| Artikel |
Regie: Susanne Kennedy.
TONEEL
Het theatervocabulaire van regisseur Susanne Kennedy lijkt zich te ontwikkelen naar steeds ontoegankelijker en naargeestiger. Dat was al te zien in haar vorige producties voor het Nationale Toneel, ‘Dagelijks Brood’ en ‘Hedda Gabler’ en zet zich voort in haar huidige werk ‘The New Electric Ballroom’. Op een unheimische plek verrichten beschadigde mensen afstotelijke handelingen.
 Copyright Deen van Meer
Rock ’n roll-ster
De twee oudsten, Clara en Breda, leiden een geïsoleerd bestaan in hun afgelegen stadje. Hun leven staat in het teken van wat er achter hen ligt. Veertig jaar geleden zetten ze beiden hun amoureuze zinnen op een lokale rock ’n roll ster. Beiden werden eerst door hem verleid, maar toen het er op aan kwam liet hij ze allebei zitten. Sindsdien staat hun leven in het teken van dat gemis. In een onderling venijnig en wraakzuchtig spel herbeleven ze voortdurend hun gedeelde trauma. Nieuwe liefde, laat staan een nieuw leven is er nooit gekomen. De derde zus, Ada, is jonger en heeft afwisselend de rol van bemiddelaar en agitator.
De tekst van de Ierse Enda Walsh (1967) in vertaling van Karst Woudstra is repetitief en geeft weinig aanknopingspunten voor de formele gebeurtenissen en omstandigheden. Het is aan te raden de begeleidende folder van tevoren te lezen, anders blijft het gissen naar wat er nou feitelijk aan de hand is op het toneel. Walsh richt zich puur op het afwijkende van de personages, op hun onderlinge strijd en hun voortdurende herbeleven en herformuleren van de gebeurtenissen die hun leven heeft kapot gemaakt.
Naargeestigheid
 Copyright Deen van Meer
In ‘The New Electric Ballroom’ wordt nagenoeg geen concessie aan de toeschouwer gedaan wat betreft toegankelijkheid of feel good emoties. Van personages die psychisch in een extreme hoek zijn beland wordt het beschadigde binnenwerk getoond. Voor normaliteit is geen plek in dit stuk. Alle gemeenplaatsen worden gemeden, uitwijdingen en zijpaden zijn er niet. Alles wordt gebracht in teksten die ontdaan zijn van hun menselijke oorsprong, lijkt het. De acteurs brengen hun teksten wel, maar zo, dat ze net niet samenvallen met hun personages. Ontmenselijking in een, in oorsprong normale context van liefde, warmte en hoop, is de kern van naargeestigheid en dat wordt hier vooral getoond.
|
|
Redacteuren gezocht
Ga je graag vaak naar het theater en beschik je over een vlotte pen? Word dan redacteur bij Theaterjournaal! Op vrijwillige basis schrijf je per maand twee of meer artikelen (recensies, festivalverslagen en interviews) die op de website www.theaterjournaal.nl worden gepubliceerd. Kennis van theater en enige schrijfervaring wordt op prijs gesteld. Geïnteresseerd? Mail een motivatiebrief met CV en een artikel dat je zelf hebt geschreven naar: vacature@theaterjournaal.nl
|
|
