| Artikel |
In ‘In de Schaduw van Brel’ staat Jacques Brel centraal zonder dat een acteur zijn personage speelt. Uit anekdotes die verteld worden, krijgt het publiek een beeld van de wereldberoemde chansonnier en de mensen om hem heen. Een schitterende muziekvoorstelling waarin Vera Mann en Rob van de Meeberg de sterren van de hemel spelen.
 Copyright Wim Lanser
Bang musje
Het klikt bepaald niet goed tussen Jojo, een prachtige rol van Rob van de Meeberg en zijn muziektherapeute. Eigenlijk is dat nogal zachtjes uitgedrukt want ze vliegen elkaar geregeld met woorden in de haren. Vooral in bepaalde duetten komt dat mooi tot uiting want dan vliegen de vonken eraf. Vera Mann is fenomenaal in de rol van muziektherapeute. Wat een fantastische gezichtsmimiek en lichaamstaal heeft die vrouw toch. Ze kan haar tegenspeler zo minderwaardig aankijken dat het lijkt alsof ze naar een hoopje stront kijkt. Op het moment dat de anekdotes van de chauffeur haar beginnen te vervelen, is dat in heel haar lichaamshouding en gezichtsuitdrukkingen te zien. En op het moment dat ze in haar eigen herinneringen duikt, is de pijn in haar ogen te lezen en verandert ze in een klein, bang en verdrietig musje.
 Copyright Wim Lanser
In deze voorstelling worden anekdotes afgewisseld met diverse nummers van Brel. Door de verhalen die over hem worden verteld, krijg je een beeld van wie hij was. Niet alleen als zanger, zoals het grote publiek hem kende, maar ook als privé persoon. Mann en Van de Meeberg nemen het zingen van de nummers, die overigens in het Nederlands gezongen worden, voor hun rekening. Soms zingen ze samen en soms solo. Ze worden bijgestaan door Martin van Dijk, die ook wat nieuwe nummers voor deze voorstelling heeft geschreven, op de vleugel en Christiaan van Hemert ontfermt zich over de bandoleon, viool en contrabas. De muzikanten zijn continu op het podium aanwezig en worden ook in de voorstelling betrokken. Je zou kunnen zeggen dat ze de assistenten van de muziektherapeut zijn. Met zijn vieren vormen de spelers en muzikanten een mooi samenhangend geheel.
Alle ingrediënten
‘In de Schaduw van Brel’ is een zeer mooie voorstelling met prachtige muziek, maar niet zo heel makkelijk te volgen. Omdat er vanuit herinneringen verteld wordt, kun je nog wel eens in de war raken. Toch zal dat niet vaak gebeuren, want het verhaal en de muziek weten genoeg te boeien. Wat wel een beetje lastig is, is dat er zo nu en dan wat Frans gesproken wordt. Iemand die de Franse taal totaal niet kent, zal zich zeker gaan afvragen wat er gezegd wordt. Maar dat doet geen afbreuk aan de voorstelling. Een mooi verhaal, prachtige muziek en fantastische acteurs en muzikanten: ‘In de Schaduw van Brel’ heeft alle ingrediënten voor een geweldig avondje theater. Geen wonder dat deze productie zoveel Musical Awards heeft gewonnen in 2003!
|
|
Redacteuren gezocht
Ga je graag vaak naar het theater en beschik je over een vlotte pen? Word dan redacteur bij Theaterjournaal! Op vrijwillige basis schrijf je per maand twee of meer artikelen (recensies, festivalverslagen en interviews) die op de website www.theaterjournaal.nl worden gepubliceerd. Kennis van theater en enige schrijfervaring wordt op prijs gesteld. Geïnteresseerd? Mail een motivatiebrief met CV en een artikel dat je zelf hebt geschreven naar: vacature@theaterjournaal.nl
|
|
