| Artikel |
Regie: Dick van den Heuvel.
MUSICAL
Copyright Boy Hazes Dusty Springfield werd in 1939 geboren als Mary O’Brien. Begin jaren 60 begint ze haar zangcarrière in ‘The Springfields’ waar haar broer Tom leider en songwriter van is. In 1964 gaat het duo uit elkaar en besluit de zangeres solo te gaan. De breuk die dan tussen hen ontstaat, lijkt definitief. Na ruim dertig jaar ontmoeten ze elkaar echter weer in een Amsterdamse hotelkamer.
Wanneer Dusty Springfield, een prima vertolking van Audrey Bolder, te horen krijgt dat ze borstkanker heeft, raakt ze in paniek. Ze vlucht naar een hotel in Amsterdam, een stad waar ze ruim een jaar heeft gewoond en bijzondere herinneringen aan heeft. Janke Dekker speelt vol overtuiging haar manager Vicki Wickham die via een telegram te horen krijgt dat de zangeres ziek is. Wickham reist haar achterna zonder te weten wat er precies aan de hand is. Uit voorzorg stelt ze Springfields broer op de hoogte die ook naar het hotel komt. Het wordt een nacht waarin verwijten worden uitgesproken en verborgen gevoelens worden blootgelegd.
Intieme gevoelens
Copyright Boy Hazes Aanvankelijk lijkt de zangeres niet blij te zijn om haar broer na zo’n lange tijd weer te zien. Na de nodige glazen whisky ontdooit het ijs en komen de gesprekken op gang. Casper Grimbrère speelt met verve Tom Springfield. Hij heeft het zijn zus altijd kwalijk genomen dat ze solo is gegaan. “Hele levens heb jij veranderd Dusty Springfield! Eerste kus op ‘You don’t have to say you love me’, eerste wip bij ‘Son of a preacherman’, mensen zijn begraven op ‘I just don’t know what to do with myself’. Jouw hele discografie is opgehangen aan beslissende levensmomenten. Hoe denk jij dat dit voor mij voelt?” verwijt hij zijn zus gefrustreerd. Daarnaast neemt hij Wickham kwalijk dat zij teveel beslist over hoe Springfield haar nummers moet zingen waardoor de zangeres haar eigen identiteit verliest. Wickham spreekt dit tegen maar naarmate de nacht vordert, begint deze beschuldiging toch aan haar te knagen. Daar komt bij dat ze intieme gevoelens heeft voor de vedette.
Geen wereldsterren
Copyright Boy Hazes De gesprekken tussen de drie zijn gebaseerd op autobiografische gegevens, maar de hotelkamer en de nachtelijke ontmoeting is een verzinsel van regisseur en schrijver Dick van den Heuvel. Dit komt het verhaal alleen maar ten goede. Van den Heuvel heeft er een boeiende ontmoeting van weten te maken die een heel aangrijpend beeld geeft van hoe iemand zich bewust wordt van haar ziekte en terugkijkt op een roerig leven. Een leven vol hoge pieken en diepe dalen. Het publiek is deelgenoot van een nacht waarin wereldsterren gewoon mensen zijn. Een hereniging tussen broer en zus die elkaar in geen jaren meer gezien hebben en een manager die niet alleen in zakelijk opzicht een steun en toeverlaat probeert te zijn maar ook privé. De gevoerde gesprekken zijn soms erg hard, maar ook ontroerend en humoristisch en worden afgewisseld met de mooiste nummers van Springfield die heel goed op de scènes aansluiten. Beurtelings gezongen door de drie acteurs. Soms met muziek van bandopname en soms door Dekker live begeleid op piano.
Waardige look-a-like
De acteurs spelen hun rol vol verve en passen qua stemgeluid ook heel goed bij elkaar. Bolder geeft de contrasten van haar personage, die bestaat uit de façade Dusty Springfield en de gevoelige en angstige Mary O’Brien die hierachter schuil gaat, prima weer. Met haar pruiken en make-up is ze een waardige look-a-like. Dekker is werkelijk fenomenaal in haar rol als Wickham. Op een heel subtiele manier geeft Dekker hier en daar wat mannelijke trekjes aan deze vrouw die stoer wilt overkomen, maar toch heel gevoelig is. Dit doet ze op een dusdanige manier dat Wickham haar vrouwelijke charme niet verliest. Gimbrère maakt het geheel prima af als songwriter en broer.
Copyright Boy Hazes Mooi eerbetoon
‘Dusty. You don’t have to say you love me’ is een mooie voorstelling. Een echte must voor fans van Dusty Springfield. Maar ook het overige publiek zal zeker genieten. Niet alleen van de ontroerende gesprekken, humoristische uitspraken en scherpe opmerkingen, maar ook zeker van de prachtige nummers die de zangeres tot een groot artiest hebben gemaakt; gebracht door een zorgvuldig gekozen cast. Deze musical is een waardig eerbetoon aan een zangeres die op 2 maart 1999 op 59-jarige leeftijd is overleden.
|
|
Redacteuren gezocht
Ga je graag vaak naar het theater en beschik je over een vlotte pen? Word dan redacteur bij Theaterjournaal! Op vrijwillige basis schrijf je per maand twee of meer artikelen (recensies, festivalverslagen en interviews) die op de website www.theaterjournaal.nl worden gepubliceerd. Kennis van theater en enige schrijfervaring wordt op prijs gesteld. Geïnteresseerd? Mail een motivatiebrief met CV en een artikel dat je zelf hebt geschreven naar: vacature@theaterjournaal.nl
|
|