| Artikel |
Purper, sinds 1980 [Purper]
Wie denkt dat hij na zeventien shows en een galavoorstelling alles wel gezien heeft van Purper, heeft het toch mis. Ook met hun nieuwe show ‘Purper sinds 1980’ weten de heren en “grand lady” van deze theatergroep hun publiek weer te verrassen, ontroeren en flink aan het lachen te maken.
In 1980 wordt theatergroep Purper opgericht door Erik Brey en Haye van der Heyden. Samen met Jan Dagevos en Willem Gülcher gaan ze gekleed in rokkostuum en brengen ze humoristische close-harmony songs. In de loop der jaren wordt de show steeds verder uitgebreid. Als in 1985 Haye van der Heyden de groep verlaat, wordt hij vervangen door Frans Mulder. Erik Brey en Frans Mulder vormen nu al jaren de harde kern van Purper.
Bekende en minder bekende artiesten
 Copyright Roy Beusker
Losse intermezzo’s
De voorstelling heeft geen echt doorlopende verhaallijn. Het is een show waarin losse intermezzo’s afgewisseld worden door muziek en zang. Wel loopt er een rode draad door het geheel en dat is de vraag of de wereld zal vergaan in 2012. Voornamelijk Rop Verheijen houdt zich hier nogal mee bezig en heeft ter voorbereiding een zelfuitklapbare reddingsboot bij zich en is al bezig geweest met het hamsteren van levensmiddelen. Hiermee neemt hij het, door de overheid aanbevolen, reddingspakket soms flink op de korrel. Ook zijn de heren nogal ontdaan over het feit dat het slecht gesteld is met de privacy. Dit wordt al gauw duidelijk. Boven het podium hangen acht bewegende beveiligingscamera’s die werkelijk alles lijken te registreren wat er op het toneel en in de zaal gebeurt. Want "big brother is watching you" ook tijdens een voorstelling van Purper!
Hecht gezelschap
De leden vormen een hecht gezelschap en vullen elkaar prima aan. Brey is een wat stillere man die enigszins serieus is. Door deze houding weet hij Mulder, die soms nogal druk en nadrukkelijk aanwezig is, een beetje in toom te houden. Verheijen is met zijn prachtige, hoge zangstem een aangename aanvulling op de zwaardere stemmen van de andere heren. Marco Braam is subtiel aanwezig en bespeelt hoofdzakelijk de vleugel.
Weinig decor
Het decor heeft weinig om handen. Veel meer dan een vleugel, een kruk en een drumstel, waar Van der Klei een paar keer op speelt, is er niet te vinden. Maar dat is ook niet nodig, het zou alleen maar afleiden. Ook zonder decor met veel technische hoogstandjes weet Purper de aandacht van het begin tot het einde vast te houden en de aanwezigen te boeien. En dat doen ze goed, heel goed.
Serieuzere zaken
 Copyright Roy Beusker
|
|
Redacteuren gezocht
Ga je graag vaak naar het theater en beschik je over een vlotte pen? Word dan redacteur bij Theaterjournaal! Op vrijwillige basis schrijf je per maand twee of meer artikelen (recensies, festivalverslagen en interviews) die op de website www.theaterjournaal.nl worden gepubliceerd. Kennis van theater en enige schrijfervaring wordt op prijs gesteld. Geïnteresseerd? Mail een motivatiebrief met CV en een artikel dat je zelf hebt geschreven naar: vacature@theaterjournaal.nl
|
|
