Artikel

Opnieuw in de theaters 2010/2011

De Uitmarkt is geweest, dus het cultureel seizoen is officieel geopend. Wij hebben al veelbelovende voorstellingen in de theaterboekjes zien staan. Heb jij al kaarten in huis of wacht je nog even af? Ben je op zoek naar een tip? Heb je vorig seizoen een goede voorstelling gemist? Theaterjournaal helpt je graag op weg. Lees wat wij eerder schreven over voorstellingen die ook dit seizoen weer te zien zijn in de theaters.

In Amsterdam is het seizoen begonnen met twee festivals: Amsterdam Fringe en het Nederlands Theater Festival. Op laatstgenoemde festival worden voorstellingen herhaald die door een jury zijn geselecteerd. Wij hebben afgelopen seizoen drie voorstellingen bezocht: ‘Elf minuten’ door Noord Nederlands Toneel, ‘Van de brug af gezien’ door Toneelgroep Oostpool en ‘Oog om Oog’ van Hummelinck Stuurman Theaterbureau. Laatstgenoemde voorstelling met Victor Löw en Linda van Dyck is bovendien genomineerd voor de Toneel Publieksprijs 2009-2010.

Momenten van Geluk [Theatergroep Suburbia]

Deze voorstelling speelt zich af in een restaurant waar de familie Schaafsma een verjaardag komt vieren. Het toneelstuk verloopt niet chronologisch; de tijd vliegt per scène voor- of achteruit. De grote komische noot van het stuk is Wouter van Lierde, die de rollen van alle obers op zich neemt. Hij is dan ook de enige die continu op- en afloopt en in alle scènes meedoet. De andere karakters worden beetje bij beetje uitgediept. ‘Momenten van geluk’ is een tragikomedie en onder de regie van Albert Lubbers worden beide aspecten daarvan keurig afgewisseld.
De voorstelling is nog tot en met 12 september 2010 te zien.
Lees hier onze uitgebreide recensie.

Kopenhagen [Het Nationale Toneel]

Deze voorstelling met Bram van der Vlugt, Liz Snoijink en Stefan de Walle won de Toneel Publieksprijs 2008-2009. ‘Kopenhagen’ is een ijzersterk toneelstuk, omdat er voortdurend nieuw licht wordt geworpen op voorafgaande episodes. Niet door nieuwe feiten uit een hoed te toveren, maar door een nieuw gezichtpunt in te nemen. Daardoor ontstaat er een voordurende verschuiving tussen de twee wetenschappers die centraal staan. Het morele gelijk van de een kan zomaar aan het wankelen worden gebracht of zelfs omslaan in het tegendeel. Wie aanvalt kan plots in de verdediging gedwongen worden. Niets is zeker in dit stuk, alleen dat iedere zekerheid overtuigend onderuitgehaald kan worden. Acteur Stefan de Walle is fenomenaal en maakt van ‘Kopenhagen’ een onvergetelijke voorstelling.
De voorstelling is nog tot en met 18 september 2010 te zien.
Lees hier onze uitgebreide recensie.

De Muzikale Helden

Muziek staat in een traditie, en zangers zijn beïnvloed door alle muziek die ze ooit gehoord hebben. Dat laten zeer diverse zangers zien in de voorstelling ‘De Muzikale Helden’, geregisseerd door Kees Prins. Country, gospel en franse chansons komen voorbij op deze avond die een initiatief is van Paul de Munnik en de Kleine Komedie. De zangers zingen niet uit hun eigen repertoire maar brengen liedjes die hen inspireerden en er worden kleine verhalen verteld die vaak mooi en ontroerend zijn. Deze bonte groep zangers wordt geïntroduceerd door muziekkenner Leo Blokhuis. Hij geeft tussendoor een college over muziek en zijn technische benadering zorgt ervoor dat de voorstelling helaas geen geheel vormt.
De voorstelling is nog tot en met 18 september 2010 te zien.
Lees hier onze uitgebreide recensie.

The Blues Brothers [EJB Entertainment & Charles Aerts Theatre Productions]

Voor deze versie van ‘The Blues Brothers’, is een complete Londense cast naar Nederland gevlogen. Jim de Groot staat als enige Nederlander aardig zijn mannetje in deze Engelstalige productie. Maar hij heeft dan ook goed kunnen oefenen toen hij drie jaar geleden meedeed in ‘A Tribute To The Blues Brothers’, een Nederlandse voorstelling die verdacht veel lijkt op deze Engelse. En oefening baart kunst, want De Groot zet een onnavolgbare versie van Elwood Blues neer, compleet met mondharmonica en houterige bewegingen. Een voorstelling met humor, publieksparticipatie en muziek, heel veel muziek.
De voorstelling is nog tot en met 22 november 2010 te zien.
Lees hier onze uitgebreide recensie.

De Caracal [Hummelinck Stuurman Theaterbureau]

De voorstelling ‘De Caracal’ is gehuld in mysteries. Zo kan je moeilijk vat krijgen op de vrouw op het podium, gespeeld door Olga Zuiderhoek. Een uur en een kwartier luisteren naar telefoongesprekken waar je niet direct iets van begrijpt is niet altijd gemakkelijk. Er zitten echter genoeg grappige en vreemde momenten in waardoor je alert blijft. Dat je niet op alles een antwoord krijgt is niet erg. Wel zorgt het ervoor dat je minder snel met de hoofdpersoon mee kan leven, maar dat heeft niets te maken met de goede acteerprestaties van Zuiderhoek.
De voorstelling is nog tot en met 6 december 2010 te zien.
Lees hier onze uitgebreide recensie.

Terug bij af [Richard Groenendijk]

Omdat Richard Groenendijk ruim tien jaar in het cabaretvak zit gaat hij door het land met de voorstelling ‘Terug bij af’ waarin hij alle hoogtepunten van zijn afgelopen zes shows in een nieuw jasje voorbij laat komen. Als Groenendijk zijn voorstelling begint en opsomt waar je hem allemaal wel niet van kan kennen (tv, musicals, film) lijkt het haast onmogelijk dat je hem nog nooit hebt gezien. Gedurende de voorstelling leer je hem steeds meer kennen en klapperen je oren soms. Hij neemt geen blad voor de mond. De voorstelling is een ultieme samenvatting van een bijzondere cabaretier.
De voorstelling is nog tot en met 23 december 2010 te zien.
Lees hier onze uitgebreide recensie.

De Grote Oorlog [Hotel Modern]

Hotel Modern brengt deze voorstelling over de Eerste Wereldoorlog nog een keer in reprise. Het gezelschap vestigde in 2001 definitief haar naam met ‘De Grote Oorlog’. Fragmenten uit echt verstuurde brieven en bespiegelingen uit dagboeken worden tot leven gebracht. Een grote bak met zwarte aarde doet dienst als het decor waarin de loopgravenoorlog zich afspeelt. Met een bijzonder goed oog voor detail worden kleine zaken opgeblazen en uitvergroot wat de impact van situaties enorm kan vergroten. Het spektakel levert wreed mooie beelden op, die diep op het netvlies worden gebrand. De voorstelling is indrukwekkend en geeft een indringende en levensechte weergave van hoe het in de loopgraven moet zijn geweest.
De voorstelling is nog tot en met 23 december 2010 te zien.
Lees hier onze uitgebreide recensie.

Hannah en Martin [mugmetdegoudentand]

Een jaar geleden werd op het Gala van het Nederlandse Toneel bekend gemaakt dat Lineke Rijxman voor haar rol in ‘Hannah en Martin’ de winnaar was van de Theo d'Or 2009, de VSCD-toneelprijs voor de beste vrouwelijke hoofdrol. Rijxman speelt de onschuldige Joodse studente die kirrend de grote filosoof Heidegger, gespeeld door Willem de Wolf, tracht te winnen voor zichzelf. Helemaal goed is ze als ze in de rol kruipt van de bejaarde Hannah, die voor een laatste maal een interview toestaat over haar roerige relatie met Martin Heidegger. Toch blijft ‘Hannah en Martin’ een vrij gecompliceerde voorstelling en slaat de twijfel soms toe. Met name de visie van Heidegger valt niet in anderhalf uur volledig uiteen te zetten.
De voorstelling is nog tot en met 15 januari 2011 te zien.
Lees hier onze uitgebreide recensie.

Cirque Stiletto [Ellen ten Damme]

Stardust Circus International heeft het circus in een nieuw jasje gestoken. Ellen ten Damme is het middelpunt van de avond, degene die de losse circusnummers met elkaar verbindt. Ze kondigt ze aan en doet zelfs af en toe even mee. Dat Ten Damme het circus een warm hart toedraagt, is duidelijk te zien. Tijdens haar concerten liet ze al zien makkelijk op handen te kunnen lopen. Nu doet ze ook regelmatig een dubbele flic flac of hangt ze met Serge Akimov in de lucht. Maar zingen is háár hoofdact en daar komt ze dan ook het beste in uit.
De voorstelling is nog tot en met 23 januari 2011 te zien.
Lees hier onze uitgebreide recensie.

Waarvoor is dat knopje? [Peter Zegveld]

Dit is een heel bijzondere voorstelling. De hoofdpersoon is geen acteur van vlees en bloed, maar een animatiejongen die op witte schermen wordt geprojecteerd. De enige twee acteurs van vlees en bloed in dit stuk voor vijf jaar en ouder zijn Peter Zegveld en Miriam van de Wiel die rollen vervullen als politieagent, vuilnisman, moeder en non. Zegveld tekende ook voor het script en de tekenfilmpjes. Niet alleen de hoofdpersoon is getekend, ook een groot deel van het decor is dat. Op straat ligt een grote rode knop. En die rode knop vormt de rode draad. In anderhalf uur tijd gebeurt er ontzettend veel en op het podium wordt ook nog eens live gemusiceerd. Een voorstelling waarvan je moe, maar voldaan naar huis gaat.
De voorstelling is nog tot en met 26 januari 2011 te zien.
Lees hier onze uitgebreide recensie.

Boheems [Sara Kroos]

Was de cabaretière in haar vorige vier shows vooral boos, in ‘Boheems’ staat de liefde voor het leven centraal. Met een stralende glimlach op haar gezicht danst en springt ze over het podium heen, terwijl ze moeiteloos de ene vlijmscherpe sketch na de andere ten gehore brengt. Zo wordt in een aantal scènes pijnlijk duidelijk gemaakt hoe vastgeroest wij vaak zitten in ons moderne bestaan. Kroos wordt bijgestaan door een vierkoppige band; nog meer dan voorheen staat dit keer de muziek centraal. Met ‘Boheems’ laat Sara Kroos zien dat ze in de tien jaar die ze nu in het vak zit is uitgegroeid tot een volleerd cabaretière.
De voorstelling is nog tot en met 1 maart 2011 te zien.
Lees hier onze uitgebreide recensie.

Alles kan kapot [Nina de la Croix]
Cabaretière Nina de la Croix is de girl next door of beter nog: het populaire meisje bij wie je vroeger in de klas hebt gezeten en die nu gezellig herinneringen met je wil ophalen. De la Croix heeft een geheel eigen manier om haar visie op de wereld duidelijk te maken. Door de nodige zelfspot en door simpele herkenbare dilemma’s aan de kaak te stellen houdt ze de aandacht vast. Al moet wel eerlijk gezegd worden dat haar eerste avondvullende programma nu nog net iets te lang duurt voor wat ze te bieden heeft. Maar duidelijk is wel dat deze fantasierijke vrouw kan en zal groeien. Ze is de aandacht meer dan waard.
De voorstelling is nog tot en met 5 maart 2011 te zien.
Lees hier onze uitgebreide recensie.

La grande bouffe [Toneelgroep Amsterdam & NTGent]

‘La grande bouffe’ is een toneelstuk over vier mannen die zich tijdens een weekend moedwillig dood eten. De stukken ree, eendenbout, pastei en wild liggen over het toneel gespreid. Het blijft mysterieus waarom de Italiaanse cineast Marco Ferreri in 1973 de film ‘La grande bouffe’ maakte over de vier mannen die zich dood eten. Nog raadselachtiger is dat de mannen hier doelbewust en vrijwillig voor kiezen. Het antwoord op deze vragen wordt ook nog gegeven in deze toneelversie. De voorstelling laat dan ook een beknellend gevoel achter, indrukwekkend is het echter wel.
De voorstelling is nog tot en met 15 april 2011 te zien.
Lees hier onze uitgebreide recensie.

Glengarry Glen Ross [Toneelgroep Amsterdam & Toneelschuur Producties]

‘Glengarry Glen Ross’ vertelt het verhaal over vier gehaaide makelaars die braakliggende stukken land als paradijselijk voorspiegelen en trachten te verkopen. De voorstelling wordt gedragen door een aantal spelers onder wie Fedja van Huêt, wiens lichaamshouding zijn sneaky persoonlijkheid verraadt; de rug licht gebogen, de schouders samengetrokken. Regisseur Eric de Vroedt maakt met ‘Glengarry Glen Ross’ een voorstelling die exemplarisch is voor de huidige tijd. Het ongebreidelde kapitalisme leek lange tijd de overwinnende ideologie te zijn, maar daar worden de laatste tijd wel vraagtekens bij gezet. De voorstelling biedt een pessimistische kijk op de huidige tijd maar weet, net als in het echte leven, geen oplossingen aan te dragen.
De voorstelling is nog tot en met 20 april 2011 te zien.
Lees hier onze uitgebreide recensie.

Uit bed [Mylou Frencken]
Met ‘Uit bed’ laat cabaretière Mylou Frencken een dag uit haar leven zien. Een dag waarop het gras wordt gemaaid, ze zonder jas naar buiten kan, haar fietssleutel kwijt raakt, en meer van dat soort dingetjes. Juist dit heeft Frencken doen beseffen dat geluk heel klein is en dat je al deze kleinigheden liefdevol moet omarmen. De voorstelling bevat goeie grappen, interactie en muziek. Frencken bezit een goeie timing en weet precies in te schatten hoelang ze op een grap kan doorgaan. Er is ook een andere kant: Frencken stelt zich de gehele show kwetsbaar op en vertelt een aantal indrukwekkende verhalen. Een mooie mix.
De voorstelling is nog tot en met 29 april 2011 te zien.
Lees hier onze uitgebreide recensie.

Medea [Noord Nederlands Toneel]

Met ‘Medea’ opende Ola Mafaalani in 2009 haar artistiek leiderschap van het Noord Nederlands Toneel. Het verhaal van deze Griekse tragedie is bewerkt door Ko van den Bosch (voorheen Alex d’Electrique). Zijn stijl van zwartgallige en raadselachtige teksten in een apocalyptisch toneelbeeld heeft hij meegenomen naar NNT. Evenals actrice Malou Gorter. Zij is Medea, of althans, probeert dat te zijn. Echt overtuigen deed ze in 2009 niet, maar wellicht is dat inmiddels veranderd. Opvallendste verschijning in dit stuk is de Vlaamse Peter Vandemeulebroecke, die als een hyperactieve clown over het toneel stuitert als oppas van Medea’s kinderen.
De voorstelling is nog tot en met 14 mei 2011 te zien.
Lees hier onze uitgebreide recensie.

La voix humaine [Toneelgroep Amsterdam]

Halina Reijn speelt de monoloog ‘La voix humaine’ die de Franse schrijver/cineast Jean Cocteau schreef in 1927: een laatste afscheidsgesprek van een jonge vrouw met de man die haar in de steek liet. Reijn speelt subtiel en ingetogen. Ze verrast keer op keer en brengt de emoties levensecht over. Anderhalf uur staat ze daar alleen op het podium en ze weet hiervan ieder moment te boeien. Met kleine bewegingen en de bekende raspende stem weet Reijn op overtuigende wijze een stoere maar ook kwetsbare vrouw neer te zetten. ‘La voix humaine’ is van begin tot eind genieten. Vergeet de zakdoekjes niet, want een ware aanrader. De voorstelling is genomineerd voor de Toneel Publieksprijs 2009-2010.
De voorstelling is nog tot en met 28 mei 2011 te zien.
Lees hier onze uitgebreide recensie.

Testosteron II [iNtrmzzo]

‘Testosteron II’ is het vervolg op ‘Testosteron I’ waarin a-capellagroep iNtrmzzo zich wederom heeft laten inspireren door het thema films. Ditmaal is er voor gekozen om “de slachtoffers uit bioscoopfilms tussen 1957 – 2010” te herdenken, uiteraard met een vette knipoog. Door het enthousiasme waarmee de heren zingen en vertellen ben je sneller geneigd om hen de mindere kanten van de voorstelling te vergeven. Want laten we eerlijk zijn: echt goed cabaret wordt er niet gebracht. Er zitten wel een paar scherpe en goede sketches tussen, maar vaak wordt er te gemakkelijk gescoord met platte en simpele grappen. Daarentegen is de humor die ze in de liedjes gebruiken wel oké.
De voorstelling is nog tot en met 28 mei 2011 te zien.
Lees hier onze uitgebreide recensie.

Gif [NTGent]

‘Gif’ gaat over twee mensen die zielsveel van elkaar hebben gehouden, maar elkaar zijn verloren door een noodlottige gebeurtenis. Elsie de Brauw en Steven van Watermeulen spelen het voormalige echtpaar met veel emoties. Op krachtige wijze wordt het treurige verhaal uit de doeken gedaan. De dialogen zijn met scherpe pen geschreven. De verschillende scènes volgen elkaar op organische wijze op. De pijn en het verdriet van de twee protagonisten worden op prachtige manier omlijst door de zang van Steve Dugardin. Dugardin zingt een aantal liederen van de zestiende-eeuwse Engelse componist John Dowland. Zijn liederen weerspiegelen de melancholieke ondertoon van deze ontroerende voorstelling.
De voorstelling is nog tot en met 30 mei 2011 te zien.
Lees hier onze uitgebreide recensie.

Mannen komen van Mars, Vrouwen van Venus [Huub Stapel]

Acteur Huub Stapel heeft zich verdiept in het mannelijke en vrouwelijke brein, door het lezen van het boek ‘Mannen komen van Mars, Vrouwen van Venus’ en legt de verschillen graag uit. Om de theorie kracht bij te zetten maakt Stapel gebruik van anekdotes en herkenbare voorbeelden uit het dagelijks leven. Ook wordt het publiek nauw betrokken bij de voorstelling. Met veel verve en een onuitputtelijk enthousiasme en energie helpt Stapel de aanwezigen nader tot elkaar te brengen en elkaars denk- en handelwijze te begrijpen en respecteren. Het is zeker de moeite waard een kaartje te bemachtigen.
De voorstelling is nog tot en met 16 juli 2011 te zien.
Lees hier onze uitgebreide recensie.

Mary Poppins [Joop van den Ende Theaterproducties]

Deze show sleepte eerder dit jaar vijf John Kraaijkamp Musial Awards binnen. De musical is zeker geen kopie van de film. Veel knotsgekke belevenissen uit de film zijn vervangen door andere verhalen uit de oorspronkelijke boekenreeks. De meeste liedjes (zoals ‘Een klein schepje suiker’, ‘Chim-chim-cherie’ en ‘Supercalifragilisticexpialidasties’) zijn wel gebruikt, aangevuld met nieuwe nummers. Een bijzondere aanvulling is het lied ‘Echtgenote van’ dat door Maike Boerdam wordt gezongen en voor een onverwacht ontroerend moment zorgt in een verder vrolijke voorstelling. ‘Mary Poppins’ laat je zien dat de wereld er met een schepje suiker ineens een stuk beter uitziet – in ieder geval voor één avond.
De voorstelling met Noortje Herlaar in de hoofdrol is voorlopig nog te zien in het Fortis Circustheater in Scheveningen. Er is nog geen einddatum bekend.
Lees hier onze uitgebreide recensie.

Artikel delen:

Artikel informatie

Redacteur:

Nathalie van Eck

Artikelen

meer artikelen...

Advertentie

redacteuren

gezocht

In première
09-02	De broekophouder
10-02	De boot en het meisje
10-02	Hemels
10-02	Rosa sub rosa 9: Europa 5.1
12-02	De Gebroeders Leeuwenhart
17-02	Wil je in ons groepje?
17-02	Saturday Night Fever
meer premières...

Nieuws

Annie M.G. Schmidtprijs viert 20ste verjaardag met groots opgezet gala 09-02-2012
Zomerfestivals krijgen geld van loterij 07-02-2012
Festival Cement presenteert makers uit Madrid, Venetië, Parijs en 's-Hertogenbosch 07-02-2012
Opbrengst kostuumverkoop 2012 Nationale Reisopera 20.000 euro 07-02-2012
Programmareeks inspirerende films van toneelregisseurs 06-02-2012
De eerste nominaties voor de Krekels 2012 zijn bekend 06-02-2012
John Reinders (56) overleden 06-02-2012
Na 'Liedjes van Louis Davids' komt Nederlands Komedie Theater terug met liedjes uit de fourties 03-02-2012

meer nieuws...

Advertenties