“Wat een saai leven heeft u toch. U staat ’s ochtends op en begeeft zich in de file naar uw werk. Na een stresserende dag gaat u in de file weer naar huis. Bij thuiskomst gaat u eten en kijkt daarna nog wat tv. Vervolgens gaat u naar bed. En daarom bent u naar hier gekomen. Om eens goed te lachen en uw miserabel bestaan te ontvluchten”. Met deze woorden zet Wim Helsen de toon van een duizelingwekkende voorstelling.
Copyright Katrijn van GielDe aanwezigen worden vanaf het begin tot het eind betrokken in de voorstelling. Helsen weet zijn publiek prima te bewerken. Als de mensen lachen omdat hij vertelt over een vriendin, die het “met hem heeft afgemaakt”, vraagt hij waarom er gelachen wordt en ontstaat er een heuse discussie over waarom wij de term “uitmaken” gebruiken en niet “afmaken”. Helsen richt zich niet tot de mensen in het algemeen, maar hij richt zich veelal tot individuen. Ook neemt hij niet iedere keer dezelfde persoon op de korrel.
Helsen
In 2002 stond Helsen (die behalve cabaretier ook nog acteur en presentator is) in de finale van het Leids Cabaret Festival maar heeft deze niet gewonnen. In 2004 sleepte hij de VSCD cabaretprijs ‘Neerlands Hoop’ in de wacht met zijn voorstelling ‘Heden Soup’. En in 2006 werd hij genomineerd voor de ‘Poelifinario’ (de VSCD prijs voor de theatermaker(s) van de beste avondvullende voorstelling) voor zijn programma ‘Bij mij zijt ge veilig’. Nu toert hij door Nederland en België met ‘Het uur van de prutser’. Maar een prutser is hij zeker niet, want veel van de shows zijn uitverkocht en ook dit jaar is hij met zijn programma genomineerd voor de ‘Poelifinario’. En dat is niet voor niets.
Scherpe humor
Helsen neemt het publiek mee in de wereld van zijn hersenspinsels en analyseert het leven in een sneltreinvaart. De aanwezigen krijgen amper de tijd om uit te lachen. Terwijl ze nog lachen om de ene grap, vuurt hij de volgende al weer af. Zijn humor is zo vreselijk scherp dat het soms op het randje is maar er net niet overheen gaat. Zeker wanneer het over diverse ziektes gaat of wanneer hij tegen het publiek zegt: “Ik vind u een fijn publiek, daarom vind ik het nu al jammer dat u ooit een keer dood gaat”. Hij balanceert hiermee bovenop het randje, zonder er vanaf te vallen.
Er zit niet echt een verhaallijn in de voorstelling en het lijkt een beetje een in elkaar geprutst programma, toch is ‘Het uur van de prutser’ een zeer geslaagde voorstelling. Het is wel zaak om alert te blijven. Want gedurende anderhalf uur wordt het publiek meegezogen in een ware wervelstorm vol gedachtes, anekdotes en verklaringen over het leven, veroorzaakt door een wervelwind die Wim Helsen heet.
