| Artikel |
Regie: Grzegorz Jarzyna.
TONEEL
Copyright Jan Versweyveld In het toneelstuk ‘Phaedra’ staat de menselijke passie centraal. Phaedra wordt gedreven door een intense, maar onbeantwoorde liefde, voor Hippolytus, de zoon van haar man en koning Theseus. Als haar het bericht ter ore komt van zijn overlijden, openbaart Phaedra haar liefde aan Hippolytus. Hij wijst haar echter af. Theseus blijkt echter nog te leven en als hij terugkeert aan zijn hof, blijken vrouw en zoon zich vreemd te gedragen. Na een uiterste poging om de waarheid te achterhalen, komt hij tot een oordeel en heft hij een verzoek tot de god Poseidon om zijn zoon te straffen. Hippolytus komt tot een tragisch noodlot, maar weet zijn naam nog gezuiverd door de door liefde verteerde vrouw Phaedra.
De Franse schrijver Jean Baptiste Racine schreef met ‘Phaedra’ een toneelstuk over passie en het menselijk onvermogen om die te beteugelen. Phaedra is een door liefde verscheurde vrouw, die langzaam gek wordt van jaloezie en afgunst. Ze laat zich leiden door haar emoties en is niet in staat hier weerstand aan te bieden, hoewel ze rationeel weet dat haar liefde onmogelijk is. De universele emoties die Phaedra ondergaat zijn een noodlottig aspect, behorend bij de Griekse mythen en tragedies. Deze thematiek wordt op krachtige wijze neergezet in een geraffineerde en strakke regie. De Poolse gastregisseur Grzegorz Jarzyna laat de verschillende personages in een kraakheldere enscenering de ruimte om hun motieven en beweegredenen grondig uit de doeken te doen.
Prachtig spel
Copyright Jan Versweyveld Phaedra, gespeeld door Chris Nietvelt, raakt intens verscheurd door de liefde die ze voelt voor Hippolytus, de zoon van haar man Theseus. Nietvelt weet tot op het bot te raken. Ze maakt de onmogelijkheid van haar liefde invoelbaar en schuifelt vertwijfeld door de vetrekken, als was ze een vreemde in haar eigen paleis. Ze vergroot haar emoties en toont haar verdriet met wijdse armgebaren. Hoe ingetogen en beheerst is het spel van Kitty Courbois hierbij, die als voedster Oenone Phaedra van raad en advies voorziet. Ook Hans Kesting en Eelco Smits onderscheiden zich met bewonderenswaardige rollen. Smits speelt de mooie Hippolytus en Kesting straalt autoriteit uit als koning Theseus en buldert op sommige momenten om zijn gezag te illustreren.
Strakke productie
In deze productie lijkt alles te kloppen, behalve de techniek die het soms even af laat weten. Bij enkele fysieke scènes laten de zendertjes los, met wat gekraak tot gevolg. Smits lost het echter kundig op, door het zendertje snel vast te monteren achter zijn oor. De spelers gaan gekleed in mooie en passende kostuums. Ook een compliment voor de kap en grime. Phaedra gaat getooid in een schitterende hoogopstaande pruik, die haar koninklijke allure mooi weergeeft. Hier is zienderogen veel tijd in gestoken, want haar haar lijkt zo net echt.
Schuifwanden
De voorstelling speelt in een dynamische omgeving doordat mobiele schuifwanden telkens van positie wisselen. Het verhaal speelt zich af in het kasteel van Phaedra en Theseus, maar doordat er veelvuldig met de schuifwanden wordt geschoven, speelt iedere scène zich in een andere omgeving af. Dit mechanisme blijkt bijzonder goed te werken! Prachtig is de scène waarin Phaedra en Theseus elkaar spreken, maar aan beide zijden van een muur begeven. De muur is een fysieke verbeelding van de afstand die tussen beiden is gegroeid, slechts hun vingers weten elkaar te vinden.
|
|
Redacteuren gezocht
Ga je graag vaak naar het theater en beschik je over een vlotte pen? Word dan redacteur bij Theaterjournaal! Op vrijwillige basis schrijf je per maand twee of meer artikelen (recensies, festivalverslagen en interviews) die op de website www.theaterjournaal.nl worden gepubliceerd. Kennis van theater en enige schrijfervaring wordt op prijs gesteld. Geïnteresseerd? Mail een motivatiebrief met CV en een artikel dat je zelf hebt geschreven naar: vacature@theaterjournaal.nl
|
|