| Artikel |
Copyright Deen van Meer Twee mannen zijn met zichzelf en elkaar in gevecht. Ze zijn kunstenaars. De een is mislukt, de ander heeft het gemaakt in de kunstwereld. Toch zijn ze beiden niet gelukkig. Jarenlang waren ze vrienden, maar de afstand tussen Limburg en Amsterdam blijkt te groot te zijn en ze verliezen elkaar uit het oog. Tot die ene dag dat de een bij de ander op stoep staat, met zijn dochter. Mark Rietman en Peter Blok spelen deze twee heren in de voorstelling 'Ik ben weg'.
Het toneelstuk is geschreven en geregisseerd door Ger Thijs. Eerdere toneelstukken die hij schreef voor Het Toneel Speelt waren 'Raak me aan', 'Het licht in de ogen' en 'Na beneden de rivieren'. Thijs heeft een bijzondere mooie manier van humor verwerken in een serieus stuk. Zelfs iemand zelfmoord laten plegen wordt haast lachwekkend door de manier waarop. De luchtigheid waarmee hij zware onderwerpen aan de kaak stelt, zorgt ervoor dat een breed publiek het aandurft om te komen kijken. Kijken, en ook luisteren naar de prachtig geformuleerde teksten waarin veel mensen zich zullen herkennen. Toch heeft dit toneelstuk wel even een aanloop nodig voordat je ook echt mee kunt voelen met de mannen. En aan het eind lijkt Thijs voor de makkelijkste manier te hebben gekozen om de voorstelling af te sluiten. Niet onbevredigend, maar ook niet heel briljant.
Perfect team
Copyright Deen van Meer Rietman en Blok voelen de wrange humor van Thijs goed aan. Hun timing en lichaamstaal is helemaal goed. Rietman raakte in 'Raak me aan' al de juiste snaar en wist daarmee een Louis d'Or in de wacht te slepen. Ook nu weet hij precies hoe hij een kunstenaar die het allemaal even niet meer weet moet neerzetten. Een warhoofd en een verleider spelen gaan hem goed af. Blok steekt als zeer levensluchtig type tegen hem af. Een goedgelovige man die toch ook kan ontploffen. Samen vormen ze een goed team. Maar de bijrollen mogen ook zeker niet worden vergeten. Alice Reys en Lore Dijkman spelen moeder en dochter, die beiden speciaal zijn voor de twee kunstenaars. De scène met Reys brengt je even in de war, maar is heel ontroerend. Dijkman staat wat vaker op het toneel en haar zie je gaandeweg de voorstelling groeien in haar rol van uitgelaten 17-jarig meisje. Het evenwicht is zeker gevonden in deze tragikomedie waarin de woorden 'Ik ben weg' steeds weer een andere lading krijgen.
|
|
Redacteuren gezocht
Ga je graag vaak naar het theater en beschik je over een vlotte pen? Word dan redacteur bij Theaterjournaal! Op vrijwillige basis schrijf je per maand twee of meer artikelen (recensies, festivalverslagen en interviews) die op de website www.theaterjournaal.nl worden gepubliceerd. Kennis van theater en enige schrijfervaring wordt op prijs gesteld. Geïnteresseerd? Mail een motivatiebrief met CV en een artikel dat je zelf hebt geschreven naar: vacature@theaterjournaal.nl
|
|