| Artikel |
Wat als je na jaren van blindheid je gezichtsvermogen terug krijgt? Wat als je eindelijk te weten komt welk uiterlijk er bij welke stem hoort, wat kleuren zijn en hoe je eigen spiegelbeeld er uitziet? Dat is toch de droom van elke blinde? Het overkomt Teiresias, het hoofdpersonage uit de gelijknamige voorstelling van het Noord Nederlands Toneel waarin de acteurs zien met hun ogen óf hun oren.
 Copyright Reyer Boxem
De duisternis die al snel over het publiek neerdaalt (ook dit wordt voor de blinde kijker aangekondigd) heft echter het verschil tussen de blinde en ziende toeschouwer op. Het is niet gewoon donker, het is pikkedonker, er is zelfs geen spoor te bekennen van nooduitgangbordjes of stand-by lampjes. Al snel wordt duidelijk dat het geen zin heeft je in te spannen iets te zien, jezelf overgeven aan andere zintuigen is de enige optie. Op het moment dat men dat beseft gaat het licht alweer aan. Dit herhaalt zich nog een aantal keer in de voorstelling, maar steeds is het moment van echte duisternis te kort om de sensatie echt te laten bezinken. Jammer, want de ervaring om met een volle schouwburgzaal voor even allemaal blind te zijn en te durven over te schakelen op je gevoel en oren is uniek.
Chaos
 Copyright Reyer Boxem
Gedeeltelijk gebaseerd op ervaringen van blinden die hun gezichtsvermogen weer terugkregen wordt de chaos, die dit ziende leven met zich meebrengt, weergegeven. Het stuk vliegt van scène naar anekdote, licht aan, licht uit, veranderende personages, film, liedjes, stilte enzovoorts. Daarnaast is de functie van een aantal personages onduidelijk. Enigszins chaotisch dus. Zelfs constant geconcentreerd luisteren (en kijken) levert niet altijd de samenhang op waar men misschien op hoopt. Regisseur Ola Mafaalani laat zo het publiek in de ongeordende wereld van Teiresias kijken. Wil van der Meer, die deze rol bekleed, speelt een geloofwaardige blinde en overtuigend radeloos als hij door zijn zicht wordt ontgoocheld.
Griekse helden
 Copyright Reyer Boxem
De verstrengeling van mythologische verhalen met ervaringsverhalen uit het nu, levert mooie metaforische beelden en aangrijpende teksten op. Dit had nog veel meer uitgewerkt kunnen worden. Doordat de voorstelling sterk gericht lijkt op het ervaren van blind versus ziend zijn, maken personages nauwelijks ontwikkeling door. Als de drukte daaromheen wordt weggelaten en personages worden uitgediept zou het een sterke, indrukwekkende voorstelling zijn. Maar het blijft bij een indringende boodschap in een wat platte en warrige jas.
|
|
Redacteuren gezocht
Ga je graag vaak naar het theater en beschik je over een vlotte pen? Word dan redacteur bij Theaterjournaal! Op vrijwillige basis schrijf je per maand twee of meer artikelen (recensies, festivalverslagen en interviews) die op de website www.theaterjournaal.nl worden gepubliceerd. Kennis van theater en enige schrijfervaring wordt op prijs gesteld. Geïnteresseerd? Mail een motivatiebrief met CV en een artikel dat je zelf hebt geschreven naar: vacature@theaterjournaal.nl
|
|
