| Artikel |
Regie: Anne Teresa de Keersmaeker.
OPERA
 Copyright Johan Jacobs
Eindeloos wachten op je geliefde, niet wetende of hij komt. En wanneer hij dan eindelijk voor je staat, herken je hem niet meer. Hanako weet niet meer wie haar Yoshio is: hij lijkt niet op de Yoshio uit haar herinnering. Zowel Hanako als Yoshio staan alleen, ze zijn eenzaam zonder hun geliefde. Maar vooral voor Yoshio is het heel moeilijk, want hij herkent zijn liefde wel. Hij had verwacht dat ze hem in haar armen zou sluiten, maar niets is minder waar.
Verstilde beweging en zang
Anne Teresa de Keersmaeker heeft er voor gekozen om de vormgeving van ‘Hanjo’ te doen denken aan de kunstwerken van Bill Viola. Het beeld is statisch, de handelingen lijken slow motion te zijn en worden daardoor vergroot. Alles is traag, het acteren, de bewegingen, maar ook de zang. Het gezelschap De Munt / La monnaie spreekt soms de tekst niet gezongen maar juist langzaam uit, alsof er een eindeloos lange monoloog wordt gehouden. Gelukkig is de zang in het Engels goed verstaanbaar, er wordt duidelijk gearticuleerd. En wanneer iemand toch niet alles verstaat, kan hij de boventiteling lezen.
Simpel en statisch
 Copyright Johan Jacobs
|
|
Redacteuren gezocht
Ga je graag vaak naar het theater en beschik je over een vlotte pen? Word dan redacteur bij Theaterjournaal! Op vrijwillige basis schrijf je per maand twee of meer artikelen (recensies, festivalverslagen en interviews) die op de website www.theaterjournaal.nl worden gepubliceerd. Kennis van theater en enige schrijfervaring wordt op prijs gesteld. Geïnteresseerd? Mail een motivatiebrief met CV en een artikel dat je zelf hebt geschreven naar: vacature@theaterjournaal.nl
|
|
