| Artikel |
 Copyright Bob Bronshoff
Krabat, gespeeld door Jeroen Voorhorst, is een arme weesjongen. Hij weet niet of iemand van hem houdt en is op zoek naar erkenning en herkenning. ’s Nachts, in zijn dromen wordt hij bezocht door de Meester, gespeeld door Bart de Vries. Maar wie de Meester is, begrijpt hij pas als hij hem in levende lijve ontmoet. Het is de Meester van de Zwarte Molen. De Meester is op zoek naar een nieuwe leerjongen, die de andere jongens kan helpen de wieken van de molen te laten draaien en draaien. Krabat leert vreemde, spannende en angstaanjagende dingen van de Meester. Naarmate Krabat langer in de molen woont, ziet en hoort hij steeds meer geheime gebeurtenissen.
Een duister avontuur
De muzikale familievoorstelling is een duivels spannend verhaal over de zoektocht naar identiteit, en de angst voor chaos, eenzaamheid en vernietiging. De voorstelling is gebaseerd op het bekende jeugdboek ‘Meester van de Zwarte Molen’. De grote lijnen van het boek zijn terug te vinden in het toneelstuk. De afwisseling tussen vertellers en gespeelde scènes is interessant en de stukken samen maken een volledig en duidelijk verhaal. De voorstelling is een ouderwets gevecht tussen goed en kwaad. Krabat wordt door beiden verleid. De Meester staat symbool voor het kwaad en Krabat voor de onschuld. De Meester is een zwarte magiër, hij geeft de molenaarsleerlingen onder andere de kracht zichzelf te veranderen in kraaien zodat ze de gewone mensen ongezien kunnen bespieden. Krabat is een onschuldige, lieve en zachtaardige jongen die niemand kwaad wil doen. Hij wil genieten van leuke spannende dingen, maar als molenaarsleerling moet hij botten vermalen tot meel.
 Copyright Bob Bronshoff
Donker en ingetogen
Vijf acteurs nemen alle rollen voor hun rekening. Jeroen Voorhorst zet een naïeve, lieve Krabat neer. Zijn gezichtsuitdrukkingen zijn sterk, en vooral de verbazing en vragen zijn van zijn gezicht af te lezen. Hij speelt zijn angst ingetogen, waardoor het publiek in zijn binnenwereld wordt gezogen en daar eigenlijk tijdens het toneelspel niet meer van loskomt. De Meester is een dominant karakter, en soms is hij opeens verraderlijk vriendelijk. De Meester praat over het algemeen met een galmende, zware stem, maar wanneer hij Krabat beleefd aanspreekt als een gelijke praat hij zachter en trager. Plotseling kan de Meester schakelen en behandelt hij zijn leerlingen weer als vuil, maar in het toneelstuk wordt duidelijk dat de Meester niet beter weet. Opvoeden lijkt alleen met de harde hand mogelijk te zijn, maar bij de toeschouwer rijst de vraag of de Meester zichzelf wel in de hand heeft.
 Copyright Bob Bronshoff
De sfeer van het toneelstuk is somber en donker. De Meester draagt een zwart kostuum dat samengesteld lijkt te zijn van een ouderwets smidschort en een slagersschort. Zwart, zodat je de vlekken niet kunt zien. Alles is donker aan de Meester, zijn karakter valt samen met zijn kostuum. Elk moment lijkt de Meester te kunnen verschijnen en verdwijnen. De kraag van zijn mantel is gemaakt van kraaienveren. De veren glinsteren groenig, goud, alsof ze leven en dat de veren de Meester weg kunnen laten vliegen.
De acteurs worden ondersteund door live muziek. De muzikanten staan op een verhoging boven het toneel. Een elektrische gamba (soort elektrische viool) krast alsof het een kraai is. De muziek is vervreemdend en lijkt niet op de vrolijke muziek die je gewoonlijk in musicalland hoort. Het verhaal wordt hierdoor nog indringender. De muzikanten en acteurs spelen samen. De gespannen hartslag van Krabat vindt een echo in de percussie.
Spannend en grappig
De voorstelling ‘Krabat’ lijkt op het eerste gezicht vooral naargeestig en donker te zijn, maar het theaterstuk kent ook grappige momenten. De nacht is van de molenaarsleerlingen, ze kunnen dromen over wie ze willen. Zo droomt Krabat over een zingende en gek dansende Meester en molenaarsleerlingen. Tijdens de voorstelling is de muziek zwaar en donker, maar tijdens de dromen verandert de muziek in frivool en is er helderder licht op het toneel. In het dagelijks leven werken de leerlingen hard en is er geen moment rust of ruimte voor een lolletje. De droom is zo onverwacht en grappig dat het publiek het uitschatert. Juist de grote tegenstelling tussen spannend en onverwacht grappig zorgt ervoor dat het publiek vol concentratie kijkt en zowel de kinderen als de volwassenen tegelijkertijd bewonderend zuchten.
Ook al is de voorstelling somber, toch is het verhaal vooral spannend en hoopvol. Ruim een uur lang was er doodse stilte in de zaal. De theatervoorstelling is 8+, maar angstige achtplussers zouden deze voorstelling wel eens te eng kunnen vinden. Maar toch, ‘Krabat’ is een plezier om naar te kijken, dus ga er heen en zie!
|
|
Redacteuren gezocht
Ga je graag vaak naar het theater en beschik je over een vlotte pen? Word dan redacteur bij Theaterjournaal! Op vrijwillige basis schrijf je per maand twee of meer artikelen (recensies, festivalverslagen en interviews) die op de website www.theaterjournaal.nl worden gepubliceerd. Kennis van theater en enige schrijfervaring wordt op prijs gesteld. Geïnteresseerd? Mail een motivatiebrief met CV en een artikel dat je zelf hebt geschreven naar: vacature@theaterjournaal.nl
|
|
