In 'De Grote Verkiezingsshow' gaat Het Zuidelijk Toneel op speelse wijze aan de slag met het begrip democratie. Een gezin, bestaand uit vier modelburgers, wordt onderworpen aan een verhoor in het speciaal door de overheid ingestelde Internationaal Historisch Tribunaal, over hun betrokkenheid bij de democratie. Hen wordt nalatigheid en verwaarlozing van de democratie ten laste gelegd. De inspiratiebron voor de voorstelling 'De Grote Verkiezingsshow' ligt duidelijk bij de Amerikaanse verkiezingsstrijd.
Copyright Phile Deprez
Speciaal voor deze gelegenheid vroeg regisseur Matthijs Rümke het komische duo George van Houts en Tom de Ket (bekend van de tv-reclames van Kanis&Gunnink) een komedie te schrijven over de problemen die democratie met zich meebrengt. Zij blijken hier totaal niet in te slagen. Het stuk hangt van flauwe grappen aan elkaar, terwijl het gegeven democratie uitstekend kan dienen voor een reflectie op de huidige tijd. Van Houts en De Ket voeren een aantal historische figuren op (Adolf Hitler, Aletta Jacobs en de grondlegger van het liberalisme Thorbecke) die totaal willekeurig gekozen lijken te zijn. Wel leggen Van Houts en De Ket een aantal pijnpunten bloot, die volgens hen een democratisch bestel kunnen uithollen. Dit blijkt uit de verschillende aanklachten die de vier gezinsleden tegen zich geuit horen.
Familie Alleman
Vader Alleman (George van Houts) wordt wispelturigheid ten laste gelegd. Hij blijkt geen standvastige stemmer geweest te zijn in zijn leven, omdat hij bij iedere verkiezing zijn stem aan een andere partij geeft. Moeder Alleman (José Kuijpers) wordt juist het tegenovergestelde verweten: onverschilligheid. Zij heeft nooit haar intellectuele potentieel aangesproken en altijd gestemd wat haar vader stemde. Dochter Alleman (Nanette Edens) is juist de salonintellectueel en stemt principieel niet omdat haar mening door geen enkele partij juist wordt verwoord. Zij weigert concessies te doen aan haar denkbeelden en krijgt het verwijt slechts met het hoofd te denken en niet met het hart. Zoon Alleman (Mark Kraan) is de verpersoonlijking van een linkse antiglobalist die in politici slechts marionetten ziet van het bedrijfsleven.
Copyright Phile Deprez
Deze aanklachten worden hen ten laste gelegd door aanklager Lievegoed (Tom de Ket), een pedant en drammerig mannetje. Bettine Boelens (Raymonde de Kuyper) voert de verdediging van de familieleden en weet als enige te boeien met geraffineerd spel. Ook de kenmerkende stem en taalbeheersing van De Kuyper geven nog enige diepgang aan de voorstelling. De rechter die de hele procesgang in goede banen moet leiden is Harmen Siezen. Doordat Van Houts, De Ket en Siezen zijn toegevoegd als gastacteurs, lijkt het ensemble als los zand aan elkaar te hangen. Het is alsof iedereen op zijn eigen eilandje acteert en de show probeert te stelen. Telkens als de voorstelling even een diepere laag lijkt te raken, wordt dit weer teniet gedaan door een flauwe grap.
Nominatie Toneel Publieksprijs
Er wordt wel een aantal keer gerefereerd aan kenmerken die de huidige democratie typeren. Zo verschijnt nieuwslezer Philip Freriks op de beamerschermen en leest hij de polls voor waarin het Nederlandse volk uitspraak doet over de mate waarin de gezinsleden schuldig zijn en fungeert het publiek als een Idols-jury. Maar deze elementen zijn lang niet genoeg om de voorstelling te dragen. Toch is de voorstelling door het Nederlandse theaterpubliek genomineerd voor de Toneel Publieksprijs. Dit zegt waarschijnlijk meer over de theaterganger, dan over het stuk zelf. In 'De Grote Verkiezingsshow' wordt veel gebabbeld, maar het blijkt een lege huls. En dat is paradoxaal genoeg het veelgehoorde verwijt dat de burger de hedendaagse politiek ook maakt.
