| Artikel |
Copyright Leo van Velzen De lakei blaast op iets dat in de verte op een trompet moet lijken. De personages – koning Lear, zijn drie dochters, de graaf van Gloucester en het koninklijk personeel – worden geïntroduceerd. De oude vorst houdt een rede. Hij is van mening dat zijn land en rijkdom toebehoren aan diegene die het meest van hem houdt. De twee oudste dochters, Goneril en Regan, weten Lear met hun manipulatieve praatjes te overtuigen van hun onvoorwaardelijke liefde en krijgen hiermee de helft van zijn rijk toebedeeld. Cordelia, de jongste en mooiste van de drie, weigert de vorst naar de mond te praten en wordt verstoten uit het koninkrijk.
De clowneske openingsfase doet aan als een komedie. Met veel uiterlijk vertoon gaan de personages op en af. Maar als de beruchte, winterse nacht op de hei haar intreden doet, komt er diepgang in het spel en verschuift het van komedie naar tragedie. Triest en verlaten schuifelt de koning rond op een verlaten stuk hei. Om hen heen niets dan kaalheid, ellende en storm. De nietsontziende storm werkt voor Lear echter bijzonder verhelderend en plotsklaps krijgt hij inzicht in zijn falende beoordelingsvermogen. Hij beseft dat hij door zijn oudste dochters is bedrogen. Het verhaal van koning Lear wordt gespiegeld door het verhaal van de graaf van Gloucester. Ook de graaf maakt een kapitale misrekening en laat zich verleiden door het bedrog van één van zijn zoons.
Subliem spel
Copyright Leo van Velzen Jack Wouterse excelleert als kolossale en zachtaardige koning Lear. Wouterse weet het verval van de oude vorst bijzonder treffend neer te zetten. Zijn reusachtige voorkomendheid is slechts uiterlijke schijn; koning Lear is een hulpeloze en kwetsbare mogendheid. Wouterse staat niet alleen in zijn voortreffelijke spel. Ook de rest van de cast weet zich goed te onderscheiden. Met name An Hackselmans (als boosaardige dochter Goneril) en Bart Slegers (als geestige hofnar) zijn zeer vermakelijk om te aanschouwen. Het diverse gezelschap is gestoken in prachtige, bonte kostuums. Hoewel koning Lear een gouden jasje draagt, wordt zijn schlemielige imago benadrukt door de slonzige witte mouwen waar zijn handen in verdwijnen. Tijdens zijn desastreuze ondergang kan slechts een omgeslagen blauw stuk plastic zijn naaktheid nog verhullen. De dochters dragen weelderige jurken en de overdreven aangebrachte make-up maakt hen bijna tot travestieten.
Prachtige voorstelling
Hugo Claus heeft getekend voor een prachtige vertaling, waarin de cadans en de levendige taal die we van William Shakespeare gewend zijn prachtig tot leven komen. Ook de vele vermommingen en misverstanden zijn typisch voor Shakespeare. Maar tussen alle verwarring en clowneske verkleedpartijen door is er een duidelijke boodschap aanwezig: denk goed na voordat u tot een oordeel komt. In deze enscenering wordt de moraal kraakhelder en fantasievol naar voren gebracht. Af en toe ebt de spanning wat weg, maar dat doet niet af aan het krachtige geheel. ‘Koning Lear’ is een bijzondere voorstelling en een absolute aanrader!
|
|
Redacteuren gezocht
Ga je graag vaak naar het theater en beschik je over een vlotte pen? Word dan redacteur bij Theaterjournaal! Op vrijwillige basis schrijf je per maand twee of meer artikelen (recensies, festivalverslagen en interviews) die op de website www.theaterjournaal.nl worden gepubliceerd. Kennis van theater en enige schrijfervaring wordt op prijs gesteld. Geïnteresseerd? Mail een motivatiebrief met CV en een artikel dat je zelf hebt geschreven naar: vacature@theaterjournaal.nl
|
|