| Artikel |
Copyright Bob Bronshoff Het was spannend toen ze elkaar voor het eerst ontmoetten. Hun liefde was heftig en vurig; iedereen kon zien dat ze voor elkaar waren gemaakt. Maar nu, drie jaar later, is hun relatie in een sleur terecht gekomen. Queenie en Burrs vinden elkaar niet langer opwindend. De frustratie wordt groter en Burrs mishandelt Queenie steeds vaker. Om de alledaagse ellende te doorbreken besluiten ze een groot feest te geven, maar in plaats van hun liefde te hervinden spat hun droom in duizend stukjes uiteen.
Ondanks de fantastische livemuziek, gespeeld door de muzikanten Frans Heemskerk, Rowin Tettero, Guus Bakker en Wouter Wierda, de mooie meerstemmige liedjes en de goede cast lijkt het geheel niet echt van de grond te komen. De verwachtte spanning tussen Queenie (Vera Mann) en Burrs (Ara Halici) blijft uit. Ze spelen hun rol met verve, maar dat zij een ingewikkelde en moeilijke liefdesrelatie hebben voel je als kijker niet. Hoe hun relatie in elkaar steekt kan je vooral opmaken uit de teksten en enscenering.
Jacht en verovering
Copyright Bob Bronshoff Op het feest komen hun meest decadente vrienden. Eén van hen is de rijke madam Kate (Ellen Evers). Midden op het toneel zingt ze de sterren van de hemel. De zwoele jazz en haar kreunende manier van zingen, ademen seks en spanning. Aan haar zijde verschijnt haar nieuwste minnaar, Mr. Black (Gino Emnes). Emnes klinkt alsof hij in een gospelkoor thuishoort, maar tegelijkertijd klinkt zijn zang ook popachtig. Mr. Black laat bij binnenkomst direct zijn ogen vallen op Queenie, en Kate ziet Burrs wel zitten. Beiden gaan ze op jacht, maar terwijl Queenie er wel zin in heeft, wil Burrs geen uitspatting met Kate beleven. Vera Mann speelt een jongere vrouw dan ze in werkelijkheid is, ze is jonger en naïever dan Burrs, en ook jonger dan Mr. Black. Beiden ontfermen ze zich over haar, maar wanneer ze twijfelt over haar gevoelens geven zowel Burrs als Mr. Black haar daar de ruimte niet voor. Helaas is het niet erg overtuigend om jongere tegenspelers tegenover Mann te zetten die moeten spelen dat zij ouder zijn. Tussen Mr. Black en Queenie ontbreekt ook elke seksuele spanning, het is jammer dat deze spanning afwezig is, juist ook omdat Mr. Black een prachtige, spannende en welgevormde man is.
Teleurstelling
Ondanks de fantastische groep, waanzinnige livemuziek en goede dansers en zang, lukt het niet om een interessante spanningsboog op te bouwen. Het verhaal is duidelijk vanaf het begin, maar meer dan een opsomming van mooie liedjes en knappe dansstukjes is ‘The Wild Party’ helaas niet.
|
|
Redacteuren gezocht
Ga je graag vaak naar het theater en beschik je over een vlotte pen? Word dan redacteur bij Theaterjournaal! Op vrijwillige basis schrijf je per maand twee of meer artikelen (recensies, festivalverslagen en interviews) die op de website www.theaterjournaal.nl worden gepubliceerd. Kennis van theater en enige schrijfervaring wordt op prijs gesteld. Geïnteresseerd? Mail een motivatiebrief met CV en een artikel dat je zelf hebt geschreven naar: vacature@theaterjournaal.nl
|
|