Wat een doffe ellende was dat, dacht ik na het zien van de voorstelling 'Glazen Speelgoed'. Wat een vreselijke moeder en wat zielig voor die dochter en die zoon. Voordat je een verkeerde conclusie trekt: van het verhaal word je niet echt vrolijk, vandaar de ellende. Maar dat geldt zeker niet voor het toneelspel.
De rolverdeling alleen al belooft heel wat: Anne-Wil Blankers, Victor Löw, Angela Schijf en Marcel Hensema. Het zijn stuk voor stuk acteurs die (sommige iets meer dan de ander) hun sporen al hebben verdiend in de theaterwereld. De vraag is alleen of ze ook zo zullen schitteren in dit psychologische stuk van Tennessee Williams. Een zucht van verlichting achteraf: ze stellen je niet teleur, want ze geven hun karakters diepgang. Blankers speelt de autoritaire moeder waarvan je nekharen regelmatig overeind gaan staan. Schijf speelt de zenuwachtige, manke dochter die voor haar glazen beestjes zorgt en Löw is de opgefokte zoon die het allemaal niet meer trekt. Alleen Hensema heeft een rol waarin hij niet heel z'n ziel en zaligheid kwijt kan. Zijn karakter blijft oppervlakkig, maar is zeker noodzakelijk in het stuk. Vooral tegen het eind van het toneelstuk speelt hij een mooie gevoelige scène met Schijf, waarbij de lichtjes uit de hemel dalen.
Keurslijf
Het familiedrama 'Glazen Speelgoed' (oorspronkelijk titel 'The Glass Menagerie') is geen makkelijk stuk. Het gaat over een alleenstaande moeder die haar kinderen opvoedt in een strak keurslijf en die koste wat kost probeert om haar gehandicapte dochter aan de man te brengen. Zo'n stuk moet je met gevoel brengen en dat gebeurt hier gelukkig, zonder dat het wordt overdreven. Williams schreef het ook ooit met veel gevoel, want hij heeft het verhaal van zijn eigen familie erin verwerkt. In de jaren '40 was het toneelstuk een succes en nu, tientallen jaren later, past het ook nog in deze tijd. De sfeer van vroeger is in tact gelaten en wordt opgeroepen door de decorstukken, de kleding, het licht en geluid. Een prima keuze al had het ook moderner gekund.
Het is zonde om hier verder uitgebreid alle details en thema's te behandelen, want eigenlijk moet je de diepere lagen zelf ervaren. Het verhaal zal je zeker niet koud laten. Dat komt mede doordat het goed geregisseerd is en de cast het fantastisch brengt. 'Glazen Speelgoed' is zeker een bezoek waard: je zult er stil van worden.
