Theaterjournaal hoofdpagina
Artikel

Dodelijk verlangen [Fantasten]

Regie: Titus Tiel Groenestege. MUZIEKTHEATER

Dodelijk verlangen
Copyright Julia de Boer // www.juliadeboer.com
Geen relatie zo mooi of er komen barsten in de romantiek. Doordat hartstocht per ongeluk leidt tot een baby, bijvoorbeeld. Of doordat er eentje vreemdgaat. Of doordat de andere denkt dat de ene vreemdgaat. Over die onvermijdelijke barsten gaat ‘Dodelijk verlangen’ van Fantasten.

Waar beginnen veel liefdes? Op de dansvloer. Dat is nu zo, maar dat was honderden jaren geleden ook al zo. Muziektheatergroep Fantasten brengt ‘Dodelijk verlangen’ in een setting die het midden houdt tussen een hippe club, het Venetiaans carnaval en het Wenen van Mozart.

Les Liaisons Dangereuses
Volgens het bijgeleverde programma zijn de personages Madeleine en Victor een markiezin en een graaf. Dat is op de speelvloer niet duidelijk. De titels komen niet voor in de tekst, en nu en dan een pruik maakt nog geen markiezin. Voor wie dat verhaal kent, valt in de voorstelling de gelijkenis op met de intrige van ‘Les Liaisons Dangereuses’ (1782) van Pierre Choderlos de Laclos, in 1988 verfilmd als ‘Dangerous Liaisons’. Victor begeert Madeleine, maar Madeleine zet Victor aan tot seks met een andere vrouw. Wanneer Victor dat dan inderdaad doet, is Madeleine alsnog ongelukkig en boos.

Bij Fantasten vullen vijf jonge vrouwen de dansvloer. Dan komt er een man bij: Victor. Uit de vrouwen kiest hij Madeleine. Tussen hen ontstaat een paardans: aantrekken, afstoten, elkaar opgeilen. Duwen en trekken tot er evenwicht ontstaat. In korte flitsen mimespel blijkt hoe in zo’n - aanvankelijk romantische - relatie de dagelijkse realiteit en wantrouwen knagen aan de hartstocht. Uiteindelijk zuigt de lelijkheid van de ouderdom alle aantrekkelijkheid eruit.

Flitsende wisselwerking
Dodelijk verlangen
Copyright Julia de Boer // www.juliadeboer.com
‘Dodelijk verlangen’ wordt gespeeld in een even eenvoudig als beeldschoon decor: een stuk of vijftig witte bruidsjurken vormen de achterwand. Het fraaie licht komt voornamelijk van veertien witte kroonluchters en een flinke batterij looplampen, van het type dat in de bouw wordt gebruikt. Marle Brouwer en Steef Hupkes spelen en dansen zich in het zweet als Madeleine en Victor. Het Ragazze Strijkkwartet (Rosa Arnold, Jeanita Vriens, Annemijn Bergkotte en Geneviève Verhage) zet al musicerend en dansend de vrouwelijke omstanders neer. Regie is in handen van Titus Tiel Groenestege (bekend van Orkater). De setting in het verleden wordt gesuggereerd door kostuums met kant eraan en hier en daar een witte pruik.

Theater onder schooltijd
De kracht van ‘Dodelijk verlangen’ zit hem in de flitsende wisselwerking tussen muziek, dans en mimespel. Het strijkkwartet zet de toon met boze en blije noten. Drie violistes en een celliste gooien klassieke flarden door de techno beat die uit de boxen komt. De sporadische gesproken teksten zijn niet eens nodig. De grenzeloze geilheid van Victor is ook zonder woorden duidelijk.

‘Dodelijk verlangen’ is bedoeld voor een jong publiek. Fantasten zullen er onder andere een stel middelbare scholen mee aandoen. Dat worden blije scholieren onder lestijd.





Artikel informatie
Redacteur: Mieke Zijlmans
Gezien: 20-01-2012 in Melkweg in Amsterdam
Speelperiode: tot en met 28-04-2012
Cast:
  • Marle Brouwer
  • Steef Hupkes
meer...
Muziek:
  • Ragazze kwartet
meer...
Meer artikelen van deze toneelgroep: meer...

Artikelen Theaterjournaal RSS
meer artikelen...
Advertentie
redacteuren
gezocht
In première
23-02 Het diner
25-02 Vertellingen van 1001 nacht
25-02 Tsjechov3, Oom Wanja
26-02 Herakles
26-02 Spelen
28-02 Churchill
02-03 DansClick 12
Nieuws
meer nieuws...
Advertenties