| Artikel |
 Copyright David Adams
‘Hoofd zonder wereld’ is een ‘literaire klucht’ gemaakt naar het uit 3 delen bestaande boek ‘Het Martyrium’ (Die Blendung) van Elias Canetti. De spelers van ’t Barre Land zijn in 1996 met hun bewerking begonnen en hebben in 2003 het drieluik voltooid. Het stuk wordt nu weer vertoond door Repertoirevereniging de Veere, een samengaan van ’t Barre Land, maatschappij discordia en gasten.
Obsessies
Professor Kien is een expert in Sinologie (China-kunde) en geobsedeerd door zijn boeken, maar weet niets van het leven. Zijn huishoudster en latere echtgenote Therèse (Margijn Bosch) is alleen bezig met geld. Diverse personages maken hun opwachting, ieder met eigen fixaties, onder wie de gewelddadige huisbewaarder en een diefachtige gebochelde dwerg. Kien wordt door zijn inhalige vrouw het huis uitgegooid, al is hij er zelf van overtuigd dat hij haar heeft opgesloten en zijn vrijheid heeft verworven. Hij beleeft afschuwelijke doch komische (en soms een beetje irritante) avonturen. Aan het eind van het stuk komt Georg, Kiens broer en tegenpool, een Parijse psycho-analyticus, langs om hem te helpen. De twee mannen hebben een vruchteloze maar erg geestige discussie die van Kiens kant vooral over zijn vrouwenangst en -haat gaat. Uiteindelijk steekt de professor zijn bibliotheek en zichzelf in brand.
Briljant
 Copyright David Adams
Vincent van den Berg heeft de tekst bij de hand, dirigeert iedereen, souffleert indien nodig, maar vooral omdat hij dat leuk vindt. Soms moet iets worden overgedaan, wordt er een overgang toegepast waarvan hij vindt dat die er niet zou moeten zijn of moet een woord anders worden uitgesproken. Het gekke is dat die interrupties totaal niet storen, integendeel. Het maakt het spel juist intenser, echter en grappiger. Er wordt natuurlijk veel geslapstickt. Een mooi moment is als Ingejan Ligthart Schenk de bibliotheekladder aan een touw ophangt en daarop rustig gaat zitten converseren.
Openheid en voedsel
Bij binnenkomst in de gang van Frascati 1 zijn de gordijnen open en is alles te zien. De spelers zitten rustig of doen een lichte warming-up, lopen rond, er wordt niets verborgen. Het past bij de manier van spelen: met tekstboek, correcties, improvisaties, geschmier als ze er zin in hebben en heel dicht bij het publiek. Alles mag worden gezien.
Het stuk duurt lang, een kleine 4 uur, maar dat is nauwelijks merkbaar. We worden goed verzorgd. In de eerste pauze krijgen we de groene en rode ranja te drinken die ook de acteurs tijdens het spelen op gezette tijden tot zich nemen en tijdens de tweede pauze worden we gevoed met broodjes warme knakworst met zuurkool en mosterd.
Buiten is de eerste sneeuw van het jaar gevallen. Binnen hebben we het zeer behaaglijk.
|
|
Redacteuren gezocht
Ga je graag vaak naar het theater en beschik je over een vlotte pen? Word dan redacteur bij Theaterjournaal! Op vrijwillige basis schrijf je per maand twee of meer artikelen (recensies, festivalverslagen en interviews) die op de website www.theaterjournaal.nl worden gepubliceerd. Kennis van theater en enige schrijfervaring wordt op prijs gesteld. Geïnteresseerd? Mail een motivatiebrief met CV en een artikel dat je zelf hebt geschreven naar: vacature@theaterjournaal.nl
|
|
