| Artikel |
Stel, je bent een succesvolle intelligente man en je kunt elke vrouw krijgen. Ook het sekssymbool van wie alle mannen dromen. Het overkomt Quentin, hoofdpersoon in Arthur Millers ‘Na de zondeval’ (1964). Miller beschrijft in dit autobiografische stuk zijn mislukte huwelijk met Marilyn Monroe.
 Copyright Jan Versweyveld
Intellectueel met dom blondje
‘Na de zondeval’ is meer dan zomaar een toneelstuk. Het is de autobiografie van de Amerikaanse toneelschrijver Arthur Miller (1915-2005). In 1949 maakte Miller wereldwijd naam als toneelschrijver met ‘Dood van een handelsreiziger’. Vanaf dat moment werd hij gezien als succesvolle linkse intellectueel. Des te opmerkelijker was in 1956 zijn huwelijk met Marilyn Monroe, het prototype van het domme blondje. Het huwelijk hield geen stand, en Monroe overleed in 1962 aan een overdosis medicijnen. Miller hertrouwde met de fotografe Inge Morath. De dood van Marilyn schreef hij van zich af in ‘Na de zondeval’.
De tekst van ‘Na de zondeval’ zit tussen een therapeutische sessie en een schuldbekentenis in. Miller noemt zijn alter ego in het stuk Quentin. Die man heeft in het aards paradijs gegeten van de verboden vrucht. Die vrucht is zijn tweede vrouw Maggie, het personage dat verwijst naar Marilyn Monroe.
Slecht huwelijk
Als er ooit een heldere uiteenzetting is gemaakt van wat de suïcidale Monroe nou eigenlijk dwars zat, dan is het dit stuk. Miller zet Maggie neer als een personage vol zelfhaat, hysterie, faalangst, drankzucht en gevoelens van minderwaardigheid. Een bovengemiddeld intelligente partner doet zo’n instabiel type meer kwaad dan goed. Miller maakt van het koppel een combinatie van een dronken junk en een nuchtere intellectueel.
 Copyright Jan Versweyveld
Chemie
Met deze voorstelling slaagt regisseur Eric de Vroedt voor zijn meesterproef als regisseur voor de grote zaal. De Vroedt lokt zijn hoofdrolspelers flink uit de tent. Fedja van Huêt acteert als Quentin op zijn sterkst. Hij gooit zijn hele lijf in de strijd, acteert met gezicht, stem, met handen en voeten, gooit en smijt met zichzelf. Van Huêt staat tegenover Karina Smulders als Maggie, die lachend, huilend, zingend en schreeuwend niet voor hem onder doet. De chemie tussen de twee acteurs (ook in het echte leven een koppel) knalt van het podium. De twee andere echtgenotes, gespeeld door Marieke Heebink en Tamar van den Dop, staan opzettelijk ver van het personage van Maggie. Heebink speelt de eerste vrouw als een gemankeerde, gereserveerde, bozige vrouw. De derde echtgenote, gespeeld door Tamar van den Dop, is lief, warm, meelevend en begrijpend.
 Copyright Jan Versweyveld
Optelsom
De optelsom van spel en scenografie leidt ertoe dat het publiek wordt meegezogen in de emotioneel en visueel sterke schuldbekentenis van een man die tegelijkertijd dader en slachtoffer is. ‘Na de zondeval’ is een prachtige voorstelling, die maar tot eind maart wordt gespeeld. Gauw gaan kijken dus, voordat Toneelgroep Amsterdam er alweer mee ophoudt.
|
|
Redacteuren gezocht
Ga je graag vaak naar het theater en beschik je over een vlotte pen? Word dan redacteur bij Theaterjournaal! Op vrijwillige basis schrijf je per maand twee of meer artikelen (recensies, festivalverslagen en interviews) die op de website www.theaterjournaal.nl worden gepubliceerd. Kennis van theater en enige schrijfervaring wordt op prijs gesteld. Geïnteresseerd? Mail een motivatiebrief met CV en een artikel dat je zelf hebt geschreven naar: vacature@theaterjournaal.nl
|
|
