Oog om Oog [Hummelinck Stuurman Theaterbureau]

Heb uw naaste lief is één van de tien geboden uit de bijbel. Maar in diezelfde geboden staat ook: Gij zult niet doden. Hoe moet je dan in ‘s hemelsnaam iemand liefhebben die gedood heeft? Dit is een gevecht waar de timide kloosterlinge Helen Prejean mee te maken krijgt wanneer ze geestelijke bijstand gaat verlenen aan Michael LaSalle. Hij is een moordenaar die op monsterlijke wijze gemoord heeft. Kun je geven om een sadist?

Tijdens hun gesprekken, in de bezoekersruimte van de gevangenis neemt LaSalle, gespeeld door Victor Löw, de schuld op zich voor het verkrachten van een tiener. Niet hij, maar zijn broer Eddy, die ook gevangen zit, is volgens hem verantwoordelijk voor de moord op het meisje en haar vriend. Tevens verwijt hij de staat dat deze gefaald heeft hangende het onderzoek. Zijn moeilijke jeugd heeft een bruut van hem gemaakt die in iedereen een vijand ziet.

Frustraties botvieren
Naar gelang de schuchtere Prejean, een prima vertolking van Linda van Dyck, de gevangene vaker bezoekt, voelt ze zich steeds meer aangetrokken tot de moordenaar. Er ontstaat een soort van verbondenheid. Hier heeft ze veel moeite mee. LaSalle ziet in haar een soort uitlaatklep op wie hij zijn frustraties kan botvieren. Dit gaat gepaard met een hoop gevloek en getier. Ondertussen worstelt de non met de vraag of ze deze man wel of niet kan bijstaan. Naarmate de dag des oordeels dichterbij komt, voel je de spanning stijgen. Michael, het beest van Louisiana, laat steeds meer zijn masker vallen. Als hij uiteindelijk de verantwoording neemt voor zijn daden, is er niet veel meer van hem overgebleven dan een zielig hoopje mens.

Misselijkmakende feiten
‘Oog om Oog’ is een voorstelling die de haren te berge doet rijzen. De weerzinwekkende feiten en daden gaan eigenlijk alle normen en waarden te boven. Löw is werkelijk formidabel in de rol van LaSalle. Zijn woeste uiterlijk, vuurspuwende ogen en daverende stem weten echt schrik aan te jagen. Lieneke Le Roux en Reinier Bulder spelen onder anderen de ouders van het vermoorde meisje. Dit doen ze beiden op een overtuigende manier. Ze weten hun verdriet, woede en angst uitstekend over te brengen op het publiek. Van Dyck is in de rol van geestelijke begeleider als constante factor aanwezig. Heel schuw maar vastberaden om LaSalle bij te staan tot zijn executie. Löw speelt zijn rol zo overtuigend, dat je gaandeweg toch een bepaalde sympathie voor hem ontwikkelt.

Terechte nominatie
Vanaf het begin tot het einde is deze voorstelling fascinerend en bloedstollend. De gepleegde feiten laten je heen en weer slingeren tussen ongeloof en walging. Gevoelens van woede en afkeer tegenover de dader lopen synchroon aan die van sympathie voor de volhardendheid van de non. Als de voorstelling afgelopen is, verlaten de aanwezigen stilletjes en diep onder de indruk van het schouwspel de zaal. ‘Oog om Oog’ is genomineerd voor de Toneel Publieksprijs. Een nominatie die de makers dik verdienen.