| Artikel |
De meisjes van Mussolini [Orkater]
Eind jaren dertig van de vorige eeuw stond het Nederlandse ‘Trio Lescano’ aan de top in Italië. De plaatverkoop bereikte recordhoogtes en iedereen wilde met hen gezien worden. Zelfs fascistisch leider Benito Mussolini sloot hen liefdevol in de armen en noemden hen “de sterren van de eeuw”. Des te vreemder was het dat het succes van de drie Amsterdamse zussen in Nederland geheel ongemerkt voorbij ging. Orkater brengt de zussen met ‘De meisjes van Mussolini’ opnieuw tot leven.
 Copyright Ben van Duin
Succesvol trio
Het succes van de drie zingende zussen is opmerkelijk te noemen, omdat zij aanvankelijk een carrière als danseres voor ogen hadden. Na een spoedtraining zang van drie maanden en een geslaagde radio-uitzending rees hun ster en vestigden ze hun naam als zangtrio. Het was een raadsel waar ze vandaan kwamen en ze deden uiterst geheimzinnig over hun achtergrond. Begrijpelijk, want toen bleek dat ze Hollandse Jodinnen waren, was de liefde van Mussolini snel bekoeld en hebben ze de laatste jaren van de oorlog moet onderduiken op een boerderij. Tegen deze achtergrond speelt de voorstelling zich af, al is de dreiging van de oorlog in deze voorstelling niet echt aanwezig. Over Mussolini wordt wel gesproken, maar hij verschijnt niet ten tonele. De dames en hun liedjes staan centraal, waardoor deze voorstelling echt als een ode aan hen kan worden opgevat.
 Copyright Ben van Duin
Variété theater
Vaste componist bij Orkater, Beppe Costa, heeft een variété programma samengesteld met uiterst vrolijke liedjes. Hij begeleidt de zang op de contrabas en mandoline en ontroert zelf met het melancholische ‘Berglied’. De liedjes die worden gezongen zijn afwisselend in het Italiaans en in het Nederlands. Met name als er in het Italiaans wordt gezongen is het een genot voor het gehoor. De dames hebben zich de uitspraak goed eigen gemaakt en het klinkt dan ook zangerig, zwoel en dromerig. De begeleidende dansjes geven een goed beeld van hoe het variété theater in het vooroorlogse Italië geweest moet zijn. De voorstelling is geweldig en vrolijk, maar heeft ook een serieuze ondertoon; de vergankelijkheid van succes.
|
|
Redacteuren gezocht
Ga je graag vaak naar het theater en beschik je over een vlotte pen? Word dan redacteur bij Theaterjournaal! Op vrijwillige basis schrijf je per maand twee of meer artikelen (recensies, festivalverslagen en interviews) die op de website www.theaterjournaal.nl worden gepubliceerd. Kennis van theater en enige schrijfervaring wordt op prijs gesteld. Geïnteresseerd? Mail een motivatiebrief met CV en een artikel dat je zelf hebt geschreven naar: vacature@theaterjournaal.nl
|
|
