| Artikel |
Regie: Laurence Dale.
OPERA
Copyright Marco Borggreve Een vrouw ligt in een donkere ruimte op de grond, slechts zij is uitgelicht door een spot. Aanvankelijk ligt zij daar bewegingsloos, daarna gaat zij verliggen en tenslotte blijft ze weer roerloos liggen. Dan gaat de telefoon en verwachtingsvol neemt de vrouw op. Zij voert een heftige monoloog met een man aan de andere kant van de lijn. Haar verhaal wordt slechts onderbroken door oorverdovende stiltes van de man die duidelijk heeft gemaakt haar te willen verlaten. Overmand door verdriet heft ze een manipulatieve klaagzang aan: ”Ik heb het snoer om mijn hals gewikkeld, ik heb jouw stem om mijn hals…”. Doodsbang dat haar relatie haar door de vingers glipt, blijft ze praten in de hoorn.
Maria Ewing beweegt zich in ‘La voix humaine’ met sierlijke schreden door de slaapkamer. Ze neemt de rol van de vrouw (Elle) op indrukwekkende wijze voor haar rekening. De mezzo-sopraan is zowel op dramatisch als op muzikaal terrein van bijzonder hoog niveau. Op onbevangen wijze laat ze de verschillende emoties horen die Elle ondergaat. In het begin van het telefoongesprek heeft ze nog hoop de relatie te kunnen redden en zingt ze met gepassioneerde, vurige uithalen. Later als de ontkenning plaats maakt voor ontreddering en acceptatie is de zang meer ingetogen van aard.
De prachtige muziek van componist Francis Poulenc werkt bijzonder goed samen met de tekst van Jean Cocteau die oorspronkelijk als toneelstuk was bedoeld. De zang van Ewing wordt voorzien van spaarzame muzikale begeleiding waardoor er vrij snel een intiem schouwspel ontstaat. Op krachtige wijze neemt zij het publiek aan de hand en loodst zij ons met lichte tred langs haar emoties.
l’Heure espagnole
Copyright Marco Borggreve In ‘L’heure espagnole’ krijgt Concepción, vrouw van klokkenmaker Torquemada, het bijzonder benauwd als hij voor een klusje de winkel verlaat. Ze is van plan eens goed van haar vrije dag te genieten, maar dat voornemen wordt al snel te niet gedaan door de muilezeldrijver die langs komt. Concepción laat de klokkenmaker grote klokken naar haar slaapkamer dragen zodat zij haar tijd rustig kan doorbrengen met haar minnaar. Maar alles loopt anders en een bijzonder vermakelijk en dwaas schouwspel ontstaat. Zoals in de beste klucht verstoppen de mannen zich in de klokken en Concepción moet haar uiterste best doen om haar minnaars uit het zicht van de muilezeldrijver te houden.
De voorstelling speelt zich af in een schitterend vormgegeven winkel van de klokkenmaker. De wanden zijn bezaaid met ronddraaiende radertjes en schitterende uurwerken die met fijne precisie zijn geconstrueerd. Niets lijkt de vormgevers te zijn ontschoten, aan alle details is gedacht. Het schouwspel wordt omlijst door zang die vaak op komische wijze wordt gebracht. Met name Concepción, de Franse mezzosopraan Marie-Ange Todorovitch, onderscheidt zich met subtiele mimiek en een dijk van een stem. De muzikale begeleiding is meer aanwezig dan in het voorgaande ‘La voix humaine’ en accentueert de momenten van bedrog en misverstand. De Nationale Reisopera bezorgt zodoende een lichtzinnig einde aan een mooie opera-avond.
|
|
Redacteuren gezocht
Ga je graag vaak naar het theater en beschik je over een vlotte pen? Word dan redacteur bij Theaterjournaal! Op vrijwillige basis schrijf je per maand twee of meer artikelen (recensies, festivalverslagen en interviews) die op de website www.theaterjournaal.nl worden gepubliceerd. Kennis van theater en enige schrijfervaring wordt op prijs gesteld. Geïnteresseerd? Mail een motivatiebrief met CV en een artikel dat je zelf hebt geschreven naar: vacature@theaterjournaal.nl
|
|