Piaf de Musical [V&V Entertainment]

In 1999 bracht producent V&V Entertainment de voorstelling ‘Piaf’ op de planken. De pers was niet echt lovend, maar dat maakte het publiek niet uit. Maar liefst 125.000 bezoekers bezochten de voorstelling en waren enthousiast. Liesbeth List won zelfs de allereerste Johnny Kraaykamp Musical Award voor beste vrouwelijke hoofdrol met haar vertolking van Piaf. Nu, ruim tien jaar later, brengt dezelfde producent ‘Piaf’ opnieuw uit. List neemt de rol van de oudere Piaf voor haar rekening en Daphne Flint die van de jongere Piaf. Regisseur Eddy Habbema tekent voor de regie en steekt de voorstelling in een nieuw jasje.

Op 19 september 1915 wordt Edith Giovanni Gassion geboren in een arme wijk van Parijs. Ze groeit op in een bordeel en zwerft vanaf haar zevende jaar met haar vader, die straatartiest is, langs kermissen in Frankrijk. Als ze in 1935 ontdekt wordt door Louis Leplée, eigenaar van een grote nachtclub in Parijs, lijkt haar leven eindelijk een positieve wending te nemen. Laplée neemt haar onder zijn hoede en noemt haar La Môme Piaf (de kleine mus).

Van dubbeltje naar kwartje

Nadat Laplée wordt vermoord, wordt Piaf hiervan verdacht. Ze komt in contact met tekstschrijver en zakenman Raymond Rosso. Hij trekt haar uit het criminele milieu en zorgt dat ze wereldberoemd wordt. Privé zit het haar niet mee. Omdat vele liefdes uitlopen op een fiasco en doordat de druk die het artiest zijn met zich meebrengt erg hoog is, raakt de zangeres verslaafd aan drank en drugs. Uiteindelijk sterft ze in oktober 1963 op 48-jarige leeftijd.

In ruim twee uur tijd wordt duidelijk dat het leven van Edith Piaf niet over rozen is gegaan. Ondanks het succes dat zij als zangeres en actrice had, was haar privé-leven een opeenstapeling van teleurstellingen, verdriet, eenzaamheid en verslaving aan verdovende middelen. Dit is goed te horen in haar stem. Deze wordt steeds rauwer naarmate ze ouder wordt. Ook de verbittering is steeds beter hoorbaar.

Van jong naar oud
Tijdens de voorstelling wordt Piaf door twee actrices gespeeld. Daphne Flint neemt de rol van de jonge zangeres voor haar rekening en Liesbeth List de laatste levensjaren. Het is verbluffend om te zien hoe beide actrices op Piaf lijken. Flint heeft een krachtige stem die iets helderder is dan die van List. De stem van List heeft de rauwheid en heesheid die Piaf ook in haar laatste levensjaren had. Ook fysiek weten ze beide de zangeres te evenaren: het bleke gelaat, de houterige manier van bewegen en het weinig elegante voorkomen van de Française.

Alles is goed op elkaar afgestemd: het decor, de kleding, de belichting en de acteurs. Als een scène zich afspeelt in een nachtclub, waan je je echt in een nachtclub uit de jaren dertig. Tijdens de voorstelling maak je als publiek daadwerkelijk een reis door het leven van Piaf. Dit is mede te danken aan de overtuigende acteerprestaties. Niet alleen die van List en Flint, maar ook die van de overige acteurs die allemaal meerdere rollen voor hun rekening nemen.

Musical of toneelstuk met muziek
Tijdens de voorstelling krijgt het publiek maar liefst 24 chansons te horen. Vooral bij bekende nummers als ‘Mon Dieu’, ‘Milord’ en ‘Non, je ne regrette rien’ neuriet het publiek mee. Hier en daar wordt er zelfs zachtjes meegezongen. Drie muzikanten zorgen voor de muzikale begeleiding.

Het is een smaak- en sfeervolle voorstelling met hoge acteerprestaties en een fraai decor. Toch voldoet het geheel niet helemaal aan de verwachtingen die je bij een musical hebt. Behalve de gezongen nummers, bestaat de voorstelling uit gesproken tekst met weinig tot geen achtergrondmuziek. Als musical is de opzet dan ook niet helemaal geslaagd. Maar als je de voorstelling als een toneelstuk met muziek bekijkt, kun je van een geslaagde opzet spreken.