| Artikel |
Regie: Nigel Lowery, Amir Hosseinpour.
OPERA
Copyright Ruth Walz Jean-Philippe Rameau (1683-1764) schreef met ‘Platée’ een voorstelling over liefde, haat, hartstocht, verlangen en jaloezie. Om zijn vrouw Juno te genezen van haar jaloezie veinst Jupiter dat hij verliefd is op de onooglijke nimf Platée. Alle voorbereidingen voor het huwelijk zijn getroffen en Platée kan niet wachten haar ja-woord te geven aan de Jupiter. La Folie speelt de lier van Apollo om zo de geesten van de aanwezigen klaar te maken voor de huwelijksvoltrekking. Op het moment suprême echter komt Juno binnengestormd om het huwelijk te voorkomen. Juno rukt haar rivale de bruidsluier van het hoofd en proest het uit van het lachen. Dat Jupiter haar voor zulk een weerzinwekkende gestalte heeft willen inruilen, dat kan niet waar zijn! Juno is prompt van haar jaloezie genezen en stijgt met Jupiter op naar de hemel. Platée ziet haar vrees ooit een man te vinden bevestigd en grijpt vertwijfeld naar haar hoofd.
De Nederlandse Opera brengt de Franse barokopera van Rameau in samenwerking met het kamermuziekensemble van de prestigieuze Akademie für Alte Musik Berlin. Het strijkersgedeelte wordt op de meeste momenten klein en intiem ingezet en dat werkt erg mooi met de kolderieke situaties op het toneel. Soms wordt er te veel op de lach gespeeld en neigt de voorstelling wel erg naar een klucht. Dat had soms best iets minder gekund. De tenor Colin Lee kruipt in de huid van Platée en geeft op fijngevoelige wijze invulling aan de rol. Lee positioneert Platée direct in het midden van de spotlights vanaf het moment dat hij haar eerste solo inzet. De met kant afgezette jurk, de aangezette make-up en zijn aardige omvang doen in de verte denken aan Miss Bucket uit de Britse serie ‘Keeping up appearances’, mede ook vanwege de subtiele humor waarmee hij zijn rol gestalte geeft. Met gemak tippelt hij de hele avond op korte hakjes rond en weet hij een ieder voor zich te winnen met zijn warme, innemende stem en zang. Lee vindt in Inga Kalna een mooie tegenspeelster die de dubbelrol La Folie/Thalie voor haar rekening neemt. De sopraan vult de zaal met haar imposante stem. Kalna laat een breed scala zien aan emoties en weet een bijzonder aangename gevoeligheid in haar stem over te brengen.
Mooie vormgeving
Copyright Ruth Walz De mensen en goden ontmoeten elkaar ergens in een klein dorp. Voor de pauze speelt de voorstelling zich af in een dorp met okerkleurige huizen en openbare urinoirs. De mensen hangen de schone was aan een rekje buiten op het balkon. De personages lopen elkaar iedere keer net mis en door de vele slaande deuren voelt het stuk aan als een klucht. Na de pauze maakt het dorp plaats voor een enkel huis. De woning is gestileerd en afgewerkt met strakke gordijnen. De gedetailleerde vormgeving en de aanpalende bosjes maken het tot een modelwoning uit een Amerikaanse suburb. Op het gazon voor de woning vindt de bijna-huwelijksplechtigheid tussen Jupiter en Platée plaats. De verwarring is enorm als Jupiter uiteindelijk van het huwelijk blijkt af te zien en er met Juno vandoor gaat. De vele personagewisselingen dragen ook al niet bij aan een overzichtelijk geheel. Platée blijft verslagen en in tranen achter, maar steelt wel de show. De voorstelling ‘Platée’ is onderhoudend tot naar het einde toe, maar is niet zo groots als van DNO mag worden verwacht.
|
|
Redacteuren gezocht
Ga je graag vaak naar het theater en beschik je over een vlotte pen? Word dan redacteur bij Theaterjournaal! Op vrijwillige basis schrijf je per maand twee of meer artikelen (recensies, festivalverslagen en interviews) die op de website www.theaterjournaal.nl worden gepubliceerd. Kennis van theater en enige schrijfervaring wordt op prijs gesteld. Geïnteresseerd? Mail een motivatiebrief met CV en een artikel dat je zelf hebt geschreven naar: vacature@theaterjournaal.nl
|
|