| Artikel |
De geschiedenisleraar op de middelbare school liet eens een filmpje zien waarin Amerikaanse militairen hun helikopters in zee loosden bij de vlucht uit Vietnam in 1975. De precieze reden van die historische actie is mij even ontschoten, maar dit beeld kwam weer terug bij de legendarische evacuatiescène uit ‘Miss Saigon’. “De musical met die helikopter”, zoals veel mensen zich ‘Miss Saigon’ herinneren, is na 15 jaar weer terug in Nederland.
Copyright Roy Beusker ‘Miss Saigon’ speelt zich af in de laatste dagen van de Vietnamoorlog en de eerste jaren erna. De musical vertelt het liefdesverhaal van de Amerikaanse soldaat Chris en de Vietnamese Kim. Zij leren elkaar kennen in een nachtclub in Saigon maar raken elkaar kwijt in de chaotische nacht waarin de Amerikanen halsoverkop Vietnam moeten verlaten. Drie jaar later wordt Chris, inmiddels getrouwd, weer geconfronteerd met Kim. Het verhaal vertoont grote overeenkomsten met de opera ‘Madame Butterfly’. Componisten Alain Boublil en Claude-Michel Schönberg (ook verantwoordelijk voor ‘Les Misérables’) schijnen hun inspiratie echter ook te hebben ontleend aan een foto van een Vietnamese vrouw die haar kind afstaat aan de Amerikaanse vader.
Onbekend
Net als bij de productie in 1996 zijn voor de rollen van Chris en Kim tot nu toe onbekende acteurs aangetrokken. Hier ging voor de verandering eens geen grote televisieshow aan vooraf. Ton Sieben (Chris) werkte tot begin dit jaar als militair bij de Koninklijke Marechaussee en mag die rol nu avond aan avond op het toneel spelen. Hij heeft een aangename, volle stem en ook het acteren gaat hem goed af. Laiying Wang (understudy Kim) zet een aardige Kim neer maar is helaas bijna de hele voorstelling vrijwel onverstaanbaar. Hopelijk verbetert dit in de loop van de voorstellingen, want het publiek mist nu essentiële informatie. Vocaal wordt Wang compleet weggeblazen door een fantastische Brigitte Heitzer. Heitzer speelt de rol van Ellen, de vrouw van Chris. Helaas is Ellens oorspronkelijke solo ‘Na die ontmoeting’ uit deze versie geschrapt en vervangen door het nogal nietszeggende ‘Toch nog’. Gelukkig weet Heitzer hier vocaal toch een mooi moment van te maken.
De American Dream
Copyright Roy Beusker De absolute ster van het verhaal is De Regelaar, de louche nachtclubeigenaar die alles overheeft voor een Amerikaans visum. Het optreden van Stanley Burleson (in 1996 nog te zien in de rol van militair) doet nergens onder voor dat van Willem Nijholt in de oorspronkelijke productie. Zijn ‘American Dream’ is het hoogtepunt van de voorstelling. De cartooneske projecties van het Vrijheidsbeeld in deze scène zijn eigenlijk overbodig, aangezien Burleson ook zonder die toestanden het podium wel weet te vullen. Een ander indrukwekkend moment is het ensemblenummer ‘De ochtend van de draak’, dat tevens de geschiedenisles over Ho Chi Minh weer even opfrist. De decors zijn goed verzorgd en realistisch, maar eigenlijk zijn we niet anders gewend van de producties van Van den Ende Theaterproducties. Dè helikopter is deze keer vervangen door een projectie, maar dat doet niets af aan de impact van de scène. ‘Miss Saigon’ is geen musical voor tere zielen. Maar in een tijd waarin musicals over toverdromenjassen en petticoats de boventoon lijken te voeren is het verfrissend om een verhaal met diepgang te zien.
|
|
Redacteuren gezocht
Ga je graag vaak naar het theater en beschik je over een vlotte pen? Word dan redacteur bij Theaterjournaal! Op vrijwillige basis schrijf je per maand twee of meer artikelen (recensies, festivalverslagen en interviews) die op de website www.theaterjournaal.nl worden gepubliceerd. Kennis van theater en enige schrijfervaring wordt op prijs gesteld. Geïnteresseerd? Mail een motivatiebrief met CV en een artikel dat je zelf hebt geschreven naar: vacature@theaterjournaal.nl
|
|