| Artikel |
 Copyright Sanne Peper
August Strindberg (Stockholm, 1849 – 1912), de schrijver van ‘Schuldeisers’ heeft al jong zijn moeder moeten missen. In zijn tijd ontstond het feminisme, waar hij weinig sympathie voor had. Strindberg was van mening dat vrouwen veel vroegen en weinig gaven. In ‘Schuldeisers’ laat hij Gustav zeggen: “de liefde van een vrouw bestaat eruit dat ze ontvangt, de man geeft”. Bij Strindberg is de strijd om het bestaan de strijd tussen de seksen.
Kannibalisme
Olav, schilder/beeldhouwer, door Strindberg in de oorspronkelijke tekst trouwens Adolf genoemd, heeft met Gustav, een andere hotelgast, een gesprek over zijn vrouw Tekla, succesvol schrijfster. Zij is eerder getrouwd geweest, hij niet. Olav heeft haar als het ware ‘gemaakt’. Hij heeft haar leren zwemmen en leren spellen en in zijn kunstenaarswereld geïntroduceerd, maar het lijkt wel of zij hem heeft leeggezogen. Zij is nu beter in de dingen die hij haar heeft geleerd dan hij zelf is en ook als kunstenaar voelt hij zich ten opzichte van haar minderwaardig. Al zijn moed is verdwenen. Gustav zegt “dat is normaal, zo gaat het: kannibalisme, ze eet je op”. Tekla heeft haar eerdere echtgenoot in haar eerste boek belachelijk gemaakt. Dat boek heeft Olav trouwens helpen uitgeven, ook al vond hij het eigenlijk slecht. Staat hem nu een zelfde lot te wachten?
Bleke kleuren
 Copyright Sanne Peper
Zwarte sluiers
Lastiger is de manier waarop het stuk is geregisseerd. ‘Schuldeisers’ is een goed geschreven, intrigerend stuk dat wel degelijk de mogelijkheid heeft te boeien en ook te schokken, nu nog steeds. Het wordt in de pers aangekondigd als bloedstollend en die potentie heeft het inderdaad. In de vertaling van Theu Boermans zit humor. Maar er is iets heel conventioneels, eigenlijk saais, aan de wijze waarop het geregisseerd is. Het is veilig en netjes, niet verrassend. Het drama dat de personages overkomt wordt getoond middels belichting en decor. Er vallen (erg) veel zwarte sluiers naar beneden op de achtergrond. Het is een mooi beeld, maar afstandelijk. Het zou risicovoller en spannender zijn geweest als de zwarte sluiers, bij wijze van spreken, in het onderlinge spel te zien waren geweest. De acteurs hebben daar meer dan genoeg talent voor in huis. En dan zou deze voorstelling misschien met recht bloedstollend genoemd kunnen worden.
|
|
Redacteuren gezocht
Ga je graag vaak naar het theater en beschik je over een vlotte pen? Word dan redacteur bij Theaterjournaal! Op vrijwillige basis schrijf je per maand twee of meer artikelen (recensies, festivalverslagen en interviews) die op de website www.theaterjournaal.nl worden gepubliceerd. Kennis van theater en enige schrijfervaring wordt op prijs gesteld. Geïnteresseerd? Mail een motivatiebrief met CV en een artikel dat je zelf hebt geschreven naar: vacature@theaterjournaal.nl
|
|
