| Artikel |
Oerol Festival 2010
Van 10 juni tot en met 20 juni 2010 wordt Oerol gehouden op Terschelling, het internationaal bekende festival voor locatietheater. Over het hele eiland worden voorstellingen gespeeld. Er is theater, straatperformance, muziek, dans en dj’s. En het leuke is dat veel voorstellingen, het zogeheten straattheater, gratis zijn! Voor de andere voorstellingen moeten gewoon kaartjes worden gekocht, dit kan met het Oerolpaspoort. Ook geeft het paspoort je toegang tot het Westkeyn terrein, het festivalterrein waar je moet zijn geweest. Theaterjournaal is aanwezig bij het festival om verslag te doen, dus kijk regelmatig op de website!
Zaterdag 19 juni
Dreigende wolken pakken zich al vroeg op de dag samen en het lijkt onwaarschijnlijk dat alle voorstellingen vandaag doorgang kunnen vinden. Fietsers calculeren extra tijd in om de locatievoorstellingen tijdig te kunnen bereiken.
Ksztalt [Toneelgroep Oostpool]
 Copyright Annaleen Louwes
Hominid [The Lunatics & Out of Hand Theatre]
In de voorstelling ‘Hominid’ wordt een sociaal experiment nagespeeld dat plaats had in een chimpanseeverblijf van burgers Zoo in de jaren zeventig. Een kolonie chimpansees wordt gevolgd en haar gedrag wordt door een groep wetenschappers beschreven en verklaard. Wat zich ontvouwt is Shakespeare à la carte; een koningsdrama dat zijn weerga niet kent. De chimpansees bestrijden elkaar constant om de macht te krijgen totdat de leider bruut wordt vermoord.
The Lunatics maken er in samenwerking met het Amerikaanse Out of Hand Theatre weer een megaspektakel van zoals we van het gezelschap gewend zijn. De chimpansees bivakkeren in volledig geautomatiseerde huizen waarvan de deuren zich op commando van de dierentuinopwachters openen en ontsluiten. Met speels gemak klauteren de acteurs over tafels, in de boom en werpen ze zich op elkaar. De apen verhouden zich tot elkaar in een constant aanwezige staat van anarchie. Het is geweldig om te zien dat hen bepaalde gedragspatronen worden aangeleerd en ze zich daar makkelijk naar voegen. Het zijn net mensen. Het toneelbeeld is schitterend en dramatisch. Als tegen het einde de leider bruut van het leven wordt beroofd, staat de boom in brand en heerst er een vernietigende machtsstrijd. Het prachtige beeld wordt omrand door een onheilspellend randje; we lijken wel terechtgekomen in Dante’s inferno.
Vrijdag 18 juni
Het regent regelmatig, maar de buien drijven snel verder landinwaarts. Het wisselvallige weer weerhoudt de festivalbezoekers er niet van om massaal de voorstellingen te blijven bezoeken. Sommigen gaan wel heel creatief te werk en knippen regenponcho’s uit vuilniszakken.
Schradinova
 Copyright Lieke Romein
Nacht [Toneelschuur Producties]
 Copyright Roel van Berckelaer
Donderdag 17 juni
De weersvoorspellingen voor vandaag zijn volledig waargemaakt. Het is prima fietsweer; de zon is constant aanwezig aan een strakblauwe hemel. En dat is maar goed ook, want er staan vandaag voorstellingen op het programma die over het hele eiland verspreid liggen.
Luce [Theater Tol]
Hoog in de lucht vechten twee wielrenners een verbeten strijd uit. Ze hangen in een tuigje aan een ijzeren kabel dat hen verbindt met een reusachtige hijskraan. De renners zijn de grootste rivalen die de Italiaanse wielertraditie heeft voortgebracht; Fausto Coppi en Gino Bartalli. Beide kemphanen bestreden elkaar niet alleen op de wielerbaan, maar ze leefden ook in twee verschillende werelden. Bartalli was de brave, diepgelovige katholieke sportman en Coppi de jongensachtige vrouwenverslindende playboy. De rivaliteit tussen beide renners wordt treffend verbeeld in ‘Luce’. Beide mannen worden aanbeden door meisjes die de winnaar bij de finish liefdevol in de armen nemen. Er wordt niet gesproken in de voorstelling, waardoor de verhaallijn niet altijd even duidelijk is. Dit gebrek wordt echter ruimschoots gecompenseerd door de schitterende zang. Vol passie wordt het Italiaanse volkslied vertolkt door een mooie tenor en ook andere volksliederen worden ten gehore gebracht. Aan de kostuums is bijzonder veel aandacht besteed. De vrouwen gaan gekleed in prachtige, weelderige zwarte jurken en plaatsen het verhaal in de jaren vijftig van de vorige eeuw. Het geheel wordt afgesloten in een adembenemende slotscène die nog lang zal blijven hangen.
Frei Korper Kultur [Club Guy en Roni]
 Copyright Diewke van der Heuvel
Ganzenbord [Toneelschap Beumer en Drost]
Peter Drost en Manon Nieuweboer schuifelen als twee demente bejaarden het podium op. Om de sleur van de dag te doorbreken besluiten ze een spelletje ganzenbord te doen. En dan overkomt hen waar ieder kind stiekem van droomt; het spel gaat leven! Langzaam wordt het groene tapijt weggetrokken en belanden ze op een levensgroot ganzenbord. Het speelveld is werkelijk prachtig vormgegeven. Als een verliefd stel gooien ze de dobbelstenen springen ze op het grote bord heen en weer. Ze beschermen elkaar tegen de grote gevaren en ontberingen die op hen wachten. Telkens als er een opdracht moet worden uitgevoerd zien we op een groot projectiescherm hoe de spelers het ervan af brengen. We zien hen samen dwalen door het doolhof, de een helpt de ander letterlijk uit de put en ze bevrijden elkaar uit de gevangenis. Met een bewonderenswaardige timing wordt het toneelspel afgewisseld met videofragmenten. De voorstelling is fantastisch voor kinderen. Het is spannend, zit heel strak in elkaar en zal de liefde voor het oud-Hollandsche spel weer doen toe laten nemen. Ook voor ouderen is de voorstelling geweldig. Door de vele woordgrappen is het een feest van herkenning voor ouders die hun kinderen vergezellen. Echt een aanrader!
Woensdag 16 juni
Via de festivalkrant worden bezoekers van de voorstelling ‘Making Sense’ geïnformeerd dat de voorstelling niet om 21.45 uur maar om 23.00 uur begint. Het mag de pret niet drukken; de voorstelling is tot de laatste kaart uitverkocht. De meeste mensen zijn goed voorbereid richting Luplak gekomen en bewapenen zich met dekentjes en slaapzakken tegen de optrekkende kou.
Making Sense [Soil]
Nadat de kaarten zijn gescheurd worden we gewaarschuwd: de voorstelling vangt aan met een lange wandeling, door het steeds donker wordende dennenbos. Het blijkt een prachtige onderneming. Eenmaal aangekomen bij de plek van bestemming, nestelen de toeschouwers zich dicht tegen elkaar aan op de provisorisch opgestelde houten bankjes. Vijf jonge muzikanten staan opgesteld op een open plek in het bos. De bassist begint en wordt al snel bijgestaan door een saxofonist en een cellist. Er ontvouwt zich al snel een bijzonder spannend samenspel. De rustige cadans van de muziek wordt langzaam opgebouwd tot een ritmische climax. De muziek zou niet misstaan in een thriller, de suspense ligt constant op de loer. Al snel wordt duidelijk dat die verwachting wordt ingelost. De muzikanten staan in een grimmige fysieke verhouding tot elkaar; ze achtervolgen elkaar in het bos. Als de voorstelling dreigt in te kakken wordt het publiek gesommeerd zich om te draaien en verplaatst het decor zich naar een minder comfortabele setting. Er wordt nu ook gezongen waardoor de voorstelling wat meer body krijgt, al blijft een duidelijke verhaallijn achterwege. ‘Making Sense’ is een voorstelling gesitueerd in een schitterende omgeving, maar daar blijft het ook bij.
|
|
Redacteuren gezocht
Ga je graag vaak naar het theater en beschik je over een vlotte pen? Word dan redacteur bij Theaterjournaal! Op vrijwillige basis schrijf je per maand twee of meer artikelen (recensies, festivalverslagen en interviews) die op de website www.theaterjournaal.nl worden gepubliceerd. Kennis van theater en enige schrijfervaring wordt op prijs gesteld. Geïnteresseerd? Mail een motivatiebrief met CV en een artikel dat je zelf hebt geschreven naar: vacature@theaterjournaal.nl
|
|
