Op het toneel staat een podiumvullend decorstuk; de New Yorkse High School of Performing Arts. Hier gebeurt het; hier delen studenten lief en leed. Dit is de plek waar ze oefenen, groeien, lachen en schreeuwen. Er klinken live muziekklanken uit de orkestbak en de dansers gaan volledig op in hun passen. Er wordt gerepeteerd, gepraat en gezongen. Allemaal hopen ze op een toekomst als succesvol acteur, zanger, danser of muzikant. "Remember my name. Fame!"
Vijf weken lang is de welbekende dansmusical 'Fame' in Nederland te zien. En voor wie bang is dat er naar de vertaalde teksten door Martine Bijl geluisterd moet worden, is er goed nieuws: 'Fame' wordt net als 'Grease', tweeëneenhalf jaar geleden, in het Engels opgevoerd. De reizende buitenlandse cast is tijdens deze Hollandse tournee aangevuld met een bekend gezicht: Barrie "Vooral doorgaan!" Stevens. In zijn blauwe trui vertolkt hij netjes de rol van dramadocent Mr. Myers. Voor Stevens, die we nog kennen als jurylid van de Soundmixshow, is dat geen ingewikkelde rol om te spelen. Hij is immers artistiek directeur van een musicalafdeling van een hogeschool in Tilburg en heeft geregeld contact met de studenten.
Amper gevoel
Iedereen die aan deze musical deelneemt doet zijn best om de ingestudeerde danspasjes, platte grappen en teksten op tijd te laten zien of uit te spreken. Dat gaat iedereen wel goed af, maar gevoel komt er amper aan te pas. Daarbij komt ook nog eens dat na bijna elk liedje of scène even wordt gepauzeerd, zodat het publiek de tijd heeft om te klappen. Hierdoor mist deze musical de vaart die eigenlijk wel welkom is.
De acteurs zijn op hun best als zij als groep op het toneel staan. Zo enthousiast en gedreven als ze dan bezig zijn, zo ongepassioneerd en emotieloos komen ze over als ze een scène spelen met maar een paar mensen om zich heen en het dus echt aankomt op hun eigen acteerprestatie. De problemen van de studenten dringen daardoor niet tot je door, terwijl er in het verhaal wel heftige dingen gebeuren. Je kijkt wel, maar pas tijdens de grande finale ontwaak je uit een vage droom.
Talentvol?
Het verhaal van 'Fame' heeft genoeg ingrediënten in zich om er een goede musical van te maken. Je ziet wel dat er over na is gedacht hoe je verschillende verhalen door elkaar kan weven en wie je wanneer prominent laat zien. Maar de regie van Stanislav Mosa laat te wensen over. Of zijn de studenten/acteurs toch niet zo talentvol als we denken? Die valse noten bijvoorbeeld zo nu en dan... Nee, die komen niet uit de gouden strotjes van een van de zangers; die zijn afkomstig van de violist. Op het podium wel te verstaan, en niet in de orkestbak. Of hoort het bij het spel, en was het juist de bedoeling dat de jongen als een echte student het vak nog moet leren?!
