| Artikel |
 Copyright Tania Desmet
Eric de Volder regisseerde ‘Frans Woyzeck’ voor NTGent en zijn Toneelgroep Ceremonia en herschreef de oorspronkelijke toneeltekst van Georg Büchner behoorlijk. Daar waar het oorspronkelijke stuk van Büchner bestaat uit een aantal losse tekstfragmenten, heeft deze voorstelling een duidelijk en herkenbaar verhaal. De oorspronkelijk naamloze Woyzeck, krijgt van De Volder een naam waardoor het verhaal persoonlijker en intiemer wordt. Oscar van Rompay weet aan het personage van Frans Woyzeck op bewonderenswaardige wijze invulling te geven. Met zijn slungelige motoriek, kalende hoofd en vale onderbroekje is hij de ware verpersoonlijking van de arme drommel, een schlemiel ten voeten uit. Hij belichaamt de have nots, diegenen die het niet zullen maken in het leven en die geboren zijn om uitgebuit en vernederd te worden door de welgestelden. Van Rompay weet sympathie te wekken met zijn volle stem, vragende ogen en naïeve goedheid. Hij wordt bijgestaan door een schare van bizarre figuren: alle ernstig geschminkt en in opmerkelijke kledij gestoken. De opvallende cast overtuigt met goed spel, maar is niet altijd even goed te begrijpen vanwege de vele Vlaamse spreekwoorden.
Muziek
 Copyright Tania Desmet
Toneelbeeld
De beeldtaal van De Volder is abstract en grotesk, maar het mist zijn uitwerking niet. De kleurrijke figuren marcheren rond in een weids landschap dat prachtig wordt weergegeven door grote projecties op het achtertoneel. Schrijnend is de scène waarin Woyzeck verkleed als een circusaapje de wensen van zijn meerderen moet uitvoeren. Met terneergeslagen ogen laat hij zich aftuigen door een vrouw met een zweepje. De symbolische kracht die hiervan uitgaat is indrukwekkend: de menselijke figuur wordt gereduceerd tot een nietig radertje in een groots systeem. Niet alleen de arme Woyzeck, maar ook zijn bevelhebbers zijn met een simpele veeg van het toneel dat wereld heet weg te vagen. En daarmee geeft de voorstelling een relativerende boodschap mee: mensen kunnen zich nog zo grof gedragen, uiteindelijk zijn we allemaal slechts passanten.
|
|
Redacteuren gezocht
Ga je graag vaak naar het theater en beschik je over een vlotte pen? Word dan redacteur bij Theaterjournaal! Op vrijwillige basis schrijf je per maand twee of meer artikelen (recensies, festivalverslagen en interviews) die op de website www.theaterjournaal.nl worden gepubliceerd. Kennis van theater en enige schrijfervaring wordt op prijs gesteld. Geïnteresseerd? Mail een motivatiebrief met CV en een artikel dat je zelf hebt geschreven naar: vacature@theaterjournaal.nl
|
|
