Dromen... zijn bedrog [Harry Kies Theaterprodukties & Stichting Beeldenstorm]

Wat krijg je als drie generaties samenkomen na het overlijden van het gezinshoofd en aan de drank gaan? Juist! Vuurwerk, een heleboel vuurwerk. ‘Dromen… zijn bedrog’ vertelt het verhaal over een familie die niet met elkaar, maar ook niet zonder elkaar kan. Hun verwijten en verdriet delen ze met elkaar. De stemmingen, gedachtegangen en emoties worden uitgedrukt door prachtige nummers uit vijftig jaar Nederlandse popgeschiedenis als Shocking Blue’s ‘Venus’ en Golden Earring’s ‘When the lady smiles’.

Een doorsnee familie kun je de nabestaanden niet noemen. Nu (groot-)vader na een ziekbed euthanasie heeft laten plegen, lijkt het gezin uit elkaar te vallen. Moeder Loes, een prachtige vertolking van Heddy Lester, probeert haar enigszins ontspoorde familie nog bij elkaar te houden. Maar dat valt niet mee omdat ze zelf met een geheim loopt dat beter niet kan uitkomen. Zoon Aris, gespeeld door Remko Vrijdag, is niet alleen een carrièrejager, maar ook een eerste klas vrouwenversierder. Zijn vrouw, vertolkt door Vera Mann, weet van zijn slippertjes en is aan de drank gegaan. Hun zoon is eigenlijk nog de normaalste van allemaal. Wanneer de minnares van Aris op de proppen komt met nogal een verrassende mededeling, breekt de pleuris pas echt los.

Ware stemkunstenaar
De personages maken zingend duidelijk hoe hun stemmingen, emoties en gedachten zijn. De nummers sluiten prachtig aan bij de rollen en scènes. Soms lijkt het erop dat een liedje een beetje te hoog gegrepen is voor een bepaalde acteur. Hierdoor wordt de speler gedwongen tot het uiterste van zijn/haar kunnen te gaan om het tegendeel te bewijzen. Maar deze fantastische cast laat zich niet kennen en toont wat hij waard is. Vooral Vrijdag is een ware stemkunstenaar. Of hij nu een ballad, hiphop of rock zingt, hij draait zijn hand er niet voor om.

Een echt kippenvelmoment is wanneer Lester met haar diepe, rauwe stem een heel gevoelige versie van Joey Dyser’s ‘100 Years’ ten gehore brengt. Als Mann zingt is haar woede of verdriet bijna tastbaar. Al zingend spuwt ze haar frustraties uit over het publiek. Als Jelka van Houten (de minnares) ‘Nobody’s Wife’ zingt, krijg je de neiging om even in het programmaboekje te kijken of Anouk ook meespeelt. En dit is nog maar een kleine greep uit de nummers waar het publiek op getrakteerd wordt. Dit alles onder de begeleiding van een groep prima muzikanten die subtiel in het decor verwerkt is.

Scherpe opmerkingen
Het thema van de voorstelling is niet bepaald lichtzinnig. Toch wordt er volop gelachen in de zaal, ook al is het in het begin een beetje aarzelend. Deze musical is doorspekt met scherpe opmerkingen en veel galgenhumor. De uitspraken zijn soms bijna grof te noemen en balanceren daardoor op het randje, maar ze gaan er niet overheen. Tijdens de toespraken (al dan niet gezongen) wordt het toch even heftig en beladen. Maar voordat het publiek echt een brok in de keel krijgt, spreekt de overledene via een videoboodschap de aanwezigen toe en wordt het een waar spektakel.

Waar voor je geld
‘Dromen… zijn bedrog’ is een prachtige voorstelling, of beter gezegd: spektakel, waarin heel veel facetten van theater zijn verwerkt. Als publiek krijg je echt waar voor je geld. Er gebeurt zoveel dat het onmogelijk is om dat allemaal te beschrijven. Daarom is er maar één advies mogelijk: ga deze voorstelling zien!