| Artikel |
Dodelijk verlangen [Fantasten]
Copyright Julia de Boer // www.juliadeboer.com Geen relatie zo mooi of er komen barsten in de romantiek. Doordat hartstocht per ongeluk leidt tot een baby, bijvoorbeeld. Of doordat er eentje vreemdgaat. Of doordat de andere denkt dat de ene vreemdgaat. Over die onvermijdelijke barsten gaat ‘Dodelijk verlangen’ van Fantasten.
Waar beginnen veel liefdes? Op de dansvloer. Dat is nu zo, maar dat was honderden jaren geleden ook al zo. Muziektheatergroep Fantasten brengt ‘Dodelijk verlangen’ in een setting die het midden houdt tussen een hippe club, het Venetiaans carnaval en het Wenen van Mozart.
Les Liaisons Dangereuses
Volgens het bijgeleverde programma zijn de personages Madeleine en Victor een markiezin en een graaf. Dat is op de speelvloer niet duidelijk. De titels komen niet voor in de tekst, en nu en dan een pruik maakt nog geen markiezin. Voor wie dat verhaal kent, valt in de voorstelling de gelijkenis op met de intrige van ‘Les Liaisons Dangereuses’ (1782) van Pierre Choderlos de Laclos, in 1988 verfilmd als ‘Dangerous Liaisons’. Victor begeert Madeleine, maar Madeleine zet Victor aan tot seks met een andere vrouw. Wanneer Victor dat dan inderdaad doet, is Madeleine alsnog ongelukkig en boos.
Bij Fantasten vullen vijf jonge vrouwen de dansvloer. Dan komt er een man bij: Victor. Uit de vrouwen kiest hij Madeleine. Tussen hen ontstaat een paardans: aantrekken, afstoten, elkaar opgeilen. Duwen en trekken tot er evenwicht ontstaat. In korte flitsen mimespel blijkt hoe in zo’n - aanvankelijk romantische - relatie de dagelijkse realiteit en wantrouwen knagen aan de hartstocht. Uiteindelijk zuigt de lelijkheid van de ouderdom alle aantrekkelijkheid eruit.
Flitsende wisselwerking
Copyright Julia de Boer // www.juliadeboer.com ‘Dodelijk verlangen’ wordt gespeeld in een even eenvoudig als beeldschoon decor: een stuk of vijftig witte bruidsjurken vormen de achterwand. Het fraaie licht komt voornamelijk van veertien witte kroonluchters en een flinke batterij looplampen, van het type dat in de bouw wordt gebruikt. Marle Brouwer en Steef Hupkes spelen en dansen zich in het zweet als Madeleine en Victor. Het Ragazze Strijkkwartet (Rosa Arnold, Jeanita Vriens, Annemijn Bergkotte en Geneviève Verhage) zet al musicerend en dansend de vrouwelijke omstanders neer. Regie is in handen van Titus Tiel Groenestege (bekend van Orkater). De setting in het verleden wordt gesuggereerd door kostuums met kant eraan en hier en daar een witte pruik.
Theater onder schooltijd
De kracht van ‘Dodelijk verlangen’ zit hem in de flitsende wisselwerking tussen muziek, dans en mimespel. Het strijkkwartet zet de toon met boze en blije noten. Drie violistes en een celliste gooien klassieke flarden door de techno beat die uit de boxen komt. De sporadische gesproken teksten zijn niet eens nodig. De grenzeloze geilheid van Victor is ook zonder woorden duidelijk.
‘Dodelijk verlangen’ is bedoeld voor een jong publiek. Fantasten zullen er onder andere een stel middelbare scholen mee aandoen. Dat worden blije scholieren onder lestijd.
|
|
Redacteuren gezocht
Ga je graag vaak naar het theater en beschik je over een vlotte pen? Word dan redacteur bij Theaterjournaal! Op vrijwillige basis schrijf je per maand twee of meer artikelen (recensies, festivalverslagen en interviews) die op de website www.theaterjournaal.nl worden gepubliceerd. Kennis van theater en enige schrijfervaring wordt op prijs gesteld. Geïnteresseerd? Mail een motivatiebrief met CV en een artikel dat je zelf hebt geschreven naar: vacature@theaterjournaal.nl
|
|