Nee, het is geen theatervoorstelling met een diepgaand verhaal en nee, het is geen countryconcert. Maar wat is het dan wel? 'Ik val... Val in mijn armen' is een voorstelling waarin theater èn countrymuziek hand in hand gaan die op een luchtige toon de liefde beschrijft. Met veel humor en vooral veel muziek. Wim Opbrouck en Els Dottermans die sinds deze uitvoering "De Cowboys van NT Gent" genoemd worden, vertellen en zingen over vallen en opstaan.
Copyright Phile Deprez Iedereen krijgt in het leven te maken met vallen en opstaan. Dit kan letterlijk vallen zijn, maar ook figuurlijk. "Als ik val, zal jij er dan zijn om me op te vangen?" Deze vraag loopt als een rode draad door de voorstelling. Countrynummers van onder anderen Johnny Cash, Emmylou Harris en June Carter gaan hier ook vaak over. Het bezwijken, wegglijden en vallen. En de hunkering naar een vangnet, de geruststellende gedachte dat er iemand is die je opvangt. Opbrouck en Dottermans zingen en vertellen over de ups en downs op liefdesgebied. Soms als zichzelf en soms in de rol van Cash en Carter. Sommige nummers zijn vertaald naar het Nederlands. Auteurs als Peter Verhelst, Bart Meuleman, Mira Bertels, Bernard Dewulf en Frank Vander Linden bewijzen dat vertaalde countryklassiekers overeind blijven.
Opbrouck is een grof gebouwde man met een zeer krachtige stem. Toch doet Dottermans, die toch zeker een kop kleiner en een stuk tengerder is niet voor hem onder. Beide stemmen passen goed bij elkaar en er ontstaan heuse countryduetten. Naast zingen en acteren, speelt Opbrouck elektrische piano en accordeon. Dottermans zingt, danst en acteert. Zij worden daarbij begeleid door Ron Reuman op drums, Ruben Block op gitaar en Axl Peleman op basgitaar.
Echtelijke twist
De situaties die tijdens de voorstelling worden aangehaald zijn heel herkenbaar. Verwijten maken omdat de ander nooit luistert en geen interesse toont. Niet snappen waarom de één kwaad kan worden om iets wat in de ogen van de ander een kleinigheidje is. Kortom, de bekende irritaties die in iedere relatie wel eens voorkomen. Opbrouck en Dottermans weten dit goed uit te spelen. Met veel verve bootsen ze dit soort situaties na. De sarcastische opmerkingen zijn niet mis, dit tot groot genoegen van het publiek.
Copyright Phile Deprez De aanwezigen worden nauw betrokken bij de voorstelling. Ze worden gevraagd om een mening te geven of partij te trekken op het moment dat een echtelijke twist zich voordoet. Terwijl het publiek vanuit de zaal luidkeels hun mening roept, kijkt de acteur in wiens voordeel dit is, de ander triomfantelijk aan en zegt; "Zie je nu wel, die mensen daar denken er ook zo over". Daarnaast verwachten de acteurs zo nu en dan dat er gezellig wordt meegezongen. En als een bepaald nummer te moeilijk is om mee te zingen, dan houden ze gewoon een spandoek omhoog waarop de tekst te lezen is. Het publiek dat in het begin een beetje terughoudend reageert, doet naarmate de voorstelling vordert enthousiast mee.
'Ik val... Val in mijn armen' is nog vier keer in de Nederlandse theaters te zien. Juist door de laagdrempeligheid is het een voorstelling die voor meerdere doelgroepen geschikt is. Deze voorstelling laat zien dat theater en countrymuziek goed samen gaan.
Theaterjournaal sprak ook met Wim Opbrouck en Els Dottermans. Lees hier het interview.