| Artikel |
Regie: Helmert Woudenberg.
TONEEL
“Ze kwam eens thuis met een gescheurde jas. Ze zegt: ’Ik kom mijn andere jas halen.’ En ze komt met die andere jas beneden en wil meteen weer weggaan. Ik ga in de deuropening staan. Ik zeg: ‘Ik laat je niet gaan.’ Zegt ze: ’Dan spring ik uit het raam.’ Toen ben ik maar opzij gestapt.” Zo spreekt Piet Schaft.
Maar liefst negentien acteurs vertellen, onder begeleiding van regisseur Helmert Woudenberg, het verhaal van de verzetsheldin Hannie Schaft. Een Haarlems meisje, dat tot de oorlog rechten studeert, maar stopt zodra de Duitsers in 1943 eisen dat alle studenten een loyaliteitsverklaring ondertekenen. Dit is voor Hannie de druppel. De haat tegen de Duitsers is enorm, en Hannie voegt zich bij het Haarlems gewapend verzet.
 Copyright Joris van Bennekom
We schakelen in ‘Hannie Schaft’ van korte scènes tussen de spelers naar interviews met de betrokken personen, die in een spotje, los van het spel, hun verhaal vertellen. Dit maakt dat de voorstelling kijkt als een documentaire. Het stuk vertelt Hannies levensverhaal. Van haar jeugd, de relatie tot haar ouders en het verlies van haar zusje aan difterie. Haar studententijd tijdens de oorlog, de onderdrukking van haar joodse vriendinnen, en hoe ze zich uiteindelijk bij het verzet aansluit. Tegelijk volg je de zusjes Oversteegen, van 14 en 18, die in de zelfde groep opereerde.
Elke scène wordt tijdens deze voorstelling opnieuw uitgelicht. Dat wil zeggen dat als Hannie klaar is met haar tekst, haar lichtje uitgaat en het volgende spotje, voor de volgende scène gaat branden. Met name in het begin van de voorstelling werkt dit erg mooi. Zuiver. Maar verderop in het stuk gaat het vertragen. De verschillende scènes zouden, naarmate het stuk vordert, wat vloeiender in elkaar over kunnen gaan, of zelfs door elkaar gespeeld kunnen worden. Dit maakt het wat minder slepend, en had het stuk net wat meer snelheid gegeven tegen het eind.
Amateur of semiprofessioneel?
Het is een fijne voorstelling om naar te kijken. Het verhaal is interessant en duidelijk, en door de steeds korte scènes blijft het stuk, in de meeste gevallen, goed in beweging. Wat wel erg opvalt, is het verschil in ervaring bij de acteurs. Je merkt dit aan tekstbehandeling en inlevingsvermogen. Zo is Sanne Helgenberger, die de rol van Hannie op zich neemt, een duidelijke zwakke schakel tussen sterke spelers als bijvoorbeeld Hannies studiegenoten, gespeeld door Daniëlle Schel en Esther Baalman.
 Copyright Joris van Bennekom
Aanrader
‘Hannie Schaft’ is zeker een voorstelling om te gaan bekijken. Het verhaal van het meisje met het rode haar en haar omgeving verdient het om te blijven worden verteld. De voorstelling is een mooie en ontroerende vertelling van negentien ongewoon gewone mensen.
En wanneer je deze zomer naar het strand van Zandvoort rijdt, en dat grote kruis ziet opdoemen tussen de duinen, sta dan vooral nog even stil bij Hannie, en haar dappere gevecht.
|
|
Redacteuren gezocht
Ga je graag vaak naar het theater en beschik je over een vlotte pen? Word dan redacteur bij Theaterjournaal! Op vrijwillige basis schrijf je per maand twee of meer artikelen (recensies, festivalverslagen en interviews) die op de website www.theaterjournaal.nl worden gepubliceerd. Kennis van theater en enige schrijfervaring wordt op prijs gesteld. Geïnteresseerd? Mail een motivatiebrief met CV en een artikel dat je zelf hebt geschreven naar: vacature@theaterjournaal.nl
|
|
