Man van La Mancha [Opus One]

<Bekijk ook ons fotoverslag van de première>

‘Man van La Mancha’ vertelt het verhaal van schrijver Cervantes die door de Spaanse inquisitie gevangen wordt gezet. Medegevangenen dwingen hem deel te nemen aan een geïmproviseerde rechtszitting met als inzet zijn bezitting. Cervantes stemt toe mits hij zichzelf mag verdedigen door middel van een toneelstuk. Hij kruipt in de huid van een oude edelman die denkt dat hij een dolende ridder is en zich ‘Don Quichot van La Mancha’ noemt. Alle medegevangen van Cervantes krijgen een rol in zijn toneelstuk toebedeeld. Hierdoor is de musical een toneelstuk in een toneelstuk en spelen alle spelers een dubbelrol. Hoewel dit verwarring kan veroorzaken bij de toeschouwer is daar in dit geval geen sprake van doordat de spelers zeer duidelijk schakelen tussen beide rollen. Het is hierdoor voor een ieder goed te begrijpen hoe het verhaal zich ontwikkeld.

Klein maar krachtig
Het is moedig van producent ‘Opus One’ om deze kleinere musical te produceren tussen al het spektakel van de heren Albert Verlinde en Joop van den Ende. Er wordt geen gebruik gemaakt van overweldigende decors en special effects. Slechts een vrij simpel gevangenisdecor en een mooi lichtplan geven deze musical vorm en dat bewijst meer dan genoeg te zijn. Het orkest dat bij een musical gebruikelijk in de orkestbak zit, bevindt zich in dit geval op het podium. Alle muzikanten zijn onderdeel van het ensemble, zij zijn gevangenen en bespelen op de gewenste momenten hun soms vrij bijzondere instrument. Van zingende zaag tot gitaar en van mondharmonica tot accordeon. Dit is door de regisseur naadloos opgenomen in de voorstelling.

Faber van La Mancha
Peter Faber heeft zichzelf als acteur al meer dan bewezen met rollen in onder andere de film ‘Schatjes’, de familievoorstelling ‘De Kleine Prins’ en recent als Kapitein Eksteroog in de theatervoorstelling ‘Piet Piraat en het zwaard van Zilvertand’. Ook dit keer bewijst Faber zijn vak goed te verstaan. Hij switcht zonder problemen van de ene naar de andere rol. Als dolende ridder ‘Don Quichot’ voert hij eenieder mee in zijn grenzeloze fantasie. Een herberg wordt een kasteel en een meisje van lichte zeden de perfecte vrouw. Deze gedachtespinsels creëert hij met een aantal woorden en wat simpele beelden op het podium. Illusies die je voor waarheid van hem aanneemt. In een musical moet ook gezongen worden en dit gaat Faber helaas aanzienlijk minder goed af. Het lijkt of hij regelmatig geen ritme kan houden, gevolg daarvan is dat hij op een ander tempo zingt dan de muziek aangeeft. Daarnaast gebruikt hij bij het zingen een vreemde stemtechniek waardoor zijn zang verwrongen en geforceerd klinkt.

Zuiver en met emotie
Marjolein Teepen neemt de vrouwelijke hoofdrol voor haar rekening. Zij speelt de rol van Aldonza, een meisje van lichte zeden dat de wereld ziet als een verdorven plek. Een meisje dat in de wereld van ‘Don Quichot’ juist de ideale vrouw ‘Dolcinea’ belichaamt. Teepen heeft zich sinds haar deelname aan het televisieprogramma ‘Op zoek naar Evita’ sterk ontwikkeld. Waar zij eerder nog twijfelde over het gebruik van haar stem, lijkt ze nu meer zelfvertrouwen te hebben. Dit resulteert in een gecontroleerd, krachtig en zuiver stemgebruik met veel emotie en intonatie waardoor ze tijdens haar zangnummers de aandacht voordurend op zich weet te vestigen. Op acteergebied laat zij echter mogelijkheden liggen. Ze overtuigt niet altijd in haar gesproken teksten doordat zij haar emoties, die ze bij de zanggedeeltes zo overtuigend neerzet, nu niet voldoende weet uit te spelen.

Alle rollen zijn belangrijk
In de kleinere ensemblerollen valt Milan van Weelden op. Dit alleen al door zijn lengte en imponerende verschijning maar zeker ook door zijn zuivere, mooie stem. Helaas is hij de enige uit het ensemble die zich ook solo uitstekend staande weet te houden. Zowel het ensemble als de hoofdrolspelers zijn gedurende de gehele voorstelling deel van het verhaal en verlaten het podium bijna niet. Zij zijn een zeer belangrijk onderdeel van de voorstelling. Frans Schraven moet zorgen voor de komische noot in het stuk helaas werkt hij velen, met zijn haast clowneske vertolking van ‘Sancho Panza’, alleen maar op de zenuwen en weet hij slechts een enkele lach los te krijgen.

‘Man van La Mancha’ is een musical met een sterk inhoudelijk verhaal en hier en daar een leuke grap. De voorstelling onderscheidt zich van andere musicals en is de moeite waard, maar helaas behoort hij niet tot de beste theatervoorstellingen van producent Opus One.

Bekijk ook ons fotoverslag van de première van ‘Man van La Mancha’.