| Artikel |
Meneer Hummeling gaat op reis [Beumer & Drost]
Copyright Stephan van Hesteren Meneer Hummeling staat op het platte dak van het hotel. Hij staat er een beetje verloren bij, maar al snel komt er een andere man bij. Hijgend staat hij op het dak, buiten adem van alle trappen naar boven. Het komt goed uit dat meneer Hummeling net zijn plastic tasje staat op te vouwen, want de andere meneer staat haast te hyperventileren. Ademen in een zakje helpt dan altijd goed. Wanneer een stem uit het de luidspreker klinkt en de opdracht geeft aan meneer Hummeling een koffer uit te kiezen is de verwarring groot. Beide meneren blijken Hummeling te heten, maar ondanks dezelfde namen hebben beide heren hele andere karakters.
De meneren houden niet van op reis gaan. Op reis gaan is zelfs vervelend, want je maakt je zenuwachtig of je wel je paspoort bij je hebt en als je verwachtingen hebt over de plek van bestemming valt die altijd tegen. Pak je in voor regen, dan schijnt de zon en andersom. Nee, liever wel op reis maar dan zonder gedoe. Ergens heen waarvoor je geen paspoort nodig hebt, niet lang hoeft te reizen en waarvoor je al helemaal geen koffer hoeft in te pakken. En ondanks dat, toch ergens zijn waar je allemaal avonturen kan beleven. Gelukkig hebben de Hummelingen daarvoor de beste plek gevonden, namelijk een overdekte vakantiehal in eigen land.
Fysiek absurdisme
Copyright Stephan van Hesteren Het toneelstuk is heel grappig, zowel voor de kinderen als volwassenen. De fratsen die René van ’t Hof als verschillende vreemde figuren uithaalt zijn hilarisch. Van ’t Hof is sterk in de fysieke kant van het spelen, zo hangt hij ondersteboven op een schuin dak om op een onbeholpen en onhandige manier een badmintonshuttle uit een gootje te vissen of probeert hij blind schoon te springen.
Tegenover de fysieke grappen en grollen staan de ietwat onhandige dikkere meneren. Maar juist ook met hun lichamen weten ze goed te spelen. Wanneer meneer Hummeling (Peter Drost) zich op het toneel moet omkleden in zijn zwembroek herkent iedereen het je schamen. Wel je zwembroek aan willen hebben, maar niemand mag je blootje zien. Als meneer Hummeling (Loek Beumer) liedjes schrijft en deze het liefst allemaal ten gehore wil brengen is ook dit herkenbaar, iedereen heeft tenslotte wel een fantasie waarvan ze willen dat die werkelijkheid wordt.
Losse scènes
Duidelijk is, is dat alle acteurs goed op elkaar zijn ingespeeld. De timing is vlekkeloos en er is geen moment dat je als kijker even wegzakt. Hoe oud of jong (acht is wel echt het minimum) je ook bent, er zit voor iedereen wel wat in. Er is geen sprake van een echt verhaal, het toneelstuk is meer een aaneenschakeling van losse scènes, die allemaal een aspect van op vakantie zijn belichten.
|
|
Redacteuren gezocht
Ga je graag vaak naar het theater en beschik je over een vlotte pen? Word dan redacteur bij Theaterjournaal! Op vrijwillige basis schrijf je per maand twee of meer artikelen (recensies, festivalverslagen en interviews) die op de website www.theaterjournaal.nl worden gepubliceerd. Kennis van theater en enige schrijfervaring wordt op prijs gesteld. Geïnteresseerd? Mail een motivatiebrief met CV en een artikel dat je zelf hebt geschreven naar: vacature@theaterjournaal.nl
|
|