| Artikel |
 Copyright Sanne Peper
De politie is ouderwets gemeen, tikt de stoute mens letterlijk op de vingers. De keiharde hoofdagente Desiree Koppelstok (Elise Schaap) slaat er het liefst op los met haar gummiknuppel, terwijl agent Bennie (Rop Verheijen) eerder bang is. Het liefst werkt hij vanachter zijn bureautje en ziet hij het goede in plaats van het slechte in de grootste crimineel van de stad.
Wat is normaal?
‘Heldenbrigade’ is een grappige, spannende en confronterende voorstelling. Al denk je te weten wat normaal is, en droom je erover dat goede ouders geen slechte kinderen krijgen, of dat goede kinderen geen slechte ouders hebben toch blijkt in deze voorstelling dat alles anders is dan het lijkt. Brigadier Koen Verheul (Roel Adam) van bureau Krommedijk draagt de boodschap uit dat iedereen maar beter normaal kan doen. Wat normaal precies is weet hij zelf ook niet, in elk geval hetzelfde zijn als wat hij is, gewoner kan niet. Je uniform dus nooit uittrekken en je altijd aan alle regels houden. En vooral, zelf niet teveel nadenken. Wanneer de topcrimineel Kevin (Maarten Heijmans) op het toneel verschijnt stort het hele normale en gewone kaartenhuis ineen, en blijkt dat lang niet alles zo normaal is als dat het lijkt. Brigadier Verheul heeft een groot geheim, zodra hij door de mand valt zien zijn collega’s hem ineens in een heel ander licht.
 Copyright Sanne Peper
In samenwerking met Liesbeth Colthof heeft Firma Rieks Swarte opnieuw de vormgeving van het decor voor zijn rekening genomen. Net als in ‘De Storm’ wordt ook in ‘Heldenbrigade’ het decor bijna een medespeler in het toneelstuk. De acteurs achtervolgen elkaar door de vele deuren die fijn met een harde klap dichtgegooid kunnen worden, net voor elkaars neus. Het decor is zowel echt als nep; de geschilderde lichtknopjes doen het licht echt aan en uit, maar de typemachine heeft geen papier of inkt.
Verdwijntrucs in kasten, chagrijnige volwassenen die weer kind worden, alles kan in ‘Heldenbrigade’. Samen zorgen deze ingrediënten voor een spannende familievoorstelling die zeker de moeite waard is om te gaan bekijken. En ook al is deze voorstelling geschreven voor zowel kinderen, politici als opvoeders, toch komt de voorstelling gelukkig helemaal niet belerend over en is er juist plaats voor veel humor en eerlijkheid. Op een geestige manier word je als publiek geconfronteerd met je eigen vooroordelen over normaal zijn of doen, en wat jij slecht of goed vindt.
|
|
Redacteuren gezocht
Ga je graag vaak naar het theater en beschik je over een vlotte pen? Word dan redacteur bij Theaterjournaal! Op vrijwillige basis schrijf je per maand twee of meer artikelen (recensies, festivalverslagen en interviews) die op de website www.theaterjournaal.nl worden gepubliceerd. Kennis van theater en enige schrijfervaring wordt op prijs gesteld. Geïnteresseerd? Mail een motivatiebrief met CV en een artikel dat je zelf hebt geschreven naar: vacature@theaterjournaal.nl
|
|
