| Artikel |
Copyright Deen van Meer Wat geef je iemand die alles al heeft? Bij Joop van den Ende Theaterproducties hoefden ze daar niet lang over na te denken; een eigen musical natuurlijk. Speciaal rond actrice Chantal Janzen werd de gloednieuwe voorstelling ‘Petticoat’ gecreëerd. Na bijna drie jaar van voorbereiding beleefde de show op 3 oktober zijn première in Theater Carré. ‘Petticoat’ heeft alles wat we graag in een musical zien: mooie liedjes, humor afgewisseld met dramatiek en een supergetalenteerde cast.
De jaren ’50, waren die niet ontzettend duf en saai? Ja, in ieder geval wel op het platteland van Groningen waar Pattie Jagersma (Janzen) opgroeit. Omdat ze wereldberoemd wil worden als zangeres en het Winschoter Meisjeskoor niet echt perspectieven biedt in die richting besluit ze haar geluk te gaan beproeven in Amsterdam. Dit tot grote woede van haar vader en verdriet van buurjongen Peter. In Amsterdam trekt Pattie in bij het goed gefortuneerde gezin Van Rooden, bestaande uit homoseksuele zoon Rogier, zijn valse broer Willem en snobistische moeder. Al snel breekt Pattie door als zangeres, maar daar moet ze een hoge prijs voor betalen. Een oubollig verhaal? Nee, helemaal niet. De makers van ‘Petticoat’ schuwen niet om hedendaagse thema’s als geweld tegen homo’s en abortus aan te snijden en daardoor is het verhaal helemaal van nu.
Fifties sound
Copyright Deen van Meer Voor ‘Petticoat’ is hetzelfde creatieve team aangetrokken dat ook ‘Ciske de Rat’ tot musical bewerkte. Henny Vrienten tekende ook nu weer voor de muziek. Het is een mix geworden van gezellige liedjes met een typische fifties sound als ‘Jij’ en het titelnummer ‘Petticoat’, en nummers die tekstueel en muzikaal net wat dieper gaan (bijvoorbeeld ‘Grote mannen, grote namen’, ‘Raak ik je kwijt?’ en ‘Ik drink’). De muziek blijft ook na afloop nog lekker hangen. Niet alle keuzes van het artistieke team komen even goed over. Zo komt er in de tweede acte opeens vanuit het niets een groep opstandige fabrieksarbeiders à la ‘Les Misérables’ uit de lucht vallen en wordt er een nogal irritant lied over ene tante Sjaan gezongen. Maar dit zijn uitzonderingen in een musical die verder echt een feest voor oog en oor is. Zoals we mogen verwachten bij een grote productie als ‘Petticoat’ zijn de kostuums prachtig (je vraagt je af hoe Chantal Janzen en Freek Bartels het voor elkaar krijgen om zich tijdens de scène in Tuschinski binnen een paar tellen in volledige gala te hijsen!?) en de decors spectaculair.
Lekker hysterisch
Leading lady Chantal Janzen behoeft natuurlijk geen introductie. We kennen haar van musicals als ‘Beauty and the Beast’, ‘Tarzan’ en ‘Saturday Night Fever’, als filmactrice en als presentatrice. Kortom, een veelzijdig typje die in deze musical helemaal op haar plaats is. Janzen stond al bekend om haar komisch talent, en in ‘Petticoat’ mag zij er nog een schepje bovenop doen. In de eerste acte leeft ze zich helemaal uit tijdens de diverse grappige situaties waarin de naïeve Pattie verzeild raakt. Zo kan ze lekker hysterisch tekeer gaan als direct bij aankomst in Amsterdam haar koffer wordt gestolen, is ze blij verrast om een echte homofiel in het wild tegen te komen en is ze diep onder de indruk van een elektrische stofzuiger. In het tweede deel van de voorstelling zien we een ingetogen Janzen die ook eens een serieuzere kant van zichzelf kan laten zien. En ook al is Janzen als zangeres misschien wat beperkt, dit weet ze ruimschoots te compenseren met haar uitstraling. Kortom, die eigen musical is dik verdiend. Overigens is musicalactrice Brigitte Heitzer haar vaste vervangster.
Grote verrassing
Copyright Deen van Meer Freek Bartels is de verrassing van de avond. Na (hoofd)rollen in ‘Into the Woods’, ‘Les Misérables’ en ‘Joseph and the amazing technicolor dreamcoat’ kan hij als Rogier van Rooden een hele andere kant van zichzelf laten zien. Ook letterlijk trouwens, want de karakteristieke krullenbol sneuvelde in deze productie om plaats te maken voor een vetkuif. Kwam zijn acteertalent in eerdere producties wat minder goed uit de verf, in ‘Petticoat’ bewijst hij in korte tijd een enorme ontwikkeling op dit vlak te hebben doorgemaakt. Hij zorgt ervoor dat Rogier geen karikaturale homo wordt maar gunt hem gelukkig af en toe wel een hysterisch momentje waarmee hij de zaal helemaal plat krijgt. Tel daarbij op dat Bartels één van de mooiste stemmen in musicalland heeft en het kan haast niet anders of hij krijgt over een paar jaar ook een eigen musical cadeau.
Mooie bijrollen zijn er voor Hajo Bruins als stugge vader Jagersma die pas tegen het einde ontdooit, Marjolijn Touw als mevrouw Van Rooden die er alles aan doet om de schone schijn van gelukkig gezin op te houden maar ondertussen sherry als water drinkt en Roon Staal als de bescheiden maar muzikale buurjongen uit Winschoten. ‘Petticoat’ heeft alles in zich om de hit van het seizoen te worden!
|
|
Redacteuren gezocht
Ga je graag vaak naar het theater en beschik je over een vlotte pen? Word dan redacteur bij Theaterjournaal! Op vrijwillige basis schrijf je per maand twee of meer artikelen (recensies, festivalverslagen en interviews) die op de website www.theaterjournaal.nl worden gepubliceerd. Kennis van theater en enige schrijfervaring wordt op prijs gesteld. Geïnteresseerd? Mail een motivatiebrief met CV en een artikel dat je zelf hebt geschreven naar: vacature@theaterjournaal.nl
|
|