| Artikel |
Regie: Gerardjan Rijnders.
TONEEL
 Copyright Ben van Duin
Ondanks die openheid is het verleden bij Kathenka blijven wringen. De langdurige gevangenisstraf die haar grootvader werd opgelegd en de mishandelingen die haar vader onderging in onder andere Bergen Belsen (“toen waren alle Joden al weg”). Vernederende feiten, in de familie onbespreekbaar. Haar vaders zuster die gemarteld werd, die haar meisjesnaam (dezelfde als die van Kathenka) liever verborgen hield en op wiens crematie niet mocht worden gesproken uit angst voor ontmaskering. Woudenberg heeft haar verhaal opgeschreven, aan Gerardjan Rijnders gestuurd en die heeft er een theatertekst van gemaakt: “80% (auto)biografisch en 100% verzonnen”.
Dialoog
Het stuk is een monoloog, of liever een dialoog tussen Kathenka en zichzelf. Of is het tussen haar en haar vader? Of haar moeder? Dat is niet steeds duidelijk. Vader was niet alleen fout in de oorlog, hij was ook homo. Ze ziet hem op zijn knieën zitten voor dezelfde jongen met wie haar moeder ook naar bed was geweest. En er is de beroemde schrijver op wie haar moeder gek was. Hij had twee dochtertjes, zo verschrikkelijk verwend, “over een hele manege getild” waren ze – wordt er hier over Harry Mulisch gepraat?
Therapeutisch
 Copyright Ben van Duin
Oorlogsheld
Saillant detail is dat Rijnders vader juist een soort oorlogsheld was, een piloot die voor zijn verdiensten in de Tweede Wereldoorlog de Militaire Willemsorde heeft ontvangen. Daar wordt helaas niets over gezegd in de tekst. Logisch want het gaat hier om het verhaal van Woudenberg, maar jammer is het wel. Een dergelijke tegenstelling en Woudenbergs gedachten daarover hadden vuurwerk kunnen opleveren.
Want dat ontbreekt. Hoe authentiek de tekst ook is en hoe gerechtvaardigd Woudenbergs wens iets te doen met haar verleden, zoals het stuk nu wordt gebracht is het vrij saai. Er is een mooi decor: een metalen constructie met allerlei papiertjes er in gestoken, die doet denken aan de Klaagmuur. Maar de wijze waarop ze speelt, haar stemgebruik en haar constant achter een bureau zitten, maakt het geheel vlak, ondanks een lied zo nu en dan. In een onlangs uitgezonden tv-documentaire, ‘Hitler’s Children’, vertelden nazaten van mensen als Hermann Göring en Rudolf Hess hoe ze zich schaamden. Görings nicht en haar broer hadden zich zelfs laten steriliseren opdat de familie maar zou uitsterven. Misschien zijn dergelijke radicale standpunten en besluiten erg moeilijk als je vader nog leeft. En je, ondanks zijn foute keuzes die eigenlijk te vergoelijken zijn omdat hij zo jong was en niet beter wist, heel veel van hem houdt.
|
|
Redacteuren gezocht
Ga je graag vaak naar het theater en beschik je over een vlotte pen? Word dan redacteur bij Theaterjournaal! Op vrijwillige basis schrijf je per maand twee of meer artikelen (recensies, festivalverslagen en interviews) die op de website www.theaterjournaal.nl worden gepubliceerd. Kennis van theater en enige schrijfervaring wordt op prijs gesteld. Geïnteresseerd? Mail een motivatiebrief met CV en een artikel dat je zelf hebt geschreven naar: vacature@theaterjournaal.nl
|
|
