| Artikel |
Copyright Sanne Peper Er zijn opeens nieuwe leerlingen in de klas. Zomaar uit het niets. De nieuwe leerlingen komen uit Griekenland. Het land van de mythes en de helden. Hun moeder versloeg een draak zodat hun vader het gouden vlies kon stelen. Toen waren hun ouders nog gelukkig en verliefd. Maar nu, nu ze hier zijn, is hun vader verliefd geworden op een ander en heeft hij nieuwe kinderen. En om het allemaal nog moeilijker en ingewikkelder te maken hebben de nieuwe leerlingen vreemde namen, het meisje stelt zich voor als Eriopis en de jongen als Polyxenos. De kinderen uit Griekenland voelen zich buitengesloten, maar dat kan Eriopis niet zoveel schelen.
‘Mijn moeder Medea’ is de nieuwe (school)voorstelling van de Toneelmakerij. Het stuk wordt middenin de klas opgevoerd, de tafeltjes rondom het speelvlak en de spelers draaien om hun eigen as. Hun verhaal lijkt af en toe op een spreekbeurt, net zoals veel moderne leerlingen hebben ook Eriopis en Polyxenos een iPad. Hierop laten ze plaatjes zien van beroemde Griekse filosofen en hun mooie moeder, ook wordt via de iPad de begeleidende muziek afgespeeld. Met minimale mogelijkheden staat er toch een heel toneelstuk op de planken.
Wie ben ik?
Polyxenos wordt gespeeld door Phi Nguyen en Eriopis door Hanne Struyf. Beiden zijn ze op hun eigen manier ook echte vreemdelingen; zij is Vlaams en hij Vietnamees. Maar ondanks dit verschil hebben ze toch een echte broer en zus relatie. Nguyen speelt de slimme, timide meisjesachtige Polyxenos vol overgave. Zijn spel met poppen is aandoenlijk, maar het is tegelijkertijd ook zielig om zijn ontkenning te zien. Eriopis is een keiharde jongensachtige puber; boos en ongelukkig. Struyf laat goed zien hoe angst zich in woede kan uiten. En juist die angst en woede is erg herkenbaar voor pubers. Het publiek luistert vol overgave naar Eriopis’ woedende woorden en Polyxenos’ verlegen vraag om aandacht.
Copyright Sanne Peper ‘Mijn moeder Medea’ gaat voornamelijk over de zoektocht naar je eigen identiteit en de angst om veroordeeld te worden door anderen. Het laten zien van je sterke en zwakke kanten, in alle eerlijkheid over jezelf durven praten en tegelijkertijd ook beseffen dat je soms anders bent dan anderen. Deze thema’s spelen dagelijks op middelbare scholen. De ontdekkingsreis naar wie je bent of wilt worden, het soms willen aanpassen aan anderen en tegelijkertijd niet willen toegeven aan groepsdruk.
Klein maar fijn
Het is interessant om te zien dat de Toneelmakerij een vorm heeft gevonden om veel verschillende leerlingen en soorten scholen te spelen. Een intieme voorstelling voor een klas kinderen, waar de acteurs en leerlingen elkaar recht in de ogen kunnen kijken. Maar het is tegelijkertijd ook een manier om een doelgroep te bereiken die anders misschien niet naar het theater zou gaan. Het gebruik van verschillende soorten muziek om dramatische beschrijvingen te ondersteunen is niet alleen mooi, maar laat ook een andere soort klank aan de jonge generatie van nu horen. ‘Mijn moeder Medea’ is voor scholen een uitgelezen kans om een project op te zetten over de geschiedenis van Griekenland, de mythes, de huidige recessie en nog veel meer.
|
|
Redacteuren gezocht
Ga je graag vaak naar het theater en beschik je over een vlotte pen? Word dan redacteur bij Theaterjournaal! Op vrijwillige basis schrijf je per maand twee of meer artikelen (recensies, festivalverslagen en interviews) die op de website www.theaterjournaal.nl worden gepubliceerd. Kennis van theater en enige schrijfervaring wordt op prijs gesteld. Geïnteresseerd? Mail een motivatiebrief met CV en een artikel dat je zelf hebt geschreven naar: vacature@theaterjournaal.nl
|
|