dromen met hun ogen open terwijl anderen leven met hun ogen dicht” wordt uitgelegd aan de hand van videobeelden waarop gesprekken met belangrijke mensen uit het leven van Montand worden vertoond. Liesbeth List verschijnt als Edith Piaf op het scherm en Monique van de Ven als Simone Signoret. Ook wordt gebruik gemaakt van beelden uit de ‘TV Show’ waarin Niehe de acteur vlak voor zijn overlijden heeft geïnterviewd. Het wordt op een leuke manier gebracht maar je vraagt je toch een beetje af wat de toegevoegde waarde van deze reportage is. Voor de pauze vliegen de ironische uitspraken en sarcastische liedjes je om de oren en na de pauze krijg je een reportage, die uit de ‘TV Show’ weggekaapt lijkt te zijn, voorgeschoteld. Het komt als een los element over dat niet echt in de voorstelling past. Het is meer een kennismaking met zijn overleden idool dan de beloofde zoektocht naar die kleine dingen die zo’n groot geluk kunnen betekenen. En dat is jammer.
De geest geven
‘Time-Out!’ is een leuke voorstelling boordevol humor over toch best wel serieuze zaken. Op een ironische manier geeft hij inzicht in het leven en probeert een paar levenslessen mee te geven. “Als je sterft, geef je dan je leven of alleen de geest?” vraagt hij aan zijn publiek. Om niemand met een te beladen gevoel naar huis te laten gaan, zingt hij tot slot ‘I’ve got you under my skin’. Tijdens het zingen gaat Niehe bij de deur staan en schudt alle passanten de hand. Een ware gastheer dus.
|
|
Redacteuren gezocht
Ga je graag vaak naar het theater en beschik je over een vlotte pen? Word dan redacteur bij Theaterjournaal! Op vrijwillige basis schrijf je per maand twee of meer artikelen (recensies, festivalverslagen en interviews) die op de website www.theaterjournaal.nl worden gepubliceerd. Kennis van theater en enige schrijfervaring wordt op prijs gesteld. Geïnteresseerd? Mail een motivatiebrief met CV en een artikel dat je zelf hebt geschreven naar: vacature@theaterjournaal.nl
|
|
